Der Hamburger Live

Day 11: Cabanacondé - Arequipa - Puno

2009-07-05T18:59:00.002+02:00

Pas bij daglicht zie je hoe slecht de weg van Cabanacondé naar Chivay eigenlijk is... Een bergweg, bestraat met een soort gravel... Eerder iets voor een 4x4 dan voor een bus. En weeral meer tickets dan plaatsen, dus het was een muffe bedoening. De bus van Leuven naar Overijse is een niets tegen. Na veel te lang bus-zitten werd de weg gelukkig beter, en ondertussen was de bus al heel wat leger. Daarna nog veel meer bus over de hoogvlakte, nog een heel aantal meters dalen ondertussen, en we waren weer in Arequipa.
Na een late lunch of een vroeg avondeten, hebben we de markt bezocht op zoek naar een hoed. Hoeden waren er in overvloed. Mooie hoeden al iets minder. Hoeden in mijn maat... bijna niet.
Dan maar weer in de bus gekropen, deze keer naar Puno. Een koude rit en weer heel wat meters stijgen later, stonden we in een lege busterminal. Een ondernemende Peruviaan wist ons naar een hotel te lokken waar hij commissie kreeg, en probeerde ons al meteen genoeg rondvaartjes en tours te verkopen om het hele Titicaca meer gezien te hebben. En dat is wel wat...
We hebben hem afgescheept en zijn goed gaan slapen.

Day 10: Cabanacondé

2009-06-26T03:39:00.003+02:00

Uitslapen deed echt goed. ´S middags ontbijten in het zonnetje ook. Daarna wat op internet zitten (ik geef het toe, ik ben verslaafd) terwijl Wout nog wat bijsliep... Zo´n rustig dagje kon ik wel appreciëren.
Later op de middag was het Engelse les in de hostel door een paar hostelgasten, die er al langer waren, voor de lokale kinderen. Op die manier wou de eigenaar van de hostel iets terug doen voor de lokale gemeenschap, en konden de kinderen wat bijleren. Het was een erg chaotische les... De kinderen zijn gewoon dat ze slaag krijgen wanneer ze niet luisteren, en dat is hier niet het geval. De leerkrachten spraken bijna geen spaans en de kinderen bijna geen engels. De meeste kinderen hadden dan ook nog hun kleine broertjes of zusjes mee, voor wie het al helemaal onbegrijpbaar was...
Een Nederlandse hostelgaste kwam dan ook maar wat mee helpen. Ze is lerares van beroep, dat hielp natuurlijk. Maar om je tweede taal in je derde taal aan een bende losgeslagen kids te leren, het is toch een uitdaging.
Na dit schouwspel hebben we nog wat rondgehangen in de hostel, erg gezellige plek. Zo hebben we Edgar Alfonso de la Cruz Caré ontmoet. Tijdens en na het eten nog wat met hem gebabbeld, met tolkdienst erbij van David uit Oakland. Alfonso werkt voor het ministerie van onderwijs en controleerde of de laatste inspanningen voor alfabetisering ook vruchten hadden afgeworpen. Zo werd dus ook bewezen dat Lorre gealfabetiseerd is. Verder hebben we het ook over de geschiedenis van de Inca's gehad, en alles wat daarvoor komt. Het is vooral erg dat de "gewone" mensen dankzij de kolonisatie en de missionarissen eigenlijk niet veel meer weten van hun geschiedenis.

Day 9: Cabanacondé

2009-06-22T02:42:00.006+02:00

Als je hier een ezel bent, moet je op een ezel terug naar boven...

Het grote plan was van twee dagen te gaan wandelen. Afdalen in de cañon, de Colca oversteken, terug stijgen naar Tapay. Daar overnachten, de volgende dag langs een andere weg, met hete bronnen onderweg, weer stijgen naar Cabanacondé.
We stonden vroeg op. Lorre fit en vol goede moed, Wout vol goede moed maar niet zo fit, en ik geen van beide. Na een karig ontbijt onze bagage in de "safe" storage gezet en beginnen wandelen.
De kortademigheid zat er bij mij al snel goed in, maar te koppig om te stoppen. In het begin ging het redelijk goed, over een bergpad naar beneden, prachtige landschappen om elke bocht. Al snel begon de zon flink te branden. De energie raakte op, pijn in de borst, steeds warmer en warmer. Zelfs het water raakte op. Met veel moeite dan toch tot aan de rivier geraakt, waar enkele lokale slimme dames drank verkochten aan woekerprijzen (S\. 4 waar je normaal S\. 1 voor betaalt) uit een emmertje water om de flesjes koel te houden. Blijkbaar zag ik er erg slecht uit, want ze waren toch bezorgd. Een hartslag van 150 een half uur na de inspanning is teveel, pijn in de borst is geen goed teken. De opties waren beperkt. Ofwel doorgaan naar het volgende dorp, maar daar was geen dokter, ofwel terug naar boven gaan, waar wel een dokter is. Te voet was dit voor mij niet doenbaar, maar gelukkig hebben ze in dit land ezeltjes. Wout voelde zich ook niet bepaald fit, en ging dus mee naar boven, Lorre is verder gegaan om alleen allerlei avonturen te beleven...
Na een uurtje wachten, kwam een andere Victor samen met zijn zoon en een karavaan van 5 ezels over de brug. 3 van hen waren beladen met hout, de twee anderen hadden een zadel. Wout kreeg Lisa als rijdier, Thomas ging mij naar boven dragen. De andere ezels wisten de weg al van buiten en gingen dus al rustig verder. Wout en Lisa gingen eerst, Thomas en ik kwamen als laatsten. Dit was niet naar de zin van Thomas, die meteen een spurtje inzette om zijn plekje als derde ezel te heroveren. Na wat duw-, trek- en bijtwerk, was Thomas tevreden met zijn plekje, en ik blij dat ik nog in het zadel zat. Lisa vond het blijkbaar wel prettig achteraan, zodat Wout met Victor kon babbelen. "No hay un taxi como un taxi mulo" Er is geen taxi zoals een ezeltaxi... Zeker als er gewoon geen andere optie is.
Ik voelde me schuldig dat ik op een ezel zat, terwijl Victors zoon, een jongetje van een jaar of 12, moest wandelen. Later hoorde ik dat de jongen die weg bijna elke dag twee keer wandelt om naar school te gaan.
Het is ook niet altijd even simpel om op de ezel te blijven zitten. Op de steile stukken moet je je stevig vasthouden, naar voren buigen wanneer het stijgt, naar achteren wanneer het bergaf gaat. Maar je moet tenminste niet zelf wandelen. Het maakt voor de ezel ook niet veel uit hoe dicht hij langs de rand van het pad loopt, maar die afstand is voor ons soms verontrustend klein. Maar ondertussen konden we wel nog meer genieten van de prachtige uitzichten, deze keer bij de ondergaande zon. Zo ook twee condors zien overvliegen... Uiteindelijk een prachtige ervaring, maar niet zo goed voor het ego.
De ezeltaxi zette ons af voor het lokale ziekenhuis, voor ons tweede doktersbezoekje van 2u lang vooral wachten. Een verpleegster deed eerst enkele basisonderzoeken: bloeddruk, gewicht en lengte. Dan even wachten, en bloeddruk opnieuw meten, want die was blijkbaar nogal hoog. Daar kreeg ik dan meteen al pilletjes voor, en dan naar de dokter. Ook in het ziekenhuis kennen ze geen verwarming, geen wonder dus dat ik aan het rillen was tijdens het onderzoek. Gelukkig kon de dokter behoorlijk goed engels, zodat ik gemakkelijk kon uitleggen wat er aan de hand was. Al gauw werd vastgesteld dat ik dus ook echt hoogteziekte had, en dat de pijn in mijn borst daardoor veroorzaakt werd. Ook was mijn bloeddruk aan de hoge kant, maar niets dramatisch. Een paar pilletjes tegen de hoge bloeddruk en de pillen tegen hoogteziekte die Wout bij had, zouden me wel in orde krijgen. En dat alles voor S/. 8 (2€).
Daarna zijn we onze bagage gaan halen bij de "safe" storage van onze hostel. We liepen er binnen, deden gewoon de deur open en namen onze spullen, geen sloten, niemand die de boel in het oog hield...
We zijn dan bij hostel Pachamama ingetrokken, waar we goed eten en een warme kamer met een warme douche kregen. Alles wat we nodig hadden om weer helemaal beter te worden.

Machu Picchu

2009-06-21T19:28:00.002+02:00

Veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel te vroeg opgestaan, ma dan ook écht veel te vroeg. Om 4u20 aan de klim naar Machu Picchu begonnen... Meer dan 2500 ongelijke en steile treden in het donker, gelukkig liep ik met iemand die licht bij had. Iets meer dan een uur klimmen later, stonden we voor de ingang.
Even aanschuiven en we konden naar binnen. Iedereen was zich door Machu Picchu aan het haasten om nog toegangstickets voor Wayna Picchu te krijgen, gelukkig waren wij er ook nog bij.
Dan zijn we naar de zonnewijzer gegaan, om te zien of de winterzonnewende al aangeduid zou worden... Een magisch moment wanneer de zon boven de bergen uitsteeg, nog even wachten, en dan een zonnestraal op een eeuwenoud teken in de rotsen...
Daarna hebben we de stad verkend, onder leiding van onze gids. Hij had soms wat moeite om alles uitgelegd te krijgen, helaas.
De klim naar de top van Wayna Picchu was erg zwaar. Weer veel te veel treden, bijna altijd onregelmatig en vaak hoog en ondiep. Maar het was de moeite waard, het zicht op Machu Picchu is prachtig, het is heerlijk daarboven te zitten en te genieten.
De afdaling was bijna even moeilijk als de klim, maar we zijn zonder problemen beneden geraakt.
Dan hebben ze ons nog behoorlijk afgezet met de bus ($7 voor 20min rijden, normaal geraak je voor die prijs een paar 100km ver) maar zo moesten we tenminste niet nog trappen doen.
Nog rap iets eten, en dan de trein op naar Ollaytantambo, en vandaar met de bus naar Cusco, en het Machu Picchu avontuur was gedaan...

Machu Picchu

2009-06-20T05:27:00.002+02:00

Morgen is het zo ver... Om 4u opstaan om er als eerste bij te zijn, de 2500 treden beklimmen, de zonsopgang zien boven Machu Picchu, Wayna Picchu beklimmen, bijna de hele dag in Machu Picchu rondlopen... Ik kijk er naar uit!

The Inca Trails

2009-06-17T02:40:00.002+02:00

Lorre en Wout zijn deze ochtend, nacht eigenlijk (3u30) aan hun trail begonnen. Ze gaan 4 dagen door de bergen trekken, tentje mee, tot 4600m hoogte gaan. Niets voor mij dus. Ik vertrek morgen voor een dagje downhill met de mountainbike, dan twee dagen licht wandelen, en dan Machu Picchu bezoeken. Diezelfde dag zouden Lorre en Wout daar ook moeten zijn, dus we komen elkaar daar hopelijk tegen. Het plan is van daarna nog enkele dagen de jungle in te trekken, maar dat gaat afhangen of we nog vluchten vinden...

Day 8: Arequipa - Cabanacondé

2009-06-16T23:51:00.006+02:00

In de buurt van Arequipa (een straal van een paar 100km) zijn twee van de diepste cañons in de wereld. De bekendste hiervan is Cañon del Colca, deze is dus ook erg toeristisch. Minder bekend is de cañon van Cotahuasi. Lorre en Wout zagen daar het grote avontuur al liggen. Er was ons verteld dat er om 6u 's ochtends een bus naar het dorpje Cotahuasi zou zijn (12u over grotendeels onverhardde bergwegen, een plezierritje) Dus wij om 6u aan de busterminal, om daar te horen dat er pas om 16u een bus naar Cotahuasi zou zijn. Dus even later zijn we dan toch maar op de bus richting Cañon del Colca gesprongen, meer dan een halve dag wachten op een nachtbus leek ons niet zo fijn. De eerste bus bracht ons naar Chivay, het grootste dorp van de regio. We waren daar rond de middag en zijn dan maar gaan lunchen. Wout voelde zich steeds slechter, dus we zijn de lokale dokter gaan bezoeken. Peru doet veel moeite om de moderne geneeskunde over heel het land te verspreiden, en daar kon Wout dus van profiteren.
Na even wachten en wat onderzoek werd bij Wout iets buikgrieperigs geconstateerd. Een dikke spuit in zn bil, wat rusten en daarna antibiotica, en alles zou goed komen.
Nog even wachter later, en de bus naar Cabanacondé was al te horen. Er vormde zich al een rij voor de plaats waar de bus zou stoppen. Dit kwam ons vreemd over, na alles wat we al van Peru gezien hadden. Ondertussen begon Victor alvast zijn verkoopspraatjes over zijn hostel in Cabanacondé. Hij had er zelfs een truitje van laten maken. Ondertussen sloten we ons maar aan bij de rij. Zodra de bus kwam, zagen we al snel waarom vanvoor in de rij beter was dan achteraan. Het is niet omdat de bus volzet is, dat ze stoppen met kaartjes te verkopen. We stonden dus recht achteraan in de bus. En dat voor een busrit van 2u over een onverhardde bergweg (terugkerend thema, ik weet het) in het donker. Waarschijnlijk zijn alle chauffeurs in Peru gek...
Met de vele stopplaatsen in alle kleine dorpjes tussen Chivay en Cabanacondé duurde het gelukkig niet zo lang eer we konden zitten. Ondertussen deed Victor nog enkele pogingen om ons te overtuigen, afgewisseld met lezen in zijn engelse reisgids van Chili, waar hij waarschijnlijk enkel de fotos van verstond.
In Cabanacondé was er al een ontvangstcomité van alle hostel-houders om ons te overtuigen om bij hen te komen slapen. Victor had hier dus al wel wat voorsprong. De hostel van de beste verkoopster (Pachamama) zat al vol, maar ze wou ons toch nog naar haar restaurant lokken met lekkere pizzas en een gezellige sfeer. Zowel zij als Victor zijn geslaagd, we zijn bij Pachamama gaan eten en bij Victor gaan slapen. Wout heeft het eten helaas overgeslagen. Het eten was erg lekker en de sfeer heel goed, dus aan die beloftes was voldaan. Wout heeft dat wel gemist. Victor z'n kamer was erg koud, gelukkig lagen er veel dekens op de bedden. Zijn belofte van een warme douche heeft hij ook niet gehouden...

De weg van Puno Naar Cusco

2009-06-15T02:14:00.002+02:00

Jullie hebben misschien in het nieuws gezien, dat het in het noorden van het land nogal onrustig is.
Er was een wegblokkage in de jungle, omdat de lokale bevolking het oneens is met de plannen van de regering om hun land te verkopen. Die wegblokkage heeft lang geduurd, en is uiteindelijk door de politie uiteengeslagen, met veel doden tot gevolg.
Als reactie zijn er stakingen en andere wegblokkages gekomen. Zo hebben we enkele dagen geleden als gevolg van staking van de buschauffeurs nogal wat moeite gehad om in Copacabana te geraken.
Sinds gisteren of eergisteren is de weg van Puno naar Cusco geblokkeerd. Wij wouden natuurlijk net gisteren van Puno naar Cusco. De eerste optie was een bus die ons tot aan de blokkage zou brengen, 15km wandelen met bepakking en dan een volgende bus. Ik zag dit niet zitten. Later hoorden we van een nachtbus die een omweg zou nemen om er te geraken. We hebben ons daarop dan maar ingeschreven. Om 9u zou de bus vertrekken, maar we moesten er om 8u30 zijn. Net op tijd, zo bleek.
Op die bus, hoorden we dat we toch geen omweg zouden nemen, maar een uurtje moesten wandelen. Om 1u snachts zijn we aan de eerste blokkage gestopt. We zijn er voorbij gewandeld, om een heel eind verder een volgende bus te vinden. Die rekende ons nog eens S/. 5 aan, maar bracht ons uiteindelijk enkel maar tot de volgende blokkage, een paar km verder. Ze hebben ons dan toch S/. 4 terugbetaald. Maar we moesten dus verder wandelen. We zijn om 3u snachts daar vertrokken, rugzakken op de rug en de weg volgen. Nog heel wat blokkages tegengekomen, telkens opnieuw horen dat we in het volgende dorp wel een taxi of bus zouden vinden, soms zelfs geruchten dat er mensen kwaad waren op de toeristen, met levensgevaar als gevolg. Daar hebben we gelukkig niet veel van gezien. 4u, 15km wandelen, steeds zieker worden, zonsopgang in een vallei in de Andes later, waren we in een dorpje waar eindelijk een bus zou zijn. Niet dus. We kregen er wel aanbod van mensen die taxi wouden spelen. Uiteindelijk met iemand overeen gekomen om ons voor S/. 130 naar Cusco te rijden. Niet ver later kwamen we een bus tegen waarop we zijn overgestapt. Onze "taxi" toch nog S/. 30 betaald, de bus op gesprongen. 2u, Spaans gedubde Armageddon en veel mooie landschappen later, stonden we dan toch in Cusco, om 10u sochtends.
De bus, altijd een avontuur zeker?

Day 7: Arequipa

2009-06-14T01:00:00.003+02:00

Als drie zombies van de bus gestapt en een taxi genomen naar huis. Een hostel die Home, sweet home noemt, dat kan niet mis zijn, dachten we. De taxichauffeur dacht er helaas anders over en bracht ons naar een hotel waar hij waarschijnlijk commisie krijgt. Wij waren het daar niet mee eens, dus ging zijn prijs ineens van S/. 5 naar S/. 8 (1,20€ naar 2€, om het even in perspectief te zetten) Daar waren wij het natuurlijk ook niet mee eens. Uiteindelijk zijn we toch voor de afgesproken S/. 5 thuis geraakt. Daar zijn we ons bed in gekropen om wat te bekomen van de nachtbus.
Tegen de middag dan uit bed gerold en de stad in getrokken. Wout was nog niet beter, ik voelde me ook niet zo fit. Toch maar wat gaan rondlopen, cavia gegeten, en uiteindelijk het klooster van Santa Catalina tegengekomen. Dit klooster is een kleine stad in de stad, omgeven door hoge muren, met enkele prachtige binnenpleintjes en straten tussen de kloostercellen en andere gebouwen door. De buitenmuren in prachtig blauw en terracotta rood en de overheersende rust maakten het er erg prettig rondlopen. Niet dat nu iemand van ons overtuigd is van het religieuze leven :-)
Hierna zijn we verder gegaan naar het centrale plein (Plaza de Armas) waar een optocht bezig was van mensen die voor ons onverstaanbare leuzen scandeerden, het zal wel voor de goede zaak geweest zijn. We hebben ze enkele keren rond het plein en omstraten zien gaan. We gingen bijna meedoen, maar hebben ons toch maar ingehouden (misschien maar goed ook)
Na de interne mens weer versterkt te hebben, zijn we op zoek gegaan naar douchegel die ook shampoo is. Dit concept leek nogal moeilijk over te brengen, ondanks alle pogingen tot succesvolle communicatie langs beide kanten. Hier zijn dan ook niet veel supermarkten waar je de dingen die je nodig hebt, uit het rek neemt. Enig hand-en voetenwerk was dus nodig. Gelukkig begint Wout hier erg goed in te worden. Uiteindelijk zijn we voor de apparte shampoo en douchegel gegaan.
Ik heb ook gemerkt dat als je een bijna volle tube tandpasta meeneemt uit de lage landen, de pasta er spontaan uitkomt op grotere hoogte zodra je de dop opendraait. Drukverschil enzo zeker...

Day 6: Nasca - Arequipa

2009-06-14T00:41:00.002+02:00

Ik was vroeger wakker dan de anderen, dus ik dacht de dag fijn te beginnen met een goeie douche. Om dan te merken dat mijn douchegel nog in Lima lag. Gelukkig had Wout nog wat hotelshampoo en douchegel mee. Enkele electriciteitsdraden die de douche in gingen, voorspelden al niet veel goeds... Ze moesten in de douchekop in een vreemd systeem voor warm water zorgen. Ik zag het licht al flikkeren toen ik het ding aanzette. Even later werd het hele huis donker en mijn douche erg koud. Helaas was dit niet op het juiste moment in het douche-gebeuren. Ik ben toch proper geraakt, maar het was frisjes.
Het plan voor de dag was uitslapen en dan een vlucht over de beroemde Nasca lijnen. Normaal moet je hier vrij vroeg bij zijn, maar de vorige dagen was het slecht weer en was de ochtendnevel pas laat opgetrokken. Nu was het dus wel prachtig weer. Ik heb dan de twee anderen maar proberen uit hun bed te halen, maar bij Wout was dit niet zo`n succes, hij voelde zich niet zo goed. Lorre en ik zijn tegen alle adviezen in gaan ontbijten. Op de hostel boden ze ons de vlucht over de lijnen aan voor $50 per persoon. Wout ging dit toch maar niet wagen, dus zijn Lorre en ik gegaan. We mochten allebei copiloot spelen in een ander vliegtuig, beide Cesna`s. Wij dus weer met een minibus tot aan het vliegveldje, dan even wachten en het was onze beurt. Eerst nog even door "security" en dan mochten we instappen. De vlucht zelf was redelijk hobbelig, en veel cirkeltjes gemaakt zodat iedereen de lijnen goed kon zien, maar niets om je ontbijt over te verliezen. De figuren zelf waren leuk om eens gezien te hebben, maar nu ook weer niet zo enorm spectaculair. Op de fotos worden ze altijd wat bijgewerkt zodat ze makkelijker te zien zijn, in het echt zijn sommigen moeilijk te onderscheiden in de vlakte. Zowel Lorre als ik maakten ons nogal zorgen over de gezondheid van de piloot, dus we waren ons al aan het voorbereiden, moest er iets gebeuren.
Terug op de hostel bleek dat we enkel naar Arequipa konden met de nachtbus. De vroegste was om 7u30, dus we hadden nog een hele middag te vullen in een stadje waar niets te doen valt, buiten wat rondvliegen over lijnen.
Uiteindelijk vonden we in de boeken nog iets wat de moeite waard leek: een bezoek aan de eeuwenoude aquaducten, die nu nog steeds als irrigatiekanalen dienen. The Lonely Planet had ons een "wet and claustrophobic experience" beloofd, bij het afdalen in de tunnels. Lorre en Wout vonden dit een groot pluspunt, ik net ietsje minder. Helaas voor hen stond het water te hoog, ik vond dit niet zo erg :-) Ze hebben het toch geprobeerd, maar het was echt niet mogelijk.
Terug in Nasca zijn we nog iets gaan eten, de keuze was gebaseerd op het interieur, want ze hebben toch allemaal dezelfde kaart. We vermoedden zelfs dat ons eten nog rap bij de overburen gehaald werd. We moesten ons haasten om de bus te halen, om in het busstation te merken dat we toch nog moesten wachten. 2u en nog een slechte film later, was de bus er.
In de bus deze keer geen films, enkel stilte (op het lawaai van de bus en van buiten na) en donker (op het licht van buiten na) Een sjaal over de ogen tegen het licht, proberen je zo comfortabel mogelijk te leggen in de te kleine bank, en proberen te slapen...

Waar zijn we nu weer geweest?

2009-06-13T18:52:00.002+02:00

We zijn even over de grens met Bolivia gesprongen (en teruggesprongen voor een stempel, en terug naar Bolivia gesprongen) om Copacabana en vandaaruit het eiland van de zon in het Titicaca meer te bezoeken. Heel erg de moeite waard, maar wel erg vermoeiend. Zeker als je zoals mij last hebt van de hoogte (3800m) en daarbij ook nog eens een serieuze snotvalling aan het kweken bent... Het is vooral de afwisseling van temperaturen waar ik zo ziek van word. Overdag is het aangenaam, snachts is het erg koud...
Vandaag zijn we weer in Puno, straks nemen we de bus naar Cusco, een van de kroonjuwelen van Peru...
8u bus en waarschijnlijk weer enkele slechte films later, zullen we daar zijn ;-)

Nieuwnieuws :-)

2009-06-10T15:15:00.002+02:00

We zijn nu in Puno aan het Titicaca meer. Het is hier `s nachts ijskoud, overdag valt het gelukkig redelijk mee. We gaan vandaag de drijvende riet eilanden bezoeken, daarna rijden we door naar Copacabana (Bolivia) en vandaar nemen we de boot naar de Islas del Sol (ons wederom aangeraden door Carla en Taff :-))
Mijn lijf heeft zich ondertussen redelijk aangepast aan de hoogte, wel nog steeds erg veel lipstick smeren tegen de droge lippen. Wout voelt zich ook heel wat beter (maar dat heeft miss meer met ècolo te maken)

Lange posts komen nog wanneer ik er tijd voor heb, ik weet dat ik achter zit :-)

Hasta Luego!

Wat recenter nieuws

2009-06-08T21:59:00.001+02:00

Ik merk dat ik de neiging heb om nogal lange posts te schrijven, maar geen internet-tijd genoeg om het allemaal online te zetten, vandaar dat ik zo achter zit.
We zijn nu in Cabanacombe, op meer dan 3000m hoogte. Ik heb last van hoogteziekte. Blijkbaar ben ik daar nogal gevoelig aan. Gisteren was het heel erg, vandaag begin ik al wat te wennen, maar ik doe het toch maar rustig aan. Wout is wat ziekjes, al een paar dagen. De dokters hier zijn erg goedkoop en lijken toch te weten wat ze doen, dus dat komt wel in orde.
We hebben gisteren een afdaling in de Cañon del Colca gedaan. Wout en ik zijn aan de rivier gestopt, we zijn op ezels terug naar boven gegaan. Lorre was nog fit, en is doorgewandeld, hij is bijna terug.
We gaan binnekort terug naar Arequipa gaan, en vandaar naar Puno en het Titicaca meer.
Hasta Luego!

Day 5: Huacachina - Islas Ballistas - Nasca

2009-06-06T14:36:00.003+02:00

Weeral veel te vroeg opgestaan, want om 6u vertrok de minibus van aan de hostel naar de Islas Ballistas, de galapagos van de armen. Het begon met Dire Straights op de radio, maar al snel werd dat omgezet naar de nieuwste panfluit bewerkingen/verkrachtingen van alle (on)bekende hits van de afgelopen eeuwigheid. Het volume nog een beetje te luid, en het was al snel om ziek van te worden. Onderweg en tentenkampje in het midden van de woestijn gezien naast de weg, "Freedom Camp". Een levensgrote alien-pop maakt het beeld van dit vreemde kamp compleet.
Het was nog steeds vroeg toen we in Paracas aankwamen voor de boottocht rond de eilanden. De ochtendmist was nog niet helemaal opgetrokken en de laaghangende wolken kwamen nogal bedreigend over, maar ze hebben zich ingehouden.
In een stinkende haven op de boot gestapt, reddingsvesten aan, en vertrokken. Door de snelheid van de boot en de wind was het behoorlijk fris. We waren hiervoor gewaarschuwd, dus ik had me voorbereid.
Eerst zijn we langs de kandelaar aan de baai van Paracas gevaren. Dit is een grote figuur, uitgehakt in de rotsen, in de vorm van een kandelaar. Sommigen zeggen dat het een meer dan duizend jaar oud navigatieteken is, anderen beweren dat het veel recenter voor de toeristen gemaakt is.
Nog wat verder varen, en dan kwamen we aan de eilanden zelf. De zeeleeuwen en pinguins waren een leuke afwisseling voor de enorme hordes zeevogels. Pelikanen, meeuwen in alle soorten en maten, nog heel veel andere zeevogels zoals boobiebirds, het zag er zwart van de voge. En wit van hun schijt. Zoveel zelfs, dat vroeger de guano verzameld werd om als meststof te dienen. Nu zijn de eilanden beschermde natuurgebieden. Na een rondje rond de verschillende eilanden, veel te veel fotos en niet geraakt zijn, gingen we terug naar de haven.
Daar hebben we nog wat ontbeten, zoals altijd veel te weinig. Daarna zijn we weer in de minibus gesprongen, de eeuwige panfluiten op de achtergrond, en door het nationaal park van Paracas gereden. Denken we. Want er was niets te zien ;-) De irritante panfluiten maakten me een beetje wagenziek, ofwel was het de minibus zelf.
Ondertussen hadden we nog wat gebabbeld met twee Canadese vrouwen. Zij waren in het Amazonewoud geweest, hier in Peru. Lorre en Wout waren daar natuurlijk al meteen dolenthousiast over...
We hebben dan onze bagage opgehaald in de hostel, nog iets gegeten en dan naar Ica, en daar de bus genomen naar Nasca. 3u, nog wat Dire Straights, een verschrikkelijk slechte film over gigantische wormen die draken willen worden en veel mooie landschappen later, stonden we in Nasca. Nog voor we goed en wel van de bus waren, werden we aangeklampt door twee dames die ons absoluut naar hun hotel wouden brengen. Ze zijn nog net niet beginnen vechten om onze aandacht. Of dat dan met elkaar of met ons zou geweest zijn, was niet duidelijk. We zijn dan maar rap door gewandeld, maar ze hebben ons toch drie blokken lang achtervolgd. Na 5 blokken waren we bij onze vrienden, het Friend´s house hostel.
Friend´s house wordt uitgebaat door enkele jonge Peruanen die blijkbaar liever voor tv of playstation zitten dan dat ze werken. Maar het was wel in orde, een minidoolhof met dakterras en een klein altaartje voor maria.
Daarna zijn we op zoek gegaan naar iets om te eten. We kozen een restaurantje dat er goed uitzag, hoewel hun buren ons ook probeerden te verleiden terwijl we de kaart aan het bekijken waren. Ondertussen kwamen nog twee Engelse meisjes die we in Lima in de hostel ontmoet hadden langs. Daar nog even mee gebabbeld, en dan een plekje gezocht. We zagen al snel twee bekende gezichten, Taco en Fleur. We hebben dan een ander koppeltje naar een kleinere tafel gejaagd en zijn dan samen gaan zitten, tot grote verwarring van de erg trage bediening. De Peruvianen hebben niet de gewoonte van de schotels van een gezelschap tegelijk te brengen, wat wij wel gewoon zijn. Mijn kip met ananas was er dus pas tegen dat de rest bijna gedaan had. De meningen over onze tafelgenoten waren uiteindelijk nogal verdeeld. Zij namen de nachtbus naar Arequipa, wij gingen terug naar onze hostel. Daar hebben we nog wat gedronken op het dakterras, en dan goed gaan slapen.

Day 4: Ica en Huacachina

2009-06-06T04:02:00.002+02:00

Verbazingwekkend katerloos opgestaan, na alle drank van gisteren. Carla en Taff hadden ons aageraden te gaan ontbijten bij een bar (The one with the black signs) en voor de pannekoeken te gaan (they`re enormous!!) En daar zaten ze natuurlijk zelf ook. In een dorp van twee scheten en een paardenkop groot, is dat niet zo moeilijk. De pannekoeken waren enorm, zoals beloofd, gevuld met appel, banaan en ananas, overgoten met chocoladesaus. Mijn pannekoek heeft gewonnen, Lorre en Wout waren wel succesvol. We werden aangeklampt door een taxichauffeur die ons absoluut alle bezienswaardigheden van Ica wou laten zien. Met een fotoboekje, waaronder enkele fotos van zijn legerdienst, en veel gepalaver, wist hij ons toch te overhalen, ook omdat we toch tot 16u moesten wachten tot we de duinen in konden.
Mr Fokkie Fokkie (met alles tussen 2 em 20 chiccas) aka Garfield, een ex-paracommando met een minitaxi en een volgens hem onverzadigbare sexdrive nam ons dus mee de stad in. Door sloppen- en andere wijken, over wegen die in alle staten tussen zand en asfalt waren (dit wisselde even snel en vaak als Mr Fokkie Fokkie zijn claxon gebruikte) werden we door Ica gereden, langs alle bezienswaardigheden (een heel relatief concept, zo blijkt) In gebroken (eerder verbrijzeld) engels en onverstaanbaar spaans probeerde hij ons tegelijk uit te leggen wat er te zien was en hoe we de lokale schoonheden moesten verleiden (ook weer twee relatieve concepten) Met liberaal gebruik van zijn claxon maakte hij zijn aanwezigheid overal kenbaar. Wat hij en zijn taxi aan formaat missen, maaken ze goed met veel lawaai.
Hij bracht ons eerst naar de begraafplaats van een heks die mensen met spraakproblemen terug aan het praten bracht. Of dit was toch wat we ervan verstonden, hij ging er misschien zelf beter ook eens langs. Er was daar ook een boom die wensen liet in vervulling gaan in ruil voor knuffels. Ik ben erg benieuwd of die ook gaan uitkomen :-)
Ondertussen waren we al omgedoopt tot Chuck Norris (Lorre), Gilligan (Wout) en Pinky (ikzelf) Hijzelf waant zich dan eerder Garfield. De volgende bezienswaardigheid was een palm met zeven stammen uit èèn stronk. Wanneer er eentje gekapt werd, kwam een prompt een overstroming. De anderen hebben ze dus maar mooi op, over, onder en naast elkaar laten groeien, soms zelfs recht de grond in en er even verder terug uit. Er moesten ook wat dierenvormen in zitten, maar die waren me wat vaag. Na een heks bovenop een paal op de winkel van een alternatieve genezer, zijn we aan de wineries/bodegas begonnen.
De eerste was nog toe voor de middag. De tweede was een vreemde mix tussen stokerij, wijngaard(je) en museum. In dezelfde ruimte stonden de pisco en de wijn te rijpen en een hele hoop spullen uitgestald, van oude typmachines en telefoons, langs inca- en andere oude spullen, naar een opgezette schildpad en krokodil, en nog wat koloniale restanten. Erg veel uitleg, ordening of beveiliging was er niet, zelfs niets om de spullen te beschermen. We mochten een aantal wijnen en piscos proeven. Pisco is nog steeds niet mijn ding, en dat zal het ook nooit worden. Lorre en Wout kunnen het wel erg appreciëren. De wijn was heel erg zoet spul, bijna eerder grenadine soms. Erg veel druivenplanten waren er niet te zien, en een stinkende koelvijver en destileerding maakten het plaatje compleet.
Garfield bracht ons daarna naar de volgende winery. Daar was niet veel meer te zien, maar het geheel zag er wel wat professioneler uit. De engelstalige gids kon ongeveer even goed engels als ik spaans kan, niet erg veel dus.
In het bijhorende restaurant hebben we dan taco taco gegeten, een lekkere en vullende schotel van gerkuid rundsvlees, een rijstbaksel en gebakken bananen. Lorre is fier dat hij de schotel de baas kon, Wout en ik waren niet succesvol.
We waren net op tijd terug aan de hostel voor de buggy-tour. Nog snel in stevigere kleren gedoken voor we het zand trotseerden.
Ik merkte al snel dat een zonnebril echt geen overbodige luxe is wanneer je in een open buggy door de woestijnduinen crosst aan snelheden die je niet eens wil weten. Ik heb later gemerkt dat ze niet eens snelheidsmeters hebben. Dubbelgeplooid in je zitje, een gordel over je schouders en tussen je benen, voel je de wind je gezicht zandstralen terwijl je de tranen voelt van diegenen die voor je zitten. Ondertussen kruipt je maag regelmatig in je keel en hoop je dat de chauffeur weet wat hij doet wanneer hij dat ding een veel te steile helling af of op laat gaan. Hij is waarschijnlijk gekker dan de taxichauffeurs in Lima. Maar het was echt heerlijk :-)
Door, over, tussen de duinen door, vaak ben je niet zeker dat het ding wel op zn wielen bijft. Maar het is een rollercoaster vol adrenaline, en met prachtig zicht, zeker wanneer de zon begint te zakken.
Tussendoor zijn we nog een paar keer gaan sandboarden. Een multiplex plaat in een vage snowboard-vorm met velcrostrips aan je voeten, of onder je buik, en zo langs de duin naar beneden. Op je voeten blijven op zo`n ding is ècht niet simpel. Op je buik gaat het veel sneller, best spannend, enkel zien dat je geen zand hapt. Op je voeten is het minder spannend omdat het zoveel trager gaat, maar veel moeilijker en dus veel leuker wanneer het lukt. Toen het echt donker was, waren we terug in de oase. Daar hebben we nog wat gebabbeld met een nederlands koppel, Taco en Fleur. Na hun vroege bedtijd en het sluiten van dat cafe, zijn we in de bar van ons hotel nog iets gaan drinken, en dan goed gaan slapen, nog steeds in bedden vol zand.

Day 3: Lima - Huacachina

2009-06-04T05:27:00.002+02:00

Les 2 Spaans: Huacachina spreek je uit als Wakachina ;-)

And Mr Responsible (Greg dus, wie anders ;-)) is making an ass of himself ;-)

Het vroeg opstaan blijft er precies wel redelijk in zitten. Nog steeds jetlag waarschijnlijk. Een harde strijd gestreden om een telefoonkaart vast te krijgen, ik moest er zelfs mijn leven voor wagen in het Limeese(?) verkeer. Maar het was het waard om een lieve stem te horen :-)
Na nog een taxi door het compleet geschifte verkeer, een bus naar Ica. Voor S/. 3 (3 Nuevo Soles, minder dan 1€) hadden we de "exclusivo" plaatsen, met wat meer beenruimte. Dat kwam wel van pas :-)
6u, 2 films in in totaal 3 talen (origineel engels, spaans gedubd en engels ondertiteld op onze vraag, de ander origineel frans, en dan spaans gedubd) een haastig gekochte sandwich met een vreemde groene pasta en tomaten ertussen, veel sloppenwijken, erwtensoepmist en bergen later, stonden we in Ica. Daar werden we aangeklampt door taxi- en tuktukchauffeurs die ons allemaal graag wouden vervoeren. Op advies van iemand uit de vorige hostel, hebben we ons door een tuktuk naar Huacachina laten vervoeren, een oase een paar km buiten Ica. 3 man met rugzakken in een tuktuk is nogal een belevenis. De chauffeur (en iedereen die ons zag waarschijnlijk) vond het erg grappig. Ica ligt in het midden van de woestijn. Om Huacachina te bereiken, moesten we dus een grote zandduin over. Waren we 10kg zwaarder geweest, had die tuktuk het waarschijnlijk begeven. Gelukkig waren de remmen wel in orde voor de afdaling. Daar aangekomen, zochten we hostel Huacachina, die ons was aangeraden. Die hebben we niet gevonden, maar twee meisjes die ook net uit een tuktuk kwamen, raadden ons een andere hostel aan waar we S/. 10 korting kregen als we met hen de dune-buggy-tour zouden doen. Dat waren we toch al van plan, dus dit was mooi meegenomen... en de tuin vol hangmatten zag er aantrekkelijk uit.
In het winkeltje kregen we de tip om Pisco en wijn te combineren, 50/50. Aangezien Pisco rond de 40º schommelt, was dit best stevig. Uiteindelijk is het 3/4 Pisco en 1/4 wijn geworden voor Lorre en Wout, voor mij het omgekeerde. Met die twee flessen in mijn rugzak dus de duinen op geklommen. Dit is ècht vèèl zwaarder dan het eruit ziet. Hijgend boven gekomen, zaten Carla en Katherine al daar, die meisjes die ons de hostel hadden gewezen. Na elkaar wat te leren kennen, merkten ze (terecht?) op dat ik duidelijk "the responsible one" ben, maar dat ik me wel een beetje als een ezel gedroeg, met die rugzak de duin op klimmend... Daarmee wil ik niet zeggen dat ze gemeen waren :-) Met hun goed gezelschap en veel drank de zon zien ondergaan over de woestijn, met uitzicht op de oase. We zijn blijven zitten tot de mist opkwam en het te koud werd (dit was nog vrij vroeg eigenlijk) Hierna hebben we gemerkt dat afdalen veel sneller en veeeel leuker is dan naar boven klimmen. Lopen, rollen, springen, alle soorten bewegen kwamen eraan te pas. Maar zo merk je weer dat zand overal kruipt...
Twee familiepizzas (Omer en Christina) en twee flessen wijn en het nog steeds erg leuke gezelschap van Carla en Taff (aka Katherine) maakten er een erg leuke avond van. Maar goed dat ik dit allemaal opschrijf, want de herinneringen van Lorre en Wout zijn al wat vaag...
Gelukkig slaapt een bed vol zand ook goed :-)

Day 2: Lima

2009-06-02T18:19:00.004+02:00

Peruvianen hebben geen smaak, Pisco Sour is niet te drinken vind ik. Lorre en Wout zijn het daar duidelijk niet mee eens :-)
En Diego de la Puente (Dieter Van De Put misschien?) is nu èèn van de Vlaamse Primitieven, samen met Pedro Pablo Reubens...
Vroeg wakker geworden... is dit nog wel vakantie?? :-) De jetlag zal daar wel voor iets tussen zitten. Al gauw het gratis internet ontdekt in de hostel, tot groot jolijt van mijn enorme schare lezers *kuch* :-) Na een blogpost en een karig ontbijt zijn we de stad in getrokken. Wat de snelste weg van Miraflores naar centrum Lima is, weten we nog niet, maar we zijn er toch geraakt. Na even wandelen naast een bende marathonlopers en een omweggetje langs een gesloten tourist-info-stand en een inca-market die meer toe dan open was, zijn we op een van de vele minibusjes die de stad doorkruisen gesprongen. De bestuurders van die dingen zijn bijna even gek als de taxichauffeurs, maar ze hebben ons wel braaf en heelhuids in het centrum afgezet. Niet dat dat dan zo geweldig is... Buiten enkele koloniale gebouwen is er niet zoveel te zien.
We hebben het presidentieel paleis gezien, met een wisseling van wachters die zich majoretten waanden, hun geweren als stafjes rondzwaaiend en gooiend. Het leger als volksvermaak, zo doen ze nog iets nuttigs, aldus Wout. Een of ander klooster bezocht, wel met echte menselijke resten in de catacomben en Spaans-Vlaamse primitieven aan de muren en puzzelplafonds om U tegen te zeggen en een bibliotheek die ik wens te bezitten. Na het nogal tamme museum van de inquisitie, wisten we al niet meer wat te doen. Bij de andere tourist-info hadden ze ook niet veel nuttigs aan te raden, enkel de standaard bus-tour, en een park vol fonteinen. Dat laatste moest wel wachten tot het donker voor het beste effect. Het is wel vreemd om van late lente naar late herfst te gaan. Ineens wordt het weer vroeg donker. Dat gekoppeld aan jetlag, doet rare dingen.
Door een lokale oudere, die waarschijnlijk op commisie werkt, werd ons een Pisco Sour aangeraden, een cocktail met onder andere ei en Pisco, de nationale drank. Het beviel me niet zo, maar Lorre en Wout zijn wel overtuigd. To each his own...
Toen het donker werd, zijn we op zoek gegaan naar het park vol fonteinen. Veel gewandel en een paar keer de weg vragen later (Ja, mannen kunnen dat :-)) zijn we er toch geraakt. Lorre en Wout zijn gaan spelen in een fontein, ik ben redelijk droog gebleven. Het was zeker de moeite waard, èèn van de fonteinen ging gemakkelijk een paar tientallen meters hoog, verder veel kleurtjes en bewegend water, en een mooie show met lasers en projecties op een waterscherm. Best wel leuk om gezien te hebben...
Helaas, of misschien toch niet zo, sloeg de honger toe. Een minibusrit en wat wandelen later, waren we aan de hostel om uit te leggen dat Lorre z`n rugzak `s nachts zou aankomen.
In de buurt was een Italiaans restaurant dat er vrij chique uitzag, het wou zich precies voordoen als een klasserestaurant, maar dat kon het toch nèt niet halen. Een ober die morst bij het wijn schenken, twee van de drie schotels die niet echt lekker waren, gaven mij het gevoel dat ze te kort schoten in hun doel. Na een leuke discussie over de zin en onzin van kledingvoorschriften, zijn we nog naar een bar gewandeld die ons was aangeraden. Ze was toe. We hebben nog wat rondgewandeld, maar geen andere gevonden. Waarschijnlijk hebben we de foute straten bewandeld. Nu begon ons bed te roepen, dus hebben we maar geantwoord.

De fotos zijn weg

2009-06-02T18:17:00.001+02:00

Ik ga de fotos ergens anders online zetten, ik vind dat ze de blog nogal verstoren :-)
info volgt nog

Diest / Heppen / Leuven -> Lima

2009-05-31T14:37:00.003+02:00

Ik ben een terrorist!
En we zijn een rugzak kwijt, en we hebben een gids voor vandaag :-)
Het lijkt dus nog positief uit te vallen :-)
Veeeeeeeeeeeel te vroeg opgestaan na een veel te korte nacht (met goed gezelschap ;-))om dan een coñfortabele taxi naar Zaventem te krijgen. Elkaar gevonden, ingechecked en een zeer afscheid genomen. Er gaat serieus gemist worden op twee continenten...
Lorre vond het nodig om zijn rugzak in folie te laten inpakken, dat verklaart misschien wel iets... Na een wachtrij tot in de tegenoverliggende winkel (of was dit goeie marketing?) en veeeeel geduld zijn we door security geraakt, juist goed getimed voor onze vlucht.
9u vliegen, 3 slechte films en wat vliegtuigeten (kip of pasta -> kip) later, stonden we dan in Atlanta. Daar is gebleken dat je met een paar euromunten iets kan nabootsen dat op een batterij-ontstekings-ding type Al-Qaeda lijkt (en nu sta ik zèker op een lijst van de CIA :-)) Dan bleek er ook nog nitro aan mijn rugzak en schoenen te hangen, en dus vonden ze me nadere inspectie waardig :-) Als brave terrorist dan maar laten gebeuren, geglimlacht en de boel ondergaan. Zo mocht ik een tijdje later toch door, en waren ze tenminste vriendelijk tegen mij. Nog een uurtje (met live-pianomuziek) later konden we instappen op onze vlucht naar Lima.
6u vliegen, 2 films die ik niet gevolgd heb, wa trotter-gelees, heel wat gebabbel en weer vliegtuigeten (pasta of kip, deze keer de pasta) later, stonden we in Lima. We hadden origineel gezien exit-seats, maar omdat we pas laat aan de boarding zijn gaan aanschuiven, hadden ze Wout en mij verplaatst. Geen exit seats dus, wel een bevallige Peruviaanse naast me (Andrea) die bovendien redelijk Engels kan en vooral ons vandaag in Lima wil rondleiden :-) Ik ben eens benieuwd :-)
Op Peruviaans grondgebied werden we opgewacht door allemaal mannen met maskers, ze hebben hier blijkbaar nogal schrik van ons :-) Deze keer geen problemen met security, ik ben terrorist af :-) Aan de bagageband vonden Wout en ik zonder problemen onze rugzakken. Die van Lorre bleef helaas achter... Ze is blijkbaar nog in Lima, en komt vandaag pas aan.
Een "ik vrees soms voor mijn leven en wil hier ècht niet zelf rijden"-taxirit later, stonden we aan ons hostel, Nomades Backpackers. Ondertussen was het bijna 8u `s ochtends, na middernacht lokale tijd. Het matras heeft een gat int midden, met daaronder harde planken. Het is hier erg vochtig, maar niet zo warm, maar dat ligt meer aan de stad dan aan de hostel :-) Mijn onderste-bed-vant-stapelbed-genote snurkt behoorlijk. Tis 8u `s ochtends lokale tijd, en Greg is wakker, schrijf het in de geschiedenisboeken!!!
Nu gaan we eten enzo, en daarna Andrea bellen :-)
Hasta Luego!

Morgen vertrekken

2009-05-29T19:12:00.002+02:00

Streeeeeesssssss!!!!
Of eerder zenuwen :-) Maar het valt nog mee, denk ik toch :-)
Werk is gedaan voor vandaag, daar moet ik een maand lang niet meer aan denken :-) Straks alles inpakken (ja greg, ruim op tijd ;-)), een laatste maaltijd in "chez mama" en dan mijn laatste nachtje België.
Gelukkig zit er hier een glimlachende schone naast me om me vannacht gezelschap te houden, en me morgen uit te zwaaien, en me op te wachten wanneer ik terugkom... Zulke goeie dingen in het leven moet je appreciëren he ;-)

Even Spaans oefenen:
- No hablo español: ik spreek geen Spaans
- ¿Quiere hablar más despacio? Kan u wat trager spreken?
- ¿Me quiere traer aún otra cerveza? Hebt u nog een pintje voor me?

Zo kom ik er wel ;-)
Hasta la vista! (jaja, zo voel ik me weer stoer ;-)

Ik ga naar Peru en ik neem mee...

2009-05-24T02:53:00.002+02:00

Twee goeie vrienden, mijn goed humeur en goede wandelschoenen...

Ik vergeet: mijn angst voor het onbekende, mijn verslaving aan luxe, internet en pasta...

Jaja, er komt weer een avontuur :-)

San Francisco -> Diest/Halle/Heppen

2008-05-25T19:02:00.005+02:00

Het aller aller aller laatste deel van onze reis, de trip terug naar thuis.
Voor de eerste keer écht vroeg opgestaan, 4u30. Pijnlijke zaak. Na een douche rap de laatste spullen bij elkaar gepakt en de taxi in. Eerst nog een ATM vinden om de man te kunnen betalen, en dan op weg naar de luchthaven. We moesten door de mist rijden om er te geraken, terwijl onze chauffeur evenveel met zijn gsm bezig was als met het stuur.
Er stond een lange rij aan de international check-in van Delta Airlines. Nog even aan de babbel geraakt met een groep leerkrachten die voor een week naar Italië gingen voor een conferentie. Uiteindelijk nog ruim op tijd onze bagage afgezet, waaronder mijn splinternieuwe $20 zak. De vlucht had 20min vertraging, dus tijd genoeg om tot aan de gate te wandelen, nog iets ontbijtigs te kopen en te wachten op het boarden. Jokes zat ondertussen aan een andere gate te wachten op zijn vlucht, die later zou vertrekken.
Weinig spannends te vertellen over de vlucht naar Atlanta. Het is beginnen regenen net voor we vertrokken, en ik viel bijna in slaap op de vlucht.
In Atlanta maakten we ons even zorgen omdat we onze bagage niet meer moesten ophalen en terug inchecken, maar bij het verlaten van het land is dat blijkbaar normaal. We zijn nog in de Panda Express gaan eten. Lekker eten, maar super onvriendelijke bediening. Toen we aan de gate aankwamen voor onze vlucht naar Brussel, bleken ze al aan het boarden te zijn. Ik had die dag nog gedacht dat het wel een leuk toeval zou zijn als we Eveline en Ward opnieuw zouden zien, en raad eens wie er in de rij stond? ;-)
We waren bij de laatste mensen die het vliegtuig op gingen, het zat goed vol. Niet lang nadat we onze plekjes ingenomen hadden, stegen we op. Zo'n 9u vliegen, lezen, film kijken, veel proberen te slapen en een klein beetje echt slapen later, landden we in Brussel.
Lange rijen voor de controle van de paspoorten, maar daar geraakten we redelijk rap door. Één van mijn tassen liet lang op zich wachten. Ik was die al bijna als verloren gaan opgeven toen hij op de band verscheen. Ondertussen wachtte Granny op me, om me terug naar huis te voeren. Lorre nam de trein, Jokes hebben we niet meer gezien. Een lekker ontbijt bij Granny en Granpa, dan lekkere satestokjes bij bieke, nog lekkere spaghetti thuis, zo wil ik altijd wel thuiskomen :-) Nu mijn bed opzoeken...

Santa Cruz -> San Francisco

2008-05-24T03:35:00.002+02:00

Jaja, de laatste mijlen met de camper... We gaan ons thuis missen.
Vroeg opgestaan na laat te gaan slapen, pijnlijke zaak. Maar Jokes was wakker genoeg om ons tot Oakland te rijden. Tijdens de rit door de rook gereden van een bosbrand hier in de buurt. Precies een lichte mist, maar de geur was onmiskenbaar. Oakland was gelukkig niet ver.
We zijn nog even gaan tanken, en hebben dan al onze spullen uit de camper gehaald. Een koppel dat net vertrok, was blij met onze football-BBQ en onze restjes kolen en brandhout, dus daar waren we ook makkelijk van af. Dan de shuttle terug naar San Francisco genomen, weer naar het bekende Hotel Bijou. Zonder bagage zijn we weer de stad in gegaan, nog wat shoppen voor het vertrek. Ik heb weer veel papier gekocht :-)
Straks nog lekker gaan eten, en dan waarschijnlijk nog wat van het nachtleven proeven om ons bioritme terug naar het europese te zetten. Morgen om 5u30 naar de luchthaven vertrekken, om 8u vertrekt ons vliegtuig. Om 8u zijn we ook weer in België. Zondagochtend wel ;-)

Santa Cruz

2008-05-23T06:21:00.003+02:00

Blijkbaar zitten we op de verkeerde camping...
Er zijn hier 3 KOA's in de buurt, en we hadden blijkbaar op een andere gereserveerd. Kan gebeuren he :-)
Deze middag zijn we naar Santa Cruz gegaan. De camper aan The Boardwalk gezet, en dan te voet wat gaan verkennen. The Boardwalk is zowat hetzelfde als de dijken in België, maar dan nog wat pretpark erin gegooid. En zonder de dijk zelf. Vraag me niet wat ze dan doen wanneer het water eens wat hoger komt :-) Er was daar niet zoveel te zien, het is nu eenmaal een gewone weekdag. We vergeten nogal vaak welke dag we nu eigenlijk zijn, aangezien dat voor ons niet zo belangrijk meer is.
Na The Boardwalk even gezocht naar Downtown. Daar wat op en neer gelopen terwijl Jokes naar Indiana Jokes ging kijken. Een leuke comics-shop binnengelopen, daarna nog een leuke games-store waar we lang gebabbeld hebben met de eigenaar. Hij vond dat Laurent er als een hippie uitzag, terwijl hij daar zelf veel meer van weg had. Beetje bejaarder wel...
Later nog op zoek gegaan naar een Barber shop. De eerste die we vonden was helaas gesloten. In een kapsalon wilden ze Laurent z'n baard wel bijscheren, maar ze had er blijkbaar niet veel ervaring mee en ze was wat duur. Na Jokes' film zijn we terug in onze camper gesprongen. Origineel gingen we voor seafood gaan, maar we zijn in een grill-restaurant terecht gekomen. Waar we vis gegeten hebben ;-)
Nu nog wat opruimen en inpakken. Morgen moeten we om 11u in Oakland staan om afscheid te nemen van ons mobiele huis voor twee weken. Dan nog een dagje San Francisco en dan weer naar België.

Santa Barbara -> Santa Cruz

2008-05-22T08:50:00.002+02:00

Jaja, weer heel wat mijlen gevreten...
Goed uitgeslapen eerst, het was nodig na gisteren :-) Jokes werd al ongeduldig, maar die was dan ook op tijd gaan slapen. Na een lekkere douche en een goed ontbijt zijn we weer op weg gegaan. Helaas zonder ons trouwe winkelwagentje, dat de grote verdwijntruc uitgevoerd had.
Als ze de freeways nummeren op schoonheid van de uitzichten, heeft nr 1 zn plaats wel degelijk verdiend. Van Santa Barbara tot Santa Cruz, een bergweg met de oceaan aan de ene kant... Er stond wel een erg stevige wind, maar daar lieten we ons niet door van de baan blazen. Tussen de hellingen en boven de zee zaten een paar huizen en huisjes ingeklemd, met huisnummers van 5 cijfers. Ik zou hele pagina's kunnen volschrijven over de zichten op die weg, maar zoals al vaak gezegd, een beeld zegt meer dan 1000 woorden. Dus bezoek google, vraag hem om foto's van Highway 1 in California, en je weet wat ik bedoel... Of, nog beter, kom er zelf eens op rijden ;-)
Nu zijn we in Santa Cruz, hier blijven we twee nachten. Morgen waarschijnlijk de camper een beetje poetsen, en overmorgen nemen we er afscheid van.

Malibu -> Santa Barbara

2008-05-21T22:41:00.006+02:00

Er vallen noten op ons dak!
Het feit dat we onder een boom staan heeft daar waarschijnlijk iets mee te maken :-)
Deze morgen wakker geworden, helaas zonder veel zon. Die had een wolkenkleedje aangetrokken, dus zijn wij maar rap verder getrokken. Onder het wolkendek zijn we langs de kust verder getrokken, tot in Santa Barbara. De oceaan aan de ene kant, uitlopers van de bergen aan de andere kant, we hadden wel wat te zien onderweg.
In Santa Barbara is er maar één camping met plaats voor RV's, maar 33 plaatsen hier. Gelukkig is hier plaats genoeg vrij. Zodra we geïnstalleerd waren, werden we aangesproken door een Idaho-aan vol tattoes (vooral de Fat Man op zn rug is letterlijk te interpreteren) die ons dan weer voorstelde aan een dikkere Texaan met de naam J.W., waarvan we vermoeden dat hij voor de C.I.A. werkt.
J.W. nam ons mee in zijn Ford uit 1987, een wagen die niet eens meer op slot hoeft (of zelfs kan). Eerst naar het Tourist Information Centre, waar ze ons van een kaart en veeeel folders hebben voorzien, en dan naar de winkel waar wij ons van enkele andere dingen hebben voorzien. Daarna hebben we ons door een taxi naar de stad laten brengen, waar een soort markt bezig was. We zijn wat door de winkelstraat op en af gelopen, op een paar plaatsen binnen gegaan, wat rondgehangen enzo.
Er werd ons aangeraden om naar Q's te gaan, wat de enige geopende club zou zijn die avond. Omdat het nog vroeg was, zijn we nog iets gaan eten in de plaatselijke mexicaan. Mexicanen kunnen behoorlijk goed eten klaarmaken, zo hebben we al ondervonden. Na de maaltijd hebben we nog wat pintjes en margarita's gedronken, tot ze plots opnieuw om onze "ID" kwamen vragen. Blijkbaar werd de tent op dat moment omgetoverd van een restaurant in een nachtclub. Niet dat we erg veel verandering zagen, maar kom. Jokes had niet zoveel zin om lang te blijven, en heeft dus een taxi terug genomen. Lorre en ik zijn nog wat nog wat gebleven om te genieten van de reggae band die daar live aan het optreden waren.
We werden aangesproken door een amerikaan die heel verbaasd was over wat er na 14 jaar allemaal veranderd was in zijn vroegere stamkroeg. Hij was ondertussen getrouwd, maar moedigde ons aan om zoveel mogelijk plezier te maken. Even later ging hij naar Q's, en vroeg ons of we meekwamen. Hij ging de zaak al voor ons voorbereiden. Wij zijn nog wat langer in de Sandbar gebleven, en hebben daar een groep europese uitwisselingsstudenten leren kennen, twee duitsers en een belg, samen met een amerikaanse uit South Carolina. We hebben met hen nog zitten 21-en, maar niet de versie met de kaarten... Heel plezant :-)
Ondertussen werd pm weer am, en tegen 2u vroegen ze ons toch vriendelijk te vertrekken. Even aandringen later, gingen we op weg naar de befaamde Q's. Daar aangekomen wachtte ons teleurstelling. Die bar sloot ook al (maar wat wil je op dinsdagavond eigenlijk :-) ) Dan zijn we maar met onze nieuwe vrienden meegewandeld naar hun hotel, uit de veronderstelling dat onze camping daar ergens in de buurt was... Dat bleek ook wel min of meer zo te zijn, we hadden alleen wat hulp nodig om de juiste weg te vinden. Een winkelwagentje was een handige hulp om ons sneller op locatie te krijgen. "Thuis" aangekomen, hebben we nog een laatste pintje gekraakt, en zijn we ons bed in gekropen...

San Diego -> Malibu

2008-05-20T09:11:00.005+02:00

Ons zeezicht hebben we hoor, vollop zelfs ;-)
We zijn op tijd opgestaan, weer in onze camper gestapt, en naar Bilboa Park, in het centrum van San Diego gereden. Daar hebben we even bus gespeeld en onze camper op een busparking gezet, en dan de zoo binnen gegaan. Zelfs 's ochtends schoot er al niet veel meer over van de koelte van de nacht, de zon maakte zich al op om ons de hele dag genadeloos te bakken. We zijn eerst met een soort kabelbaantje over het park heen gegaan, in de hoop er wat meer van te zien, maar het zicht van bovenaf was niet zo spectaculair. Dan hebben we te voet de rest van het park verkend, maar ik vond het nogal de zooveelste zoo. We zijn nog bij een show gaan kijken, maar daar zijn we het ook al rap weer afgetrapt. Tegen 14u zijn we uit de zoo gekomen, genoeg beestjes gezien voor één dag. Gorillas, olifanten, koalas, enzovoorts... Laurent was blij dat het het jaar van de kikker is, enkel het jaar van de koe kon nog beter zijn.
We gingen eerst nog naar het Aerospace museum gaan in Bilboa Park, maar dat plan is afgelast. We zijn terug in de camper gekropen, en zijn mijlen beginnen verslinden.
We zijn voor LA gestopt om iets te eten, in een grieks fastfood restaurantje dat nog heel degelijk bleek te zijn. In LA zelf zijn we niet eens gestopt. Het werd ons door Alvin beschreven als "America's Armpit". Ik denk dus niet dat we veel gemist hebben. Zo'n 2u freeway met tussen de 3 en 7 rijbanen, Lorre moest zijn best doen. Jokes had het ook niet altijd makkelijk om de juiste weg te wijzen. Ik mocht gelukkig nog wat relaxen achterin ;-)
Na LA waren we Highway 101 aan het volgen naar het noorden, wanneer Jokes een camping zag, waar Lorre nog net is kunnen indraaien. En daar zijn we nu. Zicht op de oceaan, full hook-up, niet slecht hier. We staan op een heuvel (nu zeg ik niet meer zo rap berg :-)) die over de oceaan uitkijkt... met een prachtige volle maan, geen wolkje aan de lucht, zalig gewoon. We zaten aan de rand te genieten van een frisse Corona, toen een duitser bij ons kwam zitten om de maan te fotograferen. Hij was al drie maand op weg met een vriend, vanuit Canada vertrokken, en ze gaan nog een maand lang naar Mexico, met de camper. Ik ben jaloers ;-) We mochten zijn statief gebruiken en hebben zelf een paar heel leuke foto's kunnen maken, die hopelijk bij Jokes te bewonderen zijn...
Nu goed uitslapen, en dan nog een paar dagen oep't gemakske naar rondhangen en wat verder naar San Francisco optrekken.

Needles -> San Diego

2008-05-19T07:51:00.004+02:00

Eindelijk uit de woestijn weg. We hebben ons lang genoeg gaar laten bakken. 's Ochtends begonnen met een frisse duik in het zwembad, maar de zon had ons al rap weer helemaal gedroogd. De minimumtemperatuur 's nachts was 26°. Tegen 10u 's ochtends waren dat er al minstens 10 meer. Nog rap wat inkopen doen, ontbijtje met Jo's beroemde spiegeleitjes, en dan weer de baan op. Goed doorgereden want telkens we even stopten, was het weer bakken buiten. Het landschap veranderde weer helemaal. Van woestijn naar bergen naar woestijn naar suburbia... Ondertussen weer bijna op zeeniveau, hier aan de kust. Het gebied rond Los Angeles en naburige steden, is precies één grote suburb. Overal buitenwijken, af en toe wat winkels. Veel bebouwing dus, vrij saai om door te rijden. Tussen LA en San Diego werd het even beter, terug wat meer natuur, maar we waren al rap in de buitenwijken van San Diego. Aangezien dit één van de grootste steden van California is, zijn dat er wel wat. Zo'n 11 miljoen inwoners moeten uiteindelijk ergens wonen. Momenteel bevinden we ons op een KOA in zo een suburb, Chula Vista. We hadden Alvin gevraagd waar hier de leuke dingen zijn, en hij had ons een pizzeria aangeraden die we wilden opzoeken. We vroeger het hier na, en dat bleek wat ver te zijn om te wandelen. Dan kregen we het advies de bus te pakken naar de kust, maar toen we de uren nakeken, bleek die al niet meer te rijden. Uiteindelijk een kaartje gekregen met daarop de route naar een andere pizzeria. Weer een heel eindje wandelen, maar zo goed zag dat er niet uit. Onderweg waren we een thais restaurant tegengekomen, dus zijn we daar maar voor gegaan, wat ons goed bevallen is. Ondertussen is het hier heerlijk afgekoeld. Je kan nog altijd in tshirt en short buiten zitten, maar je smelt er niet meer van, zoals gisteren. Morgen gaan we San Diego bezoeken en nog een stukje naar het noorden rijden, zodat we de avond hopelijk met zeezicht kunnen afsluiten...

Tusayan -> Needles

2008-05-18T06:12:00.005+02:00

Het is bewezen: we zijn gek. Écht gek. We zijn vroeg opgestaan, met het plan voor de middag in de Canyon af te dalen, en na de middag verder te rijden. Om 10u stonden we klaar om aan de klim te beginnen over het Bright Angel's trail. Ze hadden ons aangeraden om "maar" tot aan de tweede rustplaats met water te gaan, 3 Mile Point. Ik weer op mijn sandalen naar beneden (Damn you, Lorre!) wat nogal stevig afgeraden wordt (zag ik later pas). Jokes had meer zin om de shuttle te nemen en de rest van het park wat te bekijken. Hoe verder we afdaalden, hoe warmer het werd. Maar het is zo'n prachtig zicht, al dat afzien was de moeite waard. Wir haben dürch die Mist spatziert. Geen mist, maar mest. Helaas... Het pad wordt ook vaak door ezelkaravanen gebruikt om de minder wandel-fanatieke mensen ook het beeld van beneden te gunnen. Ondertussen begonnen mijn voetjes al mooi rood te zien van al het stof... De canyon is niet zo dor als ik gedacht had. Er was nog veel groen en veel rotsen om ons af en toe wat schaduw te gunnen. Met veel moeite zijn we tot 3 Mile Point afgedaald, na nog even twijfelen of we wel zo ver zouden gaan, omdat we om 14u terug aan de camper afgesproken hadden. Daar even moeten rusten, mijn lijf had er even genoeg van. Ondertussen was het bijna middag, en dus lekker warm ;-) Op de weg naar boven, begonnen mijn voeten te klagen van de mishandeling (lees: een blaar en veel geschuur) en mijn lijf gaf aan dat het wat warmpjes was... we hebben doorgezet, maar werden gestopt door een helicopter. Toen we op de terugweg net aan de eerste rustplaats waren, werden we door een Park Ranger verder naar boven gestuurd, voordat we onze watervoorraad terug konden aanvullen. Er moest iemand met de helicopter uit het dal gehaald worden. Waarom wou ze niet zeggen. Ze was wel nog zo lief me een speciale plakker voor mijn blaar te geven, die zeker zou blijven zitten. Het was goed dat ik tape mee had ;-) We hebben dus even gekeken hoe de helicopter landde, en zijn dan verder naar boven getrokken. Gelukkig hadden we genoeg water mee, maar het was nog afzien om tussen 12u en 14u, tegen alle goede advies in, die klim te wagen. Maar er was veel volk op het pad, dus we waren niet de enige gekken. Uiteindelijk waren we nog voor 14u terug aan de camper, rood stof overal en goed uitgeput, maar een goeie douche maakt veel goed. Daarna zijn we op weg gegaan, richting I-40 om zo ver mogelijk richting het zuidwesten, naar San Diego te gaan. Het landschap veranderde weer van bergachtig naar vlakte naar weer bergen naar woestijn... We zijn in een plaatsje in the middle of nowhere gestopt om te tanken en aan de Subway een broodje te halen. Subways vind je overal blijkbaar...
Nu zijn we in Needles, California, op maar 450ft hoogte. Midden in de woestijn, zelfs 's nachts waait er nog een warme wind, we gaan dus zeker niet koud hebben. Morgen rijden we door naar San Diego, het zuidelijkste punt van onze tocht. Hierna gaan we langs de kust weer omhoog naar San Francisco.

Springdale -> Tusayan

2008-05-18T06:07:00.003+02:00

Veeeel rijden. We hebben veel tijd verloren met de was te doen, nu hopen dat er niets gekrompen is... Door Zion National Park gereden. Ze moesten daar een tunnel afzetten zodat wij erdoor konnen. Campers zijn te hoog om op het juiste rijvak te rijden, dus we moesten er midden door. Het landschap was weer adembenemend. Heel anders als de andere plaatsen waar we tot nu toe al door gereden waren. Steile rode rotsen met nog heel wat groen ertussen. Het groen minderde naarmate we hoger gingen, en voorbij de tunnel was het weer bijna helemaal droog. Hierna een lange afdaling naar de vlakte, daarna weer omhoog de bergen in naar Marble Canyon. Daar staken we met een grote brug een diepe kloof over (meer dan 150m diep) waar de Colorado rivier stroomt (die verderop ook de Grand Canyon uitgesleten heeft). Dit was het oostelijkste punt van onze tocht, heel ruwweg een zesde van de breedte van het continent afgelegd...
Ondertussen zijn we de Navajo Nation binnen gereden, een enorm gebied waar de Navajo-stam het voor het zeggen heeft. Aansluitend en erin zijn ook gebieden van andere stammen, waaronder Hopi en Zuni. Weer stijgen, deze keer richting Grand Canyon National Park. De route voerde ons door Kaibab National Forrest. National Forrests zijn niet altijd bossen, maar deze keer wel. Allemaal kromme boompjes van geen 3m hoog, een heel ander soort bos dus, in dit droge gebied. We kwamen net op tijd in Grand Canyon National Park aan om vanuit Desert View de zonsondergang te kunnen bekijken. Het was spectaculair. Je kan er beter foto's van opzoeken, want het is te mooi om te beschrijven. Zo begin je je toch af te vragen hoe ze dit land vroeger konden bewonen. We zitten hier ondertussen weer op ongeveer 2000m hoogte. We zochten daar een camping in het park, maar die zaten allemaal vol. We zijn dus even verder gereden naar Tusayan, een stadje in de buurt. Daar in het steakhouse nog goed gaan eten, en dan goed geslapen.

Las Vegas -> Springdale

2008-05-16T20:05:00.004+02:00

Al 15min nadat we vertrokken waren uit Vegas, zaten we alweer in het midden van de woestijn. Zo zie je maar weer dat Vegas vooral schone schijn is. We zijn door Arizona naar Utah gereden, om zo Zion National Park te bereiken. Een eilandje groen in een kloof tussen de rotsen in de woestijn. Om er te geraken, rijd je langs de Virgin rivier, die ook door Zion stroomt. Zo zie je dus het groen meer en meer toenemen naarmate je dichterbij Zion komt. Hier in Springdale ziet het leven er aangenaam uit. Een riviertje om wat groen en wat verfrissing te brengen, typische "wild west"-bergen wanneer je een beetje opkijkt, lekker zonnetje en af en toe wat wind om verfrissing te brengen... Bij het binnenrijden in het dorp even gestopt aan een benzinestation/winkel. Daar werd ons aangeraden het pad naar Angels Landing te beklimmen, omdat dat het mooiste pad in het park is. Ik heb er ook eindelijk een hoed gevonden, die zal je binnenkort wel op de foto's kunnen bewonderen. Er is hier een shuttle dienst vanuit het hele dorp naar het park, en dan is er een andere shuttle die je in het park rondrijdt, allemaal gratis. Laurent en ik zijn dus het park in gegaan, Jo is het dorp wat gaan verkennen. De camper hebben we in Springdale op de camping achter gelaten. Een vriendelijke vietamese die in het park werkt, vertelde ons waar we moesten zijn om naar Angels Landing te kunnen gaan. We stapten dus op de park shuttle, die ons tot aan The Grotto bracht, waar we de klim begonnen. Het eerste stuk was zanderig, daarna kwam een stevige, heen en weer slingerende klim, en dan over de kam tussen twee bergen, met afgronden aan beide kanten, tot aan Angels Landing. Je aan een ketting vasthouden op een pad van geen meter breed over de rotsen, afgronden aan beide kanten... avontuur ;-) Maar met prachtige zichten aan elke kant van het pad, vergeet je het gevaar en blijf je gewoon doorgaan tot je boven bent. Bovenaan werden we opgewacht door Alvin the chipmunk, een klein grondeekhoorntje (denk knabbel en babbel, maar dan in't echt) die heel nieuwsgierig aan mijn voet kwam snuffelen, om te kijken of hij er geen hapje van kon nemen. Hierna kwam een lastige afdaling, hetzelfde pad naar beneden. We zijn zonder problemen beneden geraakt. Hierna hebben we de shuttle nog een beetje verder het park in gereden tot aan de laatste stop van de shuttle, Temple of Sinawava. Daar zijn we nog een stukje langs de rivier gaan wandelen, waar we op het verste punt een paar hertjes gezien hebben die de rivier overstaken en rustig stonden te eten terwijl wij toekeken, superstil om ze niet te laten schrikken. Op de trugweg nog een hertje met gewei in de rivier gezien...
Het was al donker toen we terug aan de camper kwamen, waar Jo al een feestmaal voor ons voorbereid had. We hebben de BBQ aangestoken, lekker gegeten, daarna nog wat bij een kampvuurtje gezeten met de rivier die langs ons door kabbelt... zo is het leven wel uit te houden ;-) Nu zijn we al de volgende ochtend. De was steekt in de droger, zodra die gedaan is, gaan we verder naar The Grand Canyon

Viva Las Vegas!!

2008-05-15T09:33:00.002+02:00

Zoveel te vertellen... gisterenavond al wandelend The Strip, aka Las Vegas Boulevard, op gegaan. Het dichtstbijzijnde casino is Circus Circus. Binnenin word je meteen overvallen door flikkerende lichtjes, veel kleur, slechte geur, een doolhof van machines die je veel beloven maar weinig waarmaken. Even verder is Slots'a'fun, waar de 'wereldberoemde' "half-a-pound hot dog" voor 99 cent (plus taxes natuurlijk) te krijgen is. Dit was ons aangeraden door twee bikers die we op Sonora Pass zijn tegengekomen, en hebben we dus ook maar meteen geprobeerd. Van mij hoeft die hond niet beroemder te worden, erg lekker was hij niet. Even later hebben we aan Treasure Island de piratenshow gezien, best wel spectaculair, maar o zo fake. Naar het schijnt voeren ze die show 4x per dag op, ik kreeg bijna medelijden met de dansers en danseressen... Na het allemaal wat aangezien te hebben, zijn we maar terug naar onze camper gegaan, en hebben we goed uitgeslapen.
We hebben rond 2u met Alvin afgesproken voor onze beloofde tour van Vegas. Trouw aan zijn woord, is hij ons om 2u komen ophalen en heeft hij ons de hele dag door Vegas geleid. Hij heeft ons eerst afgezet aan de fonteinshow van het Bellagio (bekend uit Ocean's Eleven) Het is echt de moeite waard om te zien wat ze dat water allemaal laten doen. Daarna zijn we ook binnen gegaan in het Bellagio. Ze hebben daar een stuk of vijf verschillende bouwstijlen door elkaar gegooid, er staan chinese leeuwen onder een afdak met art nouveau versieringen en een barok plafond, aan de binnenkant gooien ze er ook nog een renaissance-mozaieken vloer bij, met hedendaagse glazen bloemen aan het plafond... Het ziet er allemaal poepsjiek uit, maar het voelt fake en gemaakt aan. Je vraagt je af wat ervoor nodig is om al die facades te onderhouden. Enorme, bloem- en boomomzoomde opritten imponeren je als je erlangs loopt. Even van The Strip af, liggen de Palms Towers. Deze zijn meer gericht op een jonger publiek, proberen ook de hippe sterren aan te trekken, en zijn blijkbaar behoorlijk succesvol. Ondertussen onderhield Alvin ons met weetjes en verhalen over Las Vegas en zijn Haïtiaanse vriendin Mariorie.
Blijkbaar zijn de grote hotel/casinos van vroeger ondertussen allemaal vervangen door echte resorts. De 45 miljoen bezoekers per jaar, willen een Vegas-ervaring, die uit meer dan enkel gokken bestaat. Dus Vegas paste zich aan, en nu vind je hier dus spa's, resorts, casinos, hotels, shopping centra, vaak allemaal in hetzelfde gebouw. De grote torens gaan hier even snel tegen de vlakte als ze opgebouwd worden. Momenteel is een project van zo'n 8 miljard dollar gebouwd aan het worden. Op 18 maanden tijd staan er drie torens van een 60-tal verdiepingen (give or take a few...) Nog voor het allemaal af is, moeten ze al open om geld op te brengen. Binnenkort wordt het oudste staande gebouw van The Strip (staat er al 52 jaar, een absoluut record) afgebroken voor de zoveelste gigantische schitterende toren/resort/hotel/casino/...
Na de Palms Towers zijn we naar het "familie"-hotel/casino Excalibur gegaan. Er zijn daar wel meer kids-geörienteerde dingen te zien, maar je moet wel tussen de slots-machines door om ergens te geraken. Echt gezond is dat toch ook niet...
Zo trokken we verder door de hoogtepunten van Vegas. Dankzij Alvin vonden we een plekje dat last-minute tickets verkocht voor de beroemde zaalshows die in Vegas te bewonderen zijn. Cirque du Soleil heeft hier een stuk of vier shows draaien, met tickets van rond de $150, dat moet ook goed opbrengen... We hebben gekozen voor The Real Magic show van Steve Wyrick. Met zitjes die maar $44 kostten, in plaats van de normale $85, was dit toch net iets betaalbaarder. Door de tickets te bestellen, konden we korting krijgen op het "all you can eat"-buffet van Pampa's, een Braziliaans grillrestaurant, gelegen in The Magic Mile, waar onze show ook zou doorgaan. Het eten was super. Er was een buffet van alles wat je maar wou, en dan kwamen ze nog rond met 11 verschillende soorten vlees aan spiezen, waar ze ter plekke je stukje afsneden. De ham met ananas smolt gewoon op je tong. Het lamsvlees met een speciaal sausje was geweldig. Ik heb gegeten tot ik niet meer op kon, en dan wou ik nog niet stoppen ;-) Ondertussen nog verder gebabbeld met Alvin over de verschillen in gezichtspunten tussen USA en België, heel interessant. Alvin is wel erg conservatief, een rasechte republikein. Maar dat verschil in standpunten maakte de gedachtenwisseling juist zo leuk. We hebben email-addressen uitgewisseld, we zullen dus nog wel van hem horen.
De show van Steve Wyrick was heel entertainend. Leuke trucs, danseressen die van overal verschenen, alles leuk aan elkaar gebabbeld, een helicopter en een vliegtuig "uit het niets" op het podium laten verschijnen... Alles voor de show natuurlijk, maar wel plezant :-)
Daarna terug gewandeld naar de camper. Onderweg een hele hoop kaartjes voor "leuke meisjes die je graag willen ontmoeten" gekregen, gemiddeld rond de $40... Hoe het zit met de legaliteit van dit alles is me niet helemaal duidelijk. Adverteren voor prostitutie is illegaal, maar adverteren voor meisjes die je graag willen ontmoeten is dat niet... Of de daad zelf legaal is, weet ik niet. Ik ben niet van plan om uit ervaring te gaan spreken :-)
Morgen naar Zion National Park, naar het schijnt echt de moeite waard...

Mammoth Lakes -> Las Vegas

2008-05-14T05:49:00.004+02:00

Koude nacht gehad. Ik heb zelfs een lange broek aangedaan in het midden van de nacht om het een beetje warm te krijgen... Maar de heerlijk warme douche 's ochtends maakte veel goed. Meteen op weg gegaan, en ontbeten bij een vrolijke mexicaan in Bishop. Een enorme omelet met spek en kaas, gebakken patatjes met paprikas en ajuin, en pannekoekjes... je voelde je aders bijna dichtslibben tijdens het eten. Geen van ons drie heeft het opgekregen, de resten zitten momenteel in onze frigo te wachten tot we ons eraan wagen.
Met volle maag begonnen we aan de grote afdaling naar Death Valley... Op een paar uur tijd zijn we vanuit het koude Mammoth Lakes op ongeveer 8000ft afgedaald naar het hete Death Valley, op 190ft onder zeeniveau... Een spectaculaire rit, fantastische uitzichten langs alle kanten, en enorm veel wind. We hebben de airco maar afgezet om de motor niet op te blazen op de klim over de pas naar Death Valley. Tijdens de paar keer dat we uitgestapt zijn om fotos te nemen en even de benen te strekken, werden we bijna weg geblazen, maar vanwege die wind voelde het gelukkig niet al te heet aan. Uiteindelijk zonder problemen beneden geraakt. Op een half uurtje tijd zijn we ongeveer 9000ft afgedaald, van de top van de pas tot zeeniveau in Stovepipe Wells, en daarna nog wat verder gezakt tot in Furnace Creek (-190ft) waar o.a. een golfterrein is... gekke amerikanen.
In de Furnace Creek Ranch werden we aangesproken door Alvin. Alvin is een tourgids uit Las Vegas, wiens busje het begeven had. Hij zat dus met 6 gepensioneerden vast in Furnace Creek. Aangezien het daar écht warm is, was dat niet de beste plek voor hen. Het zou nog minstens 3u duren eer het vervangbusje daar was, dus Alvin had hulp nodig. Na wat over en weer gebabbel, hebben we met Alvin afgesproken dat we hen mee zouden nemen, als hij ons morgen Vegas laat zien. Wij dus die mensen ingeladen, Lorre aan het stuur gezet, en beginnen rijden. We zijn eerst naar de Golden Gate gegaan. Geen brug zoals in Frisco, maar een ravijn tussen twee rotswanden in, in de meest vreemde vormen uitgesleten door het water. Aangezien maar één van onze gasten mee naar boven wou wandelen, wilden we hen niet te lang laten wachten, en zijn we niet helemaal tot bovenaan het pad gegaan. Zabriskie Point was de volgende stop. Een uitkijkpunt over de vlakte, tussen door water uitgesleten rotsen/zandduinen... amaai. Ik had daar met alle plezier een hangmat neergezet en daar blijven liggen tot ik compleet gaargebakken was. Daarna zijn we aan de beklimming begonnen van de bergen die ons nog van Las Vegas scheidden. Tijdens de rit nog de hele tijd gebabbeld met onze gasten. Alvin en een andere, oudere man, zijn blijkbaar overtuigde republikeinen. Maar ze blijken wel te kunnen nadenken. Het was erg interessant om vanuit hun standpunt te kunnen kijken naar de huidige politiek, en te proberen ons standpunt op hen over te brengen. Uiteindelijk hebben we over verschillende dingen gebabbeld, en zo de rit heel aangenaam laten verlopen. Onderweg zijn we ook nog gestopt aan Amargosa Opera House. Alvin legde ons uit dat dit de residentie is van een ex-ballerina uit New York. Toen ze zo ongeveer 30 jaar geleden in Death Valley was, had haar wagen op diezelfde plaats een platte band. Ze is verhuisd naar daar, en geeft er nu nog steeds elke zaterdag een optreden. Vroeger waren het echte theatershows, maar tegenwoordig is ze daar fysiek niet meer toe in staat. Wat de show nu inhoudt, weet ik helaas niet. Naar het schijnt, komt er nog steeds volk naar de show. Er is daar binnen 30 mijl niets te zien buiten rotsen, zand en een klein beetje begroeiing, maar geen bebouwing... Ze wordt naar verluid onderhouden door een heleboel artiesten uit California, die haar bewonderen om wat ze doet. Hier zijn we ook een koppel gekke duitsers tegengekomen, leden van een ultimate frisbee team. Ze waren met de fiets op weg van Miami naar San Francisco, waar ze begin juni hoopten aan te komen.
Het was weer een lange afdaling naar Las Vegas, weeral met spectaculaire zichten. Je kan veel zeggen over de states, maar uitzicht maken kunnen ze wel ;-) In Vegas waren we heeel blij dat we Alvin als gids hadden om ons naar onze camping te rijden. We staan hier nu op een erg duur stukje land, waar binnenkort het zoveelste casino op gebouwd gaat worden. Dit is echt the city of light, neon langs alle kanten, alle gebouwen die zo bekend zijn uit foto's en films staan hier gewoon echt te staan, klaar om door ons verkend te worden. Na ons tot aan onze kampeerplek gegidst te hebben, heeft Alvin ons zijn gsmnummer gegeven. Morgen bellen we hem voor onze tour van Vegas. Onze passagiers waren ons enorm dankbaar voor de lift, weer een avontuur om hun kinderen en kleinkinderen te vertellen...
Nu nog even zelf "The Strip" gaan verkennen, straks goed slapen denk ik ;-)

Yosemite Village -> Mammoth Lakes

2008-05-13T07:49:00.004+02:00

Weer vroeg (10u30) vertrokken, deze keer Jokes aan het stuur. Yosemite Park verlaten, en via de Sonora Pass naar Mammoth Lakes gereden. Alle GPS'en zouden je de Tioga Pass aanraden, maar die ligt momenteel nog onder 8ft (zo'n 2.5m) sneeuw. We moesten dus een stuk noordelijker rijden. Het was een hele klim naar Sonora Pass (het hoogste punt is 9624ft oftewel ruwweg 3200m hoog). De weg was gelukkig geruimd, maar we hebben toch erg veel sneeuw gezien. Soms was er naast de weg zelfs een sneeuwmuur van meer als een meter hoog! We zijn gestopt om even in de sneeuw te spelen (geen goed idee op sandalen) en gebabbeld met een paar amerikanen die dezelfde weg op de motor aan het doen waren. Ik was jaloers op hen ;-) Dan een stuk afgedaald naar de hoogvlaktes. Ik denk dat dat Sierra Nevada is, maar ik ken niet veel van de amerikaanse geografie :-) We hebben een klein klein weggetje genomen naar de ghost town Bodie, helaas sloot het net toen we eraan kwamen. We hadden er nochtans ongeveer 4km zandweg voor gedaan, tussen de heuvels door. Bodie is een verlaten pioniersstadje in the middle of nowhere. Ik snap niet dat iemand daar wilt wonen. Het is er prachtig, maar volgens mij erg moeilijk om er te overleven. Een snijdende wind, erg hoog gelegen (zo'n 8000ft) en ijskoud in de volle zon. Er lang op vele plaatsen zelfs nog sneeuw. Na Bodie verder naar Mono Lake. Rijden door een prachtig landschap, je komt ogen te kort. Echt vlak zijn de vlaktes niet, dus vaak bergop en af, veel bochtenwerk, maar fijn rijden. Mono Lake is een meer op de hoogvlakte (daar noemden ze het zelfs middle of the desert) met een rare verhouding mineralen in het water. Dit heeft gezorgd voor heel speciale rotsformaties die uit het water steken en langs de kusten van het meer staan. Het is naar het schijnt een broedplaats voor vele trekvogels. Het moet een heel zicht zijn in de zomer. Hierna zijn we verder gereden naar Mammoth Lakes. Een skistadje van twee straten, vooral veel restaurantjes en bars waarvan meer dan de helft dicht is. Nochtans ligt er zelfs nu nog op sommige plekken sneeuw. Morgen rijden we van hieruit door Death Valley naar Las Vegas. Viva Las Vegas!

Midpines -> Yosemite Village

2008-05-13T07:09:00.004+02:00

In de vroege ochtend (lees: 11u) uit Midpines KOA vertrokken naar Yosemite Village. Prachtige rit door het landschap van het Yosemite National Park, echt de moeite waard. In de camper ons in alle bochten gewrongen om zoveel mogelijk te kunnen zien uit de ramen, het ene prachtige zicht na het andere bewonderen. Rotsenkliffen, bestrooid met watervallen en dennebomen, allemaal onder een prachtige blauwe lucht met hier en daar een wolkje voor de afwisseling. In de winkel in Curry Village heeft Jokes zich een stoere zonnebril gekocht, om met Lorre en ik mee te kunnen doen ;-) Hierna zijn we ons gaan inschrijven op de Upper Pines camping en daarna met de camper naar de winkel, inkopen doen voor onze geplande BBQ 's avonds. Hier kregen we al waarschuwingen om vooral geen eten in de camper te laten, en alles veilig in de "bear locker" te steken. Even later stonden we geïnstalleerd op ons plekje, eten veilig in de locker, en helemaal klaar om het woeste landschap te bedwingen. 10 min later waren we terug. Jokes' schoenen waren blijkbaar iets te oud, de zolen vielen onder zijn voeten in stukken uit elkaar. (alweer een kilometer van mijn schoenen afgesleten... scoutsherinneringen ;-)) Na een kleine pitstop een tweede poging gewaagd. Om 15u vertrokken, via Happy Isles, over The Mist Trail naar boven. Vernon Falls was de eerste grote bezienswaardigheid. The Mist Trail gaat tot aan de top van Vernon Falls, onderweg werden we nat, écht nat. De reden dat het pad The Mist Trail noemt, is dat de waterval een enorme wolk water over het pad spat, waardoor je dus nat aankomt boven. Maar dat was de moeite waard voor het zicht alleen al. Een stevige klim over onregelmatige uitgehakte natte treden, een hele ervaring. Boven aangekomen is Jokes over The Mist Trail weer naar beneden gegaan, Lorre en ik zijn doorgegaan. Andere wandelaars zeiden dat we dat niet voor het donker zouden halen, maar we hebben dat toch gewaagd, en er zeker geen spijt van :-). Van aan de top van Vernon Falls, zijn we over The John Muir Trail verder gegaan naar Nevada Falls. Dit pad was op veel plaatsen heel wat ruwer dan The Mist Trail, maar wat een zichten! Klifwanden van tientallen meters hoog, de Nevada Falls waterval, het uitzicht over het landschap... adembenemend! We hebben zelfs sneeuw gezien en gevoeld en erdoor...langs gewandeld. Op sandalen de sneeuw in gaan, heb ik wijselijk maar niet gedaan. Uiteindelijk (net) voor het donker terug geraakt, onderweg nog wat leuk gezelschap gehad van een Italiaanse uitwisselingsstudente. Daarna onze football-BBQ voor de eerste keer in gang gestoken, en ondertussen prutsen en doen terwijl er naast ons een familie over-geëquipeerde ervaren campers op hun gemak ook aan het BBQ-en waren. Uiteindelijk hebben we allemaal toch wat gaar vlees kunnen eten, over de verkoolde resten en de uiteengevallen aardappellen zwijgen we wijselijk ;-) Al bij al een fantastische dag...

Laurent en Jo houden van krekels

2008-05-11T06:35:00.003+02:00

Ik vind ze wel leuk...

In other news, there are the following headlines:

Pickup the camper.
Een brug oversteken vanuit San Francisco en je bent in Oakland, een andere redelijk grote stad. Daar stond onze camper op ons te wachten. Na een kleine introductievideo in het nederlands nog wel, kregen we ons huis voor de komende twee weken te zien. It's a whole lot of camper! Meer dan 7m lang, 3,8m hoog, 3m breed, het is nogal een ding. Na een grondige inspectie gingen we op weg...

The road to Manteca.
Vanuit Oakland vertrokken, eerst heel wat moeite gehad om uit de stad en op de juiste snelweg te geraken. Met Lorre aan het stuur en Jokes (op z'n engels uitspreken liefst ;-)) als copiloot, was ik in goede handen. Veel freeway gedaan tot aan Manteca waar we inkopen gedaan hebben (drank en munchies voor onderweg) en getankt hebben (25 gallons aan $4,1 per gallon, dat hebben we wel gevoeld)...

The American Dream.
In Manteca aan het stuur van dit enorm ding gekropen. Het rijdt verbazingwekkend makkelijk, alleen heel gevoelig aan zijwind. Op de freeway toch mooi aan 65mijl/u kunnen rijden, dat is ongeveer 100km/u. In Merced van de freeway af, en een kleinere weg (de 140) naar Mariposa op. Het eerste deel van dit stuk was het landschap enorm, uitgestrekt en vlak. Echt alsof je de Amercian Dream letterlijk binnenrijdt, lege weg voor je, lege vlakte rond je, bergen in de verte...

Midpines KOA.
Na een tijdje kwamen we in de heuvels, en verderop in de bergen. Vermoeiend rijden hier (ik nog steeds aan het stuur) maar wel sjiek om te doen. Spijtig genoeg is het ondertussen donker geworden, en was er minder en minder van het majestueuze landschap te zien. Van grasvlaktes begon het meer en meer over te gaan naar dennebossen, van plat naar stevige heuvels. De motor heeft zijn werk gehad om ons overal naar boven te krijgen. Uiteindelijk kwamen we door Mariposa, een klein dorpje, vroeger vol mijnwerkers en pioniers. Even verder ligt Midpines Kampgrounds of America. KOA is een keten van kampeerplaatsen, en dit er eentje van. Uitgerust met stromend water, electriciteit, en wifi, echt kamperen dus ;-) Nu eens kijken wat we gaan eten, en dan de eerste nacht in de camper...

The last of JavaOne

2008-05-10T19:32:00.001+02:00

Vroeg opgestaan om naar de general session te gaan. Serge zou op het podium komen omdat zijn robotje in de Robot Wars de 3e plaats gehaald had. Uiteindelijk kwamen enkel de eerste twee op het podium, maar kregen ze toch alle 3 een prijs.
Nog een interessante sessie over User Interfaces gehad, ik begin daar meer en meer interesse voor te krijgen.
Na de middag met de bus een tour de Frisco gedaan, door de belangrijkste stadsbuurten gegaan, het oudste nog staande gebouw (weeral een kerk) van de stad gezien, het uitzicht over de stad vanuit Twin Peaks bewonderd, over de Golden Gate gereden, Alcatraz uit de verte gezien, het was de moeite waard.
Met de typische cablecars terug naar het hotel gegaan. Ook wel een belevenis om hangend/staand op de rand van zo een oud karretje over de rails tussen de wagens door de heuvels van Frisco op en af te gaan. Een vrouw bood me haar dochter aan als ik voor het wagentje van de heuvel zou gaan rollen. De dochter zag dat zelf precies ook nog zitten. Helaas voor haar zag ik dat rollen niet zo zitten ;-)
's Avonds een echte amerikaanse Baseball match gezien, tussen de Philadelphia Phillies en de San Francisco Giants. De Giants zijn wel 7 - 4 verloren, maar kom. Een vriendelijke baseballfan heeft ons de belangrijkste regels van het spel uitgelegd, waarna we er al iets van begrepen, maar nog niet veel.
Nu (zaterdagmiddag) de camper ophalen en hopelijk zonder al teveel avonturen in Yosemite geraken...

JavaOne, Day Three

2008-05-09T08:19:00.004+02:00

Jaja, het is hier al bijna gedaan ondertussen... maar daarna nog twee hele weken te gaan, ik kijk er naar uit ;-)
Niet zo veel te melden vandaag. Weer les gevolgd (Filthy Rich Clients was wel leuk ;-) ) 's avonds weer feestje gedaan, daarna nog even in een bar gaan hangen en binnenkort slapen.
Ze gaven gratis boeken weg voor wie een vraag kwam stellen bij Filthy Rich Clients. Helaas waren de boeken op tegen dat ik aan de beurt kwam. Maar ik had wel een zinnige vraag, en ik heb nog antwoord gekregen ook :-)
Het feestje was wel sjiek. Een park tussen de skyscrapers in, Smash Mouth (hier vrij bekend naar't schijnt) optreden, gratis drank en eten, niet slecht ;-) De mannen van Sun weten wel hoe ze een feestje moeten organiseren :-) Helaas sloot de bar om 9u stipt (en ik was net aan het eind van de rij gekomen, de rotzakken) Toch gratis eten gehad, da's ook al heel wat.
Nu slapen ;-)

JavaOne, Day Two

2008-05-08T08:09:00.003+02:00

Vandaag wat minder vroeg opgestaan. De general session ging over Oracle, en daar heb ik een degout aan gekregen op de XIOS. Over XIOS gesproken, een van mijn vroegere leerkrachten van daar loopt hier ook rond. Ik ben wel maar 2x in zijn les geweest, maar kom.
Een heeeel interessante sessie gehad over waar je op moet letten wanneer je de gebruikersinterface maakt, dingen die wij als ontwikkelaars vaak over het hoofd zien. Daarna nog een sessie gehad over het "out of the box"-denken bij het gebruiken van Java, ook heel tof. Na de sessies naar een gratis feestje van eBay gegaan, weeral sjiek ding in een of ander hotel, gratis eten, gratis drank, altijd fijn :-) Wel lekker heet op een met een doorzichtige plastieken tent afgesloten dakterras. Hierna nog naar een feestje van IBM. Een afgehuurd lunapark en een beker vol muntjes, whiiiiiiiii ;-) En om af te sluiten op de 39e verdieping van het Mariott nog iets gaan drinken ;-)
Ondertussen wel nogal ziek aan het worden van de hele tijd in de airco te zitten. Kop vol snot syndroom :-S Ik snap niet hoe die Amerikanen dat de hele tijd uithouden. Ahwell, we weten al langer dat ze gek zijn. Het is ook wel even wennen aan het Amerikaanse sociale zekerheids-systeem: de straat. Als je hier rondloopt, word je door de raarste mensen aangesproken. En vaak zijn ze dan nog kwaad ook als je ze niets geeft. Het geeft me een heel dubbel gevoel. Ik ben geirriteerd omdat ze me lastigvallen, maar ik heb er dan ook weer erg veel medelijden mee.
Ondertussen ook niet al te geweldig eten. Er is ontbijt en lunch op JavaOne, maar aangezien dat eten is voor ongeveer 15000 man, is dat niet zo bijzonder smakelijk. En dan 's avonds op de feestjes binnenspelen wat je maar te pakken kunt krijgen. En alles lekker vettig natuurlijk, maar dat hadden we niet anders verwacht.
Maar nu slapen, het is 11u30 hier, 8u30 thuis...
Goeiemorgen en goeie nacht dus ;-)
PS: Bekijk ook eens de blog van Jo, met meer info over onze road trip:
http://usawestcoasttrip.blogspot.com/

JavaOne, DayOne

2008-05-07T00:15:00.002+02:00

Vroeg opstaan, gruwel... maar wel de moeite waard.
Eerst een enorme show van de "grote" mannen van Sun en Java, die vol trots hun nieuwe speeltjes komen voorstellen en vertellen hoe geweldig ze wel niet zijn. Maar ze hadden wel een paar leuke dingen om te tonen.
Zo was er om te beginnen een soort katapult waarmee ze T-shirts in het publiek schoten, ook wel eens leuk om te zien. Maar 20 (+/-) T-shirts voor 15.000 man is wat weinig. Leuk zicht wel.
Daarna een paar demo's, waarvan er nog enkele mis gingen ook.
Uiteindelijk was het allemaal veeeel show, ze hebben zelfs Neil Young het podium op gesleurd, maar ze lieten natuurlijk enkel de mooie dingen zien en verder niets.
Dan tussen al dat volk je weg zoeken naar de sessie waar je wilt zijn, ook niet altijd simpel. Uiteindelijk wel overal geraakt, maar vaak wel even in de rij moeten staan. Soms ook met overenthousiaste stewards die proberen rijen te vormen, ook een apparte ervaring.
De sessies zelf waren minder technisch dan ik verwacht had, maar wel erg interessant. Bijvoorbeeld een sessie over "best practices" leerde me al dat ik in enums geen ordinals moet gebruiken. Niet dat ik dat ooit deed, maar nu zal ik het zeker nooit doen ;-)
Ik had me ingeschreven voor sessies tot 22u30, maar dat heb ik toch niet gehaald. We hebben om 19u30 nog een kleine fotoshoot zodat er tenminste bewijs is dat we hier zijn, en daarna nog een drink met de Belgische delegatie op JavaOne in het poepsjieke Intetcontinental Hotel. Nog een Whopper with cheese om de avond gezond af te sluiten, en nu mijn bed in.

Java University

2008-05-06T05:20:00.002+02:00

Jaja, ikke terug naar school...
Een hele dag les over SOA (Service Oriented Architecture, niet dat ander vies spul), webservices, ESB, en nog een paar drieletterbuzzwords. Behoorlijk zwaar, maar wel interessant. Het was eigenlijk een sessie voor systeemarchitecten, niet echt voor "gewone" programmeurs als ikzelf. Maar fijn om het vanuit een ander perspectief te zien.
Het ging door in een supersjiek hotel, 's middags nog een behoorlijke lunch (broodje met 4 lagen vlees tussen) en 's avonds nog een receptie met nog wat lekker eten erbij, fijn om in de watten gelegd te worden :-)
Na de receptie ben ik naar een sessie over OpenSolaris gegaan, maar dat vond ik niet zo interessant. Daarna ook nog naar een CommunityOne feestje gegaan, maar dat was al gedaan tegen dat ik eraan kwam, dus niet echt veel te zien.
Straks waarschijnlijk nog even de stad in, maar morgen weer vroeg op voor nog een dagje les...

I can't feel my legs...

2008-05-05T04:11:00.003+02:00

Maar ze hangen er nog aan en ze werken nog hoor, maak je geen zorgen :-)
Veel gewandeld vandaag. Door Chinatown naar Pier 39, daar wat tussen de winkeltjes op de pier door gewandeld, naar de zeerobben gekeken, Alcatraz en de Golden Gate Bridge in de verte... leuk plekje.
Wat gaan eten in het Italiaanse deel van de stad, lekkere penne bolognaise genomen. Daarna gaan registreren op JavaOne. Blijkbaar sta ik morgen ingeschreven voor de zwaarste keuze op de Java University, een hele dag over Service Oriented Architecture... gaat nog wat worden. Ook gratis laptoprugzak en T-shirt gekregen, allemaal plezant. Hierna nog wat door de winkelbuurten gegaan. Het enige product op mijn lijstje al gevonden en gekocht, dus geen zorgen meer voor de rest van de reis :-)
Straks nog eten, waarschijnlijk nog even van het avondleven proeven. Nachtleven zal voor een andere keer zijn, morgen toch op tijd op.

Whoehoew, aangekomen!

2008-05-04T05:43:00.004+02:00

En gratis wireless op hotel, ook altijd handig ;-)

Maar dus, het is nu 5u40 Belgische tijd, 20u40 lokale tijd, en ik ben MOE. We hebben in totaal zo'n 13u in het vliegtuig gezeten, zowat 6u op luchthavens gewacht, maar nu zijn we er.

Nu nog iets gaan eten, dan slapen...
Morgen meer info

Nu 9u 's ochtends, Friso tijd...
De reis dus: Zaterdagochtend 7u in Diest vertrokken, en dankzij taxidienst Papa gemakkelijk in Zaventem geraakt. Het begon al goed, de vlucht had 40min vertraging. Laurent vond dat niet erg, zijn trein had eveneens vertraging :-)
Weinig gebeurd op de vlucht, buiten dat het pasgetrouwde koppel Evelyne en Ward (hopelijk heb ik de namen juist) voor me zat, kennissen vanuit Diepenbeek. Zij vlogen nog door naar Peru, net ietsje verder als ons.
In Atlanta zijn we makkelijk door de douane geraakt, ik verwachtte een hele ondervraging, ze moesten enkel weten hoe lang ik blijf. Willen ze me dan al weg misschien? :-)
Na nog eens 4u vliegen in San Francisco aangekomen. Ook weinig te melden over die vlucht, buiten dat het entertainmentsysteem uit lag. Veel gelezen, maar mijn boek was te rap op, en de anderen zaten in mijn gewone bagage.
Eens geland nog lang moeten wachten op de bagage, ik had al schrik dat ze niet mee was, mijn tas was weer de laatste natuurlijk.
Een of andere ondernemende chauffeur kwam naar de groep toe om te vragen of we vervoer nodig hadden, zo uiteindelijk voor $13 per persoon naar het hotel gebracht, het ene deel in een enorme jeep, het andere in een limo... zonder nummerplaten. Maar iedereen is er heelhuids geraakt.
Hierna in de buurt nog Pakistaans gaan eten. Niet mijn ding, maar kom.
En nu, Frisco ontdekken!

USA Trip

2008-05-02T22:59:00.004+02:00

Morgenvroeg om 7u is het zover, vertrek naar de States. Eerst een week JavaOne te San Francisco, daarna twee weken road tripping met de camper.
Ik ga weer proberen hier een reisverslag bij te houden voor jullie plezier, maar hoe goed dat gaat lukken, zal wat van de internet toegang afhangen.
Hopelijk tot binnenkort!

Big city, here I come!

2007-09-29T16:04:00.000+02:00

Het is nu officieel: ik verhuis naar Antwerpen. Het is nog geen hele verhuis, in het weekend ga ik waarschijnlijk nog het grootste deel van de tijd in diest te vinden zijn, maar door de week is het plan toch in a'pen te zitten. Ik heb mezelf een leuk appartementje gevonden op de paardenmarkt, 3 verdiepingen hoog in een oud huis. Ik heb nu 4 kamers net onder het dak, helaas zijn de keuken en de badkamer wel dezelfde kamer, maar kom :-) Er is wel nog wat werk aan om alles op orde te brengen, er gaat nog een hoop verf en meubels de weg naar de paardemarkt moeten vinden, maar dat komt wel goed. Dankzij sOn heb ik toch al een foeton (japanse slaapmatras) liggen, dus het belangrijkste is er al ;-) Dankzij de ikea en sOn haar puzzelinstinct heb ik nu ook een zetel en een kast, dus langzaam maar zeker geraak ik er wel. Binnekort begin ik onder leiding van mijn interieurteam (mijn lieve zus en de even lieve sOn ;-)) aan de werken. Wanneer alles af is, is iedereen welkom!

Beter laat dan nooit: kendostage in Fontenay

2007-08-06T16:41:00.001+02:00

Toch eens tijd dat ik ook wat post over de kendostages...

Zaterdag 14 juli, om 3u30 's ochtends was er al activiteit in hasselt. Een klein groepje min of meer wakkere rakkers plaatste zichzelf in een volgeladen wagen om aan de lange reis richting Fontenay-le-comte* aan te vangen. +/- 800km en +/- 12u later waren we ter plekke, waar sOn en Bart ons alvast opwachtten. Daar aangekomen bleek dat we een sportveld voor onzelf hadden, met een mooi plekje tussen de bomen om onze tenten op te zetten. Nadat we geïnstalleerd waren, konden we al meteen aan de eerste training van de stage beginnen, vrije keiko tegen iedereen die wou.
Zondag was een rustdag, en hebben we La Rochelle bezocht, afgesloten met een leuke stortbui om de dag te beëindigen. Binnen zitten is fijn om sommige momenten :-)

Maandag begon dan de stage, elke dag les van 10u tot 12u en van 17u tot 19u. Sensei J.P. Raick heeft ons veel bijgeleerd, zowel over kata als waza als keiko en eigenlijk alle aspecten van kendo. Het belangrijkste is dat alles in kendo met elkaar te maken heeft, en dat je dus kata en keiko niet als aparte dingen mag bekijken.

Tussen de kendo door hebben we nog een heel aantal andere dingen gedaan, zoals op de groene grachtjes gevaren tot we zelf groen zagen, (lichtjes te wijten aan het heen en weer gegooide groen) naar de Japanse tuin gaan en in een avonturenpark in de boomtoppen terecht komen, matjes en rolstoelen achter de motor gehangen, een gesloten kasteel bezocht in de gietende regen en nog zo van die leuke dingen :-)

Op vrijdag was het dan examen voor Kris, Nick en mezelf, PJ kon helaas niet meedoen wegens blessure**. We hebben blijkbaar ons best gedaan, want we zijn alle drie geslaagd, Nick is zelfs van 3e naar 1e kyu gegaan terwijl Kris en ik 2e kyu zijn geworden.

Zaterdag was het dan inpakken en wegwezen naar Andorra la Veilla, maar dat is voor een andere post.

*blijkbaar zijn er een stuk of 8 Fontenay's in Frankrijk, je moet het maar weten
** voet verstuikt tijdens het voetballen, maar wie voetbalt er nu ook tijdens een kendostage he ;-)

Ga ook eens naar een fotogallerij

2007-06-22T09:58:00.000+02:00

Twee weken geleden aan de babbel geraakt met een meisje op de trein, een knappe studente fotografie uit het Antwerpse. Ik werd dan ook meteen uitgenodigd op de voorstelling van de eindwerken van haar jaar. Aangezien ik nog nooit zo iets gezien had, ben ik er na lang twijfelen maar op af gegaan, after all, wat had ik te verliezen he. Blijkt dat deze knappe studente Kim noemt, en een collectie portretten gemaakt had, waarvan je er enkele hier vindt. Om me daar niet helemaal alleen achter te laten, stelde ze me voor aan haar vriendinnen Astrid en een ander meisje waarvan ik de naam helaas ondertussen kwijt ben, sorry daarvoor :-) en een vriend Tom (gok ik :-)) Uiteindelijk dus een heel fijne avond gehad, niet veel tijd met Kim kunnen doorbrengen maar dat werd dan ruimschoots goedgemaakt door het andere aangename gezelschap.
Moest je zelf nog willen gaan, hier moet je zijn.

We beginnen weer!

2007-05-07T22:01:00.000+02:00

Well, aan de erg trouwe fans die ondertussen waarschijnlijk al lang nimeer lezen, hier is de eerste update sinds bijna een jaar. Het is dan ook al bijna een jaar sinds mijn Hamburgse "avonturen", en ondertussen ben ik al een helemaal volwassen (kuch) hard(kuch)werkende mens aan het wezen. Ik werk tegenwoordig in eindhoven bij WPS, slagbomen op en neer aan het laten gaan. Major boring shit dus ;-) Maar ja ne mens moet iets doen met zijn tijd he :-) Ahwell, more next time...

The Aftermath...

2006-07-08T12:36:00.000+02:00

Ondertussen ook weer veel gebeurd... Zaterdag teruggekomen, en dan gelukkig nog vervoer tot in Overijse gekregen, waar het weer een zalig weerzien was :-) Zondagavond alweer naar kot, nog rap een presentatie ineens gebokst voor de maandag. Ik had er veel te vertellen en had er maar weinig tijd voor. 44 slides om op 15 min verteld te krijgen, is wat veel. Uiteindelijk juist voor de presentatie nog ingekort tot 39, maar ik had gewoon teveel te vertellen. Op die 15 min dan ook meer gebabbeld dan ik normaal op 2 weken zeg... Mijn promotor was al teken aan het doen dat ik door moest babbelen, dus nog een tandje bij gestoken, maar uiteindelijk echt te rap moeten praten. Maar de gsm met de werkende versie van OpenFriends mobile heeft denk ik wel indruk gemaakt :-) En de rest blijkbaar ook, mijn promotor zei dat het goed was :-) Niet veel vragen gekregen, ik had er eerst wat schrik voor, maar uiteindelijk bleek dat een goed teken te zijn. Dan de rest van de middag aan papierwinkel gespendeerd, maar dat was nodig voor het Leonardo project. En de rest van de avond aan roleplay kunnen spenderen, wat ook een heel aangenaam weerzien was :-)
Dinsdag was dan de grote proclamatie, zoals ik al wist, was ik er toch niet door, nog 3 herexamens. Maar waar ik wel benieuwd naar was, waren de punten op mijn stage/eindwerk. Blijkbaar heb ik echt indruk gemaakt, want ik heb 16,5/20!!! En dat terwijl ik nog dacht dat ik meer had kunnen doen en dat mijn project te simpel zou overkomen :-) Bleek dus dat ze mijn project een van de moeilijkste van de buitenlandse stages vonden, ikke wel effe trots :-)
Woensdag dan nog naar de Filii BBQ en cantus gegaan, samen met twee mensjes die daarvoor speciaal uit Overijse afgekomen waren :-) Ook mijn zwanenzang gedaan, tis schluss met diepenbeek voor mij :-) Zeer fijne middag/avond gehad dus, en ook zeer fijne donderdag :-)
Blijft nog gisteren over, waarop ik wederom roleplay heb kunnen spelen, wat ook weer heeeeel fijn was :-)
En dan nu eindelijk weer naar Overijse ;-) En morgen hopelijk kendo in de Japanse tuin in hasselt (15u-17u, u bent allen uitgenodigd) :-)

Dit was het dan weer...

2006-07-01T01:58:00.000+02:00

De laatste avond zit er weer op, dadelijk slapen en morgen is het weer terug naar Belgie ... Ik ga deze stad echt wel missen, en niet deze stad alleen maar ook mijn werk, en de mensen die ik hier heb leren kennen... Maarja niks aan te doen... Wat is der ondertussen nog gebeurd, Nederland is uitgeschakeld, spijtig genoeg, dus ben ik overgeschakeld naar Duitsland ... Mijn eindwerk is tot een goed einde gebacht, and I'm quite proud of it, ik heb er dan ook veel tijd en moeite ingestoken... Verder is der niet veel gebeurd, allemaal dankzij het eindwerk, maja ... Voor de mensen die steeds mijn blogs hebben gelezen, ik hoop dat ze een beetje interessant waren ... Maar nu ga ik slapen, morgen weer veel te vroeg opstaan... Thnx for reading... en tot in Belgie...

Auf wiedersehen !

Abschluss

2006-06-30T11:07:00.000+02:00

Het zit er al bijna op... de laatste werkuurtjes, nog inpakken, kuisen, en we zijn weer naar ons Belgenlandje...
Ik ga een aantal dingen hier toch wel heel erg missen, voornamelijk de sfeer van de stad. Ik voel me hier zowat overal in de stad echt op mijn gemak, en dat is een heel fijn gevoel.
Het werk... het werken zelf niet, maar een werkplek hebben waar je om half 11 kan komen binnenstrompelen en eens wat beginnen werken, en al de fijne mensen hier, iets zegt me dat ik hier met heimwee naar terug ga kijken als ik ooit vast werk heb :-)
Maar er zijn dan wel weer een paar erg grote goede kanten aan terugkeren, vooral het feit dat ik dan naar Overijse kan gaan ;-) En het genot van weer bij Hotel Mama te wonen ga ik ook zeker apprecieren :-)
Tjah, gemengde gevoelens dus... maar het is mooi geweest en het heeft lang genoeg geduurt, dus we gaan eens huiswaarts keren...
Nuja, morgen pas, eerst nog een dagje werken, vanavond nog Duitsland - Argentinie zien op het bedrijf (en de Duitsers hebben nog hoop :-P) en vanavond voor de laatste keer de sfeer van de stad proeven...
Om dan morgen vroeg op te staan en de halve dag dubbel geplooid in de auto te zitten :-)

Goodbye Grünspan...

2006-06-25T22:49:00.000+02:00

Tjah, het is toch wel iets wat ik erg hard ga missen: een club waar ze de hele nacht lang goeie muziek spelen (hoewel sommigen het daar niet mee eens zijn :-)) Ik heb me er heel goed geamuseerd elke keer dat ik ging, en dat is wat telt uiteindelijk :-)
Gisteren voor de laatste keer het Hamburgse nachtleven geproefd, veel volk, veel voetbalgekken (duitsland had juist 2 - 0 gewonnen tegen zweden) en zalige sfeer... Op de Reeperbahn en op de Grosse Freiheid stond het helemaal vol, iedereen in feestmood, echt wel een belevenis. Als ik ooit teveel geld heb haal ik de Grünspan naar België :-)

Aaah, back online...

2006-06-22T23:01:00.000+02:00

Onze verhuurster moet hebben doorgehad dat we graag internet hebben :-) Gisteren was de modem kapot, vandaag stond er al een nieuwe :-) Wel nog zelf moeten installeren, maar dat had ik er graag voor over :-)
Vandaag erg lang op het werk gebleven met het idee van nog wat online te kunnen zijn, was dus blijkbaar niet nodig :-)
Gisteren wel nog wat een baaldag gehad, eerst thuiskomen om te merken dat het internet niet meer ging, dan naar de kendo gaan om daar te merken dat het examens waren en dat ik niet mee kon doen aangezien mijn kendo-boekje niet in orde is... Tjah, shit happens zeg je dan, maar dat was wel wat veel op elkaar.
Maar internet gaat weer, dus ik ben weer happy :-)

Druk druk druk....

2006-06-22T18:26:00.000+02:00

en nog es druk... ik ben nog maar 1 week en een half hier en nu komen ze op het bedrijf af met veel werk, en met veel bedoel ik heel veel,... en ik moet ook nog serieus werken aan mijn eindwerk... *zucht*.... En juist wanneer alles een beetje tegen begint te zitten, gaat der nog meer tegenzitten natuurlijk. De modem op ons appartement is kapot, dus der zal effe geen internet beschikbaar zijn. Net nu ik het eens echt nodig heb om vanalles op te zoeken voor mijn eindwerk... typisch... Verder heb ik nog een heel deel beleefd... Vooral met Nederlandse mensen die ik heb leren kennen na de wedstrijd vorige vrijdag tegen de Ivoorkust. Na de wedstrijd ook nog even mee gaan vieren met de Nederlanders op de Reeperbahn, wat wel lachen was. Zaterdag avond dan weer maar es naar de Grunspan geweest met Gregory en Christian ( = 1 van de Nederlanders). Het was weer licht toen we daarbuiten waren, en daarna ben ik en Christian nog naar de Fishmarkt geweest, wat dus eigenlijk gewoon een markt is. Een hele grote markt zelfs. Na wat te hebben rondgewandeld zijn we nog een Irish pub binnen gegaan en daarna nog een kijkje gaan nemen in de Fishhalle waar live cover bandjes kwamen optreden. Zondag heb ik een *kuch* beetje *kuch* lang uitgeslapen. En daarna gewoon op het gemakje wat naar de voetbal gekeken. Maandagavond heb ik dan weer aan mijn eindwerk gewerkt, dinsdag Zweden - Engeland gaan kijken op het fifa fan fest en gisteren natuurlijk voor onze Nederlandse buren gaan supporteren, and Nederland did quite ok.... Daarna ook weer effe gevierd met de Nederlanders, ma niet te lang, want vandaag moest ik weer op tijd op om te werken natuurlijk.... Ja, de foto's gaan dus nog een beetje uitblijven because I've got whole bunch of other things to do...
Anywayz, work work work... Dus laten we afsluiten met het volgende: "Always look on the bright side of life". Wat soms niet echt zo gemakkelijk is, maar toch meestal wel weer lukt(oeh en Monthy Python rules gewoon) ... Voor de rest ... wie nog exames heeft, veel leerplezier... Voor wie ze al gedaan zijn, geniet van de vakantie.
Tot binnen een 10 tal dagen...
Adios muchachos (of zoiets)

Eindwerkstress

2006-06-22T13:41:00.000+02:00

Nuja, eerder stress over de commentaar erop dan over het eindwerk zelf. Vandaag dus commentaar gekregen van mijn promotor op school. Gelukkig had ik nog een recentere versie gestuurd, anders was het waarschijnlijk nog erger geweest maar toch...
Enkele frustraties:
"Elk hoofdstuk moet je inleiden. Zeg wat de lezer kan verwachten wanneer hij dit hoofdstuk leest. Zo brei je een eindwerk in elkaar i.p.v. losse delen te bekomen."
Hmmm... Wat verwacht je dan wanneer de titel van een hoofdstuk is: What is OpenFriends? Moet ik er dan nog onder gaan zetten: Dit hoofdstuk legt uit wat OpenFriends is? Ik dacht dat de gemiddelde mens slimmer was dan dat...
"Een eindwerk is een officieel document en geen dagboek. Je mag hierin niet persoonlijk worden tenzij bij je voorwoord en conclusie. Dus alle “I” en “My” moeten weg. Je kan dit vermijden door om te schakelen naar het passief."
Ik moet dus gaan uitleggen wat IK gedaan heb, zonder het woord IK te gebruiken... Hoe moet ik anders het verschil duidelijk maken tussen de dingen die er waren en de dingen die ik veranderd heb?
"Gelieve volzinnen te gebruiken. “The big picture topic is ….”
“The main goals of the project are “ en dan kan je je opsomming vermelden."
Sinds wanneer schrijf je volzinnen in titels? Hoort een titel niet in een paar woorden te zeggen waar het op slaat?
Tjah, het frustreerd me lichtelijk :-)
Waarschijnlijk zit er een goeie grond van waarheid achter de commentaar, maar ik heb momenteel weinig zin om die te zien ;-)

Ons voorlaatste weekend

2006-06-18T22:00:00.000+02:00

De temperatuur is weer gezakt tot aanvaardbare hoogte gelukkig, wat het leven al een stuk aangenamer maakt. De voorlopige versie van mijn eindwerk is binnen, dus ik heb er een weekendje pauze van genomen, daaraan blijven werken wordt nogal saai na een tijdje. Dus het was tijd voor wat ontspanning ;-)
Vrijdagavond niet veel speciaals meer gedaan, rustig wat dingen gekeken en lekker geslapen. Gisteren eerst goed uitgeslapen, dan weer naar de American Football gaan kijken in de eVendi Arena, home of the Hamburg Blue Devils. Het was een spannende match tegen de Cologne Falcons, uiteindelijk hebben de HBD met 33 - 34 verloren. Ze hadden nog 20 sec om hun achterstand in te halen, maar dit is helaas niet gelukt. Maar we waren weer vip, dus ook weer lekker kunnen eten en drinken :-) Een Canadese vriend van Christian was er ook bij, dus ook nog wat met hem gebabbelt, was ook heel plezant :-)
's Avonds is Chris weer naar de voetbal gaan kijken, ik heb op mijn gemakske een filmpje gekeken hier. Het was lang geleden dat ik daar nog tijd voor had :-)
Dan naar sternschanze gegaan, waar Chris en Christian (een vriendelijke nederlander die Chris hier heeft leren kennen) (De 3e Christian dus, je moet er maar aan uit kunnen ;-)) op mij stonden te wachten, samen weer naar de Reeperbahn gegaan, naar de Grosse Freiheit. Christian (onze baas dus, niet de nederlander) had helaas geen VIP tickets voor de Pat club meer, dus zijn we naar de Grünspan gegaan waar we ons weer heel goed geamuseerd hebben :-)
Het was weer licht toen we buitenkwamen, met als gevolg dat ik vandaag weer goed uitgeslapen heb :-)

Smelttemperaturen...

2006-06-14T13:37:00.000+02:00

In een kamer vol computers zitten is geen goed idee wanneer het buiten al warm is... Hier binnen is het heet! Iedereen loopt hier rond in zijn of haar zomerste kleren, en nog is het zweten bij de emmer :s
Ondertussen wel eindelijk wat werk in mijn eindwerk gestoken, en ik zit nu aan 18 pagina's. Vrijdag moeten we een voorlopige versie afgeven, zodat onze taalleerkrachten ons kunnen zegenen met fantastische feedback in de vorm van kruisjes in een tabel. Ik vraag me soms af waarom ik nog moeite doe...
Ik ben nu ook bezig met de veranderingen die ik gemaakt heb in te bouwen in de laatste versie van de website, en als alles goedgekeurd wordt, wordt dit dan ook online gezet. Best wel fijn om te zien dat er ook effectief iets gebeurt met je werk. Nu alleen nog hopen dat het ook goed is :-)
Maar ik ben wel blij dat het niet meer zo lang is, ik heb het gevoel dat ik het hier wel ongeveer gezien heb nu...

Voetbal...

2006-06-14T00:04:00.000+02:00

nog es voetbal en eindwerk ... Dat is zowat alles wat hier tegenwoordig op het dag en avond menu staat, omdat we tegen vrijdag ons voorlopig eindwerk moeten doorsturen, mogen we nu een paar dagen aan ons eindwerk werken, niet te lang, want ik heb eindelijk het 2de deel van mijn laatste project gekregen, en dat moet ik ook nog zien af te krijgen... Het eindwerk gaat redelijk vlot vooruit, maar ik ben er nog niet tevreden over, zeker omdat ik niet met Word kan werken (so ein scheiss Programm) en ook omdat het qua inhoud veel code is, anywayz we hebben nog wat tijd om dat in orde te brengen. Maar laten we het over iets anders hebben, dit weekend bijvoorbeeld... zaterdag eerst naar Argentinie - Ivoorkust gaan kijken op het fifa fan fest, der hangt een heel groot scherm waar iedereen naar de voetbal komt kijken. Gans te gekke sfeer, en een mooie wedstrijd, meer dan 40 000 man aanwezig, which was nice. Daarna ben ik nog naar de Grunspan geweest, altijd een feestje daar en dat was ook zaterdag het geval. Zondag voor Nederland gaan supporteren, weer op het fifa fan fest, en ze hebben gewonnen ... Daarna nog naar de Nederlandse stand geweest, ieder deelnemend land heeft daar een stand (een tent met wat zitplaatsen enzo) en daar was het ook een feestje... Nederland heeft dus gewonnen met 0 - 1 tegen Servie - Montenegro, en toevallig staat de stand van Servie-Montenegro schuin tegenover die van Nederland. Wat vooral grappig was, omdat bijna niemand van de supporters van Servie na de wedstrijd daar waren. En wat nog grappiger was, was toen de Nederlanders T'is stil aan de overkant begonnen te draaien, en alle Nederlandse supporters al wijzend naar de Servische stand gans hard begonnen mee te zingen, zalig gewoon ... Ik heb een paar Nederlanders leren kennen en vrijdag ga ik zeker terug supporteren...En hopelijk weer een feestje bouwen. Vandaag dan nog Brazilie tegen Kroatie gezien weer op fifa fan fest, meer dan 50 000 man aanwezig deze keer, en hoewel ik voor Kroatie was en Brazilie gewonnen had, was de sfeer ongelofelijk, zelfs de Kroaten dansten mee op het ritme van de Braziliaanse Samba, dat menig van de Braziliaanse supporters aan het spelen waren op hun trommels en weet ik nog wat muziek instrumenten ze allemaal meehadden... En wat ik tot nu toe allemaal gezien heb op fifa fan fest is echt zalig gewoon, voetbal is hier echt wel 1 groot feest... Voor de rest van de week zal het wss wel hetzelfde zijn: eindwerken, voetbal zien, en horen hoe de meeste mensen op het bedrijf die gewed hebben, gans misgegokt hebben, wat ook wel grappig is... Morgen Duitsland - Polen dat gaat ook weer ganz toll worden en vrijdag natuurlijk Nederland... Anyway I'll keep you updated... En nu wat in mijn bed gaan zweten en proberen te slapen,... De foto's kunnen nog wel wat op zich wachten, mijn excuses ma t'is een drukke week...dus wss er in de volgende week ofzo...
Dit was Chris reporting live from Hambug, terug over naar de studio...
So long and thanks for all the shoes ...
Tschuss...

Nog 3 weken ...

2006-06-10T02:30:00.000+02:00

en uw veel gemiste ik (voor sommige onder u dan toch) ben weer zu Hause, en dan wordt der zeker wel weer een feestje gebouwd... Gelijk vorige weekend, wat echt een te gek weekend was geweest, vrijdagnacht met Kathleen and the gang naar huis gegaan(thnx Kathleen) . Nadat mijn ouders mij in Peer zijn komen halen(= waar Kathleen woont), waren ze tot de conclusie gekomen dat ze mij wss ook onmiddellijk in Tongeren moesten afzetten, ze kennen mij dan toch moet ik zeggen. Daar aangekomen hebben we natuurlijk weer gans een feestje gebouwd... Zaterdag was by far nog een betere dag, Eerst lang uitgeslapen in mijn zalig bedje... Daarna mij gereed gemaakt voor mijn afspraakje met Sarah(jaja uw 2de vermelding op de blog) En dat was echt fijn( en zullen we zeker nog es moeten overdoen, als het van mij afhangt toch ;) ) In de avond weer met mijn kameraden op café gegaan en zo ook de zondagavond... (zondag nog es tot de laatsten gebleven in café de Hel, zo hoort een weekend afgesloten te worden) En dan maandagavond gans helemaal niet uitgeslapen, maar toch heel gans voldaan terug naar Hamburg gegaan. Normaal zou ik dat helegans niet erg hebben gevonden, maar na zo een bijna gans perfect weekend te hebben gehad had ik toch eigenlijk niet zoveel zin meer om terug te gaan... Maja het was van moeten en eens terug hier valt het best wel goed mee. Ondertussen zijn we ook gewisseld van Zimmer en ik heb de kamer met het bed en de TV( om de voetbal te zien :D, nu nog hopen dat ik een post ontvang hier waar ze de voetbal tonen) Dan komen we weer tot op vandaag, de wereldbeker is een feit, en de Duitsers hebben de openingwedstrijd goed ingezet(gans gewonnen enzo) en op het werk hebben ze zelfs een beamer en dikke geluidsprekers aangesloten, wat gans te gek is... Toch spijtig dat belgie niet meespeelt dit jaar ... maja gans viel spass gemacht met the germans en daarna nog naar erges naar een feestje geweest waar ze ook de andere wedstrijd(Polen - Equador) hebben laten zien, niet echt een boeiende wedstrijd, ma op het feestje toch wel wat nieuwe mensen leren kennen, which was nice... Als Duitsland de finale speelt heb ik gezegd dat ik terug ga komen naar Hamburg om de finale bij te wonen... maja ik denk dat de kans daarop redelijk klein gaat zijn ... En nu wordt het tijd dat ik mijn bedje in ga gaan,t'is al laat en t'is ook al effe geleden dat ik nog es heb kunnen uitslapen(and I need it though) Verder wil ik nog iedereen die exames heeft, veel succes wensen... Ook nog effe zeggen dat ik zal proberen om zo meer dan 1 keer per week vanalles te posten op de blog en ik nog es ga zien om ewa foto's online te brengen...
Anywayz...
Good night, good fight...
Tschuss...

The football, it's everywhere!!!

2006-06-09T23:15:00.000+02:00

Zoals iedereen waarschijnlijk ondertussen wel weet, is de voetbalgekte begonnen. Deutschland 2006, FIFA zal er weer blij mee zijn.
Vandaag op het bedrijf het Werltmeisterschaft afgetrapt door de eerste match op groot scherm te kijken, zelfs speciaal een projectorscherm opgehangen, en dan met z'n allen voetbal kijken. Tot mijn grote verbazing was er zelfs een behoorlijke vrouwelijke aanwezigheid, ook tijdens het terugrijden vele vrouwelijke supporters gezien. Blijkbaar is voetbal tegenwoordig niet alleen maar een mannensport meer.
Voetbalfan als ik ben, heb ik de eerste helft uitgezeten en ben ik daarna doorgegaan, ik kan maar zoveel voetbal aan op een dag. Waarschijnlijk krijg ik straks nog wel het volledige verslag van Chris :-)
Op het werk heb ik nu de website zoals hij nu is afgehaald, zodat ik mijn veranderingen daarin kan verwerken, en op mijn computer testen, en als alles goed is, gaat het binnenkort allemaal op de echte site verwerkt worden. Ik ben benieuwd hoe lang het gaat duren eer het crasht :-)
Ook mijn baas even niet zo blij gemaakt door hem 317 mails te sturen. Wel per ongeluk, maar toch :-) Dat gebeurt als je niet oplet wat er gebeurt als het programma fouten maakt :-) (voor de kenners: log4J, voor de niet kenners: programma wat automatisch mails kan sturen als er een fout gebeurt in je programma, handig om op de hoogte te blijven)

Home for the weekend, sort of...

2006-06-06T11:10:00.000+02:00

Dankzij Kathleen een confortabel ritje van Hamburg naar Peer gehad, waar mijn vadertje zo lief was om me te komen ophalen, zodat ik thuis nog eens kon genieten van het gezelschap en het eten en het slapen... zalig gewoon :-)
Zaterdag eindelijk deel 11 van Rad des Tijds van Robert Jordan in het nederlands gevonden (doet vreugdedansje) waar ik al zo ongeveer een jaar op aan het wachten was :-) Ik zit al meer dan 200 pagina's ver, books will be the death of me als het zo voortgaat. Nu alleen nog wachten tot ze in hardback uitkomen om die collectie uit te breiden. Een Lied van Ijs en Vuur van George R.R. Martin stond er ook, maar ik heb me ingehouden, en ook voor de nieuwe Tad Williams. 800 blz Rad des Tijds zullen voorlopig genoeg moeten zijn :-)
Zaterdagavond me nog eens laten verwennen door het Belgische openbaar vervoer, op weg naar Overijse. Spijtig genoeg wist Wendy al van mijn komst, ik had haar graag willen verrassen, maar dat maakte het weerzien er niet minder plezant op :-) Ook weer enorm genoten van het Megabed (jawel, het verdient een hoofdletter :-)) samen ook nog heerlijke wafels gebakken, ik geniet er nu nog van :-) En verder ook nog een bezoekje gebracht aan de oma van Wendy (en de opa ook natuurlijk :-)) wat ook weer best fijn was. Maandagochtend gelukkig nog wat hulp gehad van Wendy's moeder (dankjewel daarvoor :-)) om op tijd thuis te geraken, wat wel nodig was. En zo was het wederzien weer veeeeeeeel te kort, maar het is nu nog maar 24 dagen en dan zijn "die Belgier" weer in ons Belgenlandje.

Still alive...

2006-06-02T00:26:00.000+02:00

only very tired... T´was mij weer es een druk weekje, maar eerst ook nog wat over het weekend vertellen... echt te gek weekendje... Vrijdag avond nadat Wendy(= de vriendin van Greg) en Wouter en Stijn (=kameraden van Greg) aangekomen waren en wat gegeten hadden zijn we met Rolf naar de Grüne Jäger geweest in SternSchanze, gans tegek café, en der was ook nog eens een fuif die dag... een fuif met goeie muziek, ge maakt het niet vaak mee ,ma hier in Hamburg is dat regelmatig het geval. Dus dat was weer eens geslaagde avond. Zaterdag onze gasten effe de stad laten zien, of delen ervan toch, in de wetenschap dat twee gidsen altijd beter zijn dan 1. We zijn deels in ons opzet geslaagd, omdat het na een tijd echt hard begon te regenen. Het zag der niet naar uit dat het beter ging worden, dus (en verschrik u niet ) zijn we naar het museum van moderne kunsten geweest. Ik weet het, het klinkt niet echt zo geloofwaardig, but it's true... En het viel best goed mee ook... In de avond weer effe de Schanze op met Kathleen en Katleen, Rolf en de rest van het geszelschap. Na een uurke in een of ander klein café te hebben gezeten, zijn we naar de Grünspan geweest(zonder Rolf, Kathleen en Katleen) . En zoals iedere keer was het weer es een te gekke avond... Super goed geamuseerd en tot in de vroege morgen gebleven... Zondag wat aan mijn eindwerk gewerkt en in de avond nog wat met de rest rondgehangen... Thats about all there is to say about the weekend... Maandag morgen natuurlijk ook om 4 wakker geworden om dat Wendy Wouter en Stijn hun vliegtuig moesten halen ... Veel geslapen is der dus niet geweest... In tegenstelling tot Greg was ik nog redelijk wakker enzo, in tegenstelling tot Greg die wel mee is geweest naar het vliegveld enzo :p terwijl ik mij lekker heb omgedraaid en verder heb geslapen... Anyway ik had nog wat slaap in te halen, dus maandag op tijd slapen gegaan. Dinsdagavond nog naar Alexisonfire gaan kijken, zo een te gek optreden... Gisterenavond naar Rolf geweest en Red Dwarf gekeken, een te gekke reeks, mijn downloadlimiet gaat der zo weer aangaan als ik terug thuis ben... Vandaag het nog es wat rustig gehouden en dat zal nodig worden want dit weekend gaat der zeker en vast niet veel geslapen worden.... Wat valt der nog te verwachten de laatste maand in Hamburg ... hoofdzakelijk WK voetbal en eindewerk-stress, en dan is het weeral voorbij ....
maarja niks aan te doen, en tot dan volgen der natuurlijk weer gans boeiende posts...
Dus tot de volgende ...

Tschuss...

Tis weer lang geleden...

2006-06-01T10:18:00.000+02:00

Dus hier is weer een update van het meest interessante levensverhaal ooit *kuch* :-)
Zoals al gezegd, vrijdag dus mijn vrienden en vriendin gaan ophalen aan de luchthaven. Wederom een zeeeeer aangenaam weerzien :-) Dan hen ons "fantastisch" appartement laten zien, waar Chris voor ons gekookt heeft (per grote uitzondering). Daarna met Rolf naar Der grüne jäger (of zoiets) gegaan, waar weer een heerlijk alternatief feestje aan de gang was. Na ons daar goed geamuzeerd te hebben, zijn we maar weer bedwaarts gegaan, en lekker lang uitgeslapen.
Zaterdag was Hamburg weer zeer vrijgevig met het goede weer, we zijn allemaal doorweekt geraakt. Eerst met de metro tot aan St. Pauli gegaan, en van daar via het Fifa Fan Fest met een paar touwtjespringers op een podium (ok, ze waren er beter in dan ik, maar dat is niet moeilijk) langs het standbeeld van generaal Bismark (rare kop heeft die kerel) en de haven (been there, done that) naar eVendi gewandeld, om te laten zien dat informatici niet noodzakelijk in kelders terechtkomen. En toen begon de regen...
Eerst wat geschuild onder de voetgangersbrug, en dan na lang beraad toch maar besloten van ons naar het museum voor moderne kunst te begeven. Dus door de regen naar de metro gecrossed, uiteindelijk eerst aan de verkeerde kant Hauptbahnhof uitgestapt en aan een ander museum terecht gekomen, en tegen dat we eindelijk aan het juiste museum waren, kregen we nog een euro korting als we 5 min wachtten, omdat we dan in het "blauwe uur" zaten. Blijkbaar is het daar dus goeiekoper als je later komt, wat ik niet slecht vindt. Sommige dingen waren wel wat raar, zoals bvb een rij houtblokken en veeeeeel rare tekeningen, schilderijen, enz... Tjah, het is modern voor iets zeker. Hierna zijn we weer zu hause gegaan, waar Wendy en ik pannekoeken gebakken hebben. Hmmmm pannekoeken... Dan weer naar de Grünspan, ja ik weet het, we zitten daar wel meer, maar het is daar nu eenmaal fijn :-) En dan weer bedwaarts en uitslapen, heeerlijk uitslapen.
Zondag dan nog naar een erg groot modelbouwding gaan kijken, met treintjes en andere bewegende voorwerpen overal, zelfs dag/nacht gesimuleerd met de lampen, en dan overal lichtjes in de modellen, het was de moeite waard om eens te zien. Omdat we wat lang hadden uitgeslapen was het dan toch al redelijk laat, dus eerst terug naar het appartement gegaan omdat de trotter ons gezegd had dat het Erotic Art Museum van zondag tot donderdag van ik weet hier hoe laat tot 24u open zou zijn. Dus gegeten en dan weer op weg, en na lang zoeken dus eindelijk dat museum gevonden, zag het er nogal gesloten uit. Dus dan maar weer naar het appartement en ons bed in, de volgende ochtend zag er toen al pijnlijk uit.
Om 4u opgestaan om het vliegtuig te halen, pijnlijke zaak. Maar we zijn er toch ruim op tijd geraakt, en afscheid nemen was zoals altijd niet leuk. Daarna ben ik dus maar weer mijn bed in gekropen voor een aantal korte uurtjes die uiteindelijk wat langer duurden dan gepland.

Woehoew, bezoek!

2006-05-26T17:21:00.000+02:00

Jaja, straks naar de luchthaven, mijn bezoek ophalen ;-)
Ik keek er al lang naar uit :-) Samen Hamburg onveilig maken en dergelijke meer ;-) Aah, the posibilities ;-)
On a work-related notice, eindelijk de MyFriendsAction geoptimaliseerd gekregen, van 3 seconden naar +/- 300 milliseconden gekregen, niet slecht, al zeg ik het zelf :-)
Het komt erop neer dat er nu nog maar 1 aanvraag naar de database gaat, waar dat er vroeger 1 per vriend was, wat wel eens kan oplopen. En dan het verwerkingsproces nog wat sneller gemaakt, en zo krijg je dus snellere websites :-)
Ondertussen ook al begonnen aan de MyOpenFriendsAction, wat zo een beetje de homepage is, en als die af is dan gaat de rest normaal heel snel gaan. Nu het nog allemaal in eindwerk-vorm gezet krijgen, dat gaat wat minder snel gaan vrees ik...

Lang weekend... sort of...

2006-05-24T22:16:00.000+02:00

In tegenstelling tot onze collega's die in ons Belgenlandje gebleven zijn, hebben wij vrijdag geen vrijaf. De brug wordt hier niet gemaakt, hoewel er wel veel mensen zijn die vrijaf nemen. Maar we hebben morgen toch al vrij, dus kunnen we nog eens wat uitslapen, en de boel hier es wat opruimen/kuisen voor het grote bezoek :-)
Vrijdag weer wat werken, ik was eindelijk weer wat op dreef, maar ik moest stoppen omdat de winkel niet lang meer open ging zijn. Vandaag bijna de hele middag vast gezeten terwijl mijn begeleider weg was :S Daarom dus ook later gewerkt, en daarom dus ook geen kendo deze week. Ah well, shit happens, ik zal dan maar op andere dingen moeten slaan :-)

Grünspan freakin' rules...

2006-05-22T18:47:00.000+02:00

Helaas het weekend is weer es voorbij, maar we hebben er een feestje van gemaakt... T'is te zeggen zaterdag toch... Vorige week gans de week mijn slaaptekort van vorig weekend gevoeld, dus vrijdag was het kiezen of met Katleen en Rolf mee naar de Docks, waar een trance/happy hardcore fuif was, of gewoon es thuis blijven... Het was een moeilijke keuze *kuch*, ... Vrijdagavond niks gedaan dus, or what did you think, trance dat gaat nog, ma gene happy hardcore... Dusja maar op tijd mijn bed in gegaan en voor de verandering eens uitslapen, ... s' Avonds zijn Kathleen en Rolf komen eten, which was nice... and the food was good... Thnx to Kathleen...
Daarna live tussenuitslagen/uitslagen gekregen via msn(dank u Sarah :) ...) want op de tv ontvingen we nerges een post waar Eurosong op te zien was... Sommige zullen dat niet zo erg gevonden hebben, heh Gregory :P... Daarna es stilletjes vertrokken, op naar de Grünspan... En in de Grünspan, was het weer es een dik feestje, goeie muziek de hele avond lang... Echt te gek... Het was dan ook ongeveer half 7 s' morges toen we terug thuis waren... That what I like to call one hell of a party... De zondag dus niet echt veel van de dag gehad, aangezien ik pas redelijk laat in de namiddag ben opgestaan... Op het gemak verder in mn boek gelezen en in de avond nog een paar series + filmpje gezien... That's about it ... Nu hopen dat we hier de vrijdag ook vrijhebben, want niet iedereen heeft hier ook op de brugdag vrij, donderdag hebben we natuurlijk wel vrij, ma toch... In het weekend komen een paar kameraden van Gregory af dus dat zal dan ook wel een te gek weekend worden ....
That's about all there is to say,

Hasta la pasta en tot de volgende,

Tschuss...

Where did our weekend go?

2006-05-22T01:15:00.000+02:00

Vrijdagavond zoals altijd weer eens niks gedaan, na een lange dag werk hadden we een beetje relax-tijd nodig.
Zaterdag weer veel te lang uitgeslapen, en dan ben ik nog even de stad in gegaan. Aan de Binnen-Alster was het Fifa-Fanfest blijkbaar al bezig, voorbereiding op het wereldkampioenschap voetbal, waar ze hier blijkbaar toch behoorlijk zot van zijn. Op het moment dat ik er langs kwam, was er een slechte coverband bezig, met een zangeres die niet boven de muziek uitkwam. Ik hoop voor de duitsers dat er betere acts komen ;-)
Toen ik terug thuis was, waren Kathleen en Rolf al hier, en had Kathleen al tagliatelli met zalmsaus gekookt, die we met veel smaak verorberd hebben. Dankjewel Kathleen ;-)
Daarna weer richting Grünspan gegaan, waar we een serieus feestje gebouwd hebben. Het kwam erop neer dat de muziek zalig was, het bier rijk vloeide, en het weer licht was toen we buiten kwamen ;-)
Het logisch gevolg was dus dat we vandaag dan ook weer niks gedaan hebben ;-) Veel te lang geslapen, en zo ging de zondag ook weer veel te snel voorbij. Back to work it is...

Huplata...

2006-05-19T13:45:00.000+02:00

En daar gaat week 7...
Niet dat er hier ondertussen nog veel spannends is gebeurd, maar kdacht toch nog maar eens iets te posten :-) Op het werk nog steeds bezig met Hibernate, de querries en de cache-implementatie aan het onderzoeken. Het duurt wel langer dan ik verwacht had, maar ik denk dat ik nogal verkeerde dingen aan het verwachen was. Ach ja, we zullen ooit wel ergens geraken zeker :-)
Ook in het leven buiten het werk gaat alles zijn normale gangetje, we doet niet zoveel buiten eten, slapen, werken, en af en toe wat kendo doen :-) Gisteren op het werk nog even geknutselt, er waren nog kastloze deuren en nog deurloze kasten wiens leed we moesten verzachten door ze samen te brengen. Vriendelijk als we zijn hebben we daarmee dan ook maar geholpen. Er kwam vandaag blijkbaar belangrijk bezoek, dus alles moest piekfijn in orde zijn. Ik weet niet hoe het nu is afgelopen, we zullen het wel horen zeker :-)
De tijd vliegt hier echt wel, we zitten al over de helft, maar het lijkt alsof we hier nog maar even zijn. De tweede helft zal waarschijnlijk nog sneller gaan, maar ergens vind ik dat niet zo erg. Ik begin een beetje het gevoel te krijgen dat ik het hier wel wat gezien heb, maar ik amuzeer me hier nog wel :-)

Huplatie...

2006-05-18T23:23:00.000+02:00

Als alles goed is gegaan zouden der nu nog meer foto's online staan, so knock yourself out ... Damn we zitten al in de helft, het voelt nog maar net of we 2 weken weg zijn... Time surely goes by fast... Anyway naar het schijnt sta ik in mijn dorp al bekend als de jongen in Hamburg die op de grond slaapt... Ik wil toch nog een ding verduidelijken, I've got a freaking matrass... Das toch al 1 sociale trap hoger dan op de grond te slapen... en volgende maand heb ik het bed ... Dan begint de wereldbeker, ik wil de voetbal zien, Greg niet. En aangezien de TV niet naar mijn kamer kan worden verplaatst en ik Greg niet de heel tijd ga storen van mag ik naar de voetbal kijken, gaan we van kamer wisselen... Ideaal ... Gisteren ook de finale van Champions League gaan kijken. Op het werk hadden ze een beamer aangesloten en alles. Der speelt 1 Duitser mee en natuurlijk moet die de match naar de zak helpen, dat beloofd voor de wereldbeker. Ik heb mij ook weer gans populair gemaakt door te zeggen dat Holland best wel een goede kans maakt op de wereldbeker... Blijkbaar hebben de Duitsers het nog minder op de Hollanders dan wij Belgen... Wel spijtig dat Nederland niet in Hamburg speelt, een Nederlands feestje in Hamburg zou anders wel lachen zijn geweest... That was all for today... T'ill next post...

Tschuss!!!

Halfway there...

2006-05-17T18:36:00.000+02:00

Deze middag was het zover, de eerste helft van onze stage in Hamburg is al voorbij... Tot nu toe is het allemaal al behoorlijk snel gegaan, en waarschijnlijk gaat het voorbij zijn voordat we het door hebben. Er zijn toch wel mensen en dingen die ik serieus aan het missen ben ;-)
Juist voor de middag ook nog bij de baas geroepen geweest, ik had wel even schrik, want ik heb de laatste anderhalve week veel te weinig vooruitgang gemaakt, en dat hadden ze ook wel door. Maar het is allemaal niet zo erg, ze gaan me gewoon wat meer in de gaten houden, en dat vind ik eigenlijk wel goed, want ik heb de laatste tijd iets te veel het gevoel gehad niet meer te weten waarmee ik nu eigenlijk bezig was. Na de meeting wel weer goed kunnen werken, dus hopelijk blijft het nu weer beter gaan. Ook weer uit mijn prive-kantoor verhuisd naar het gemeenschappelijke kantoor een verdiep lager, waardoor ik nu geen vespa-onderdelen meer ga zien binnenkomen, maar bijna de hele vespa was er toch al, dus veel zal ik niet missen :-)
Tjah, zo wordt mijn hoofd der tenminste op de juiste plaats bij gehouden, 't heeft wat veel rondgehangen en weggedroomd de laatste tijd. Een beetje sociale controle zal mijn eindwerk zeker goed doen...

Livin' life in the fast lane ...

2006-05-15T23:25:00.000+02:00

Ow man, wat een weekend... Toch wel het beste weekend tot nu toe... Ik ben eens gans actief geweest... jaja ik weet het, het klinkt niet echt geloofwaardig dat ik en actief in dezelfde zin voorkomen, maar toch is het zo. Vrijdag avond was er kickertoernooi, en op een of andere manier zijn we(Greg en ik) niet laatste geeindigd(lees voorlaatst dus) Maar ik heb natuurlijk al een excuus achter de hand, het waren sheisskickers, gans anders als in Belgiee en die ben ik natuurlijk niet gewoon... Maarja we hebben ons goed geamuseerd... Daarna nog wat pintjes gedronken samen met de mensen van het werk. De dag erna al om half 10 eruit, Rolf had ons uitgenodigd om te gaan voetballen. Erges een voetbal toernooi van de Tai Kwando of hoe ge het ook schrijft van één van de ex werknemers van het bedrijf waar Rolf werkt... Anyway we komen daar aan, geen kat te zien... Bleek dat het de dag derna was... Ge zou zeggen oeeh op een zaterdagvoormiddag vroeg opstaan en dan is het pas een dag later, you must have been very pissed... Maar neen, goed gezelschap, dus we hebben ons nog goed geamuseerd... Bleek dat de 2 meiskes die meededen Werder Bremen fans waren... En toevallig was het die dag dan ook HSV(Hamburg dus) - Werder Bremen. De laatste speeldag in de Duitse competitie en met als inzet de 2de plaats en een plaats in de Champions League. Voetbalgekte alom dus. Er bleek in Hamburg ook ergens een Bremen supporter café te zijn... Dat ergens redelijk buiten de stad zelf lag, en ook nog eens aan de andere kant van de Elbe. Juist gelijk een trein of tram of metro kunt ge hier ook met de boot oversteken, deze heeft verschillende stopplaatsen aan de Elbe. De boottocht was echt fantastisch... Goed weer, op het bovendek in de buitenlucht...zalig gewoon... Aangekomen in het supportercafé waar niet echt zo veel Bremen fans waren, maja geen erg...hebben we naar de match gekeken...Leuke sfeer enzo, der waren ook HSV fans daar...Ik was natuurlijk voor HSV, sinds ze ongeveer dezelfde kleuren hebben als Club Brugge, er een Belg meespeelt (Daniel Vanbuyten) en ik nu in Hamburg ben... En natuurlijk heeft Hamburg verloren met 2 - 1. Totaal klote en Bremen had de overwinning niet echt verdiend... Hamburg heeft veel pech gehad en de arbiter was gans slecht... maja niks aan te doen I guess... In de avond zij we naar de ReeperBahn geweest, op naar de Grosse Freiheit... Gegory en ik hadden afgesproken met Christian voor een after party van de Blue Devils in de pat club. Daar aangekomen, wist Christian niet of hij nog genoeg VIP bands ging hebben. Dus hadden ik en Greg besloten om effe naar de Gruspan te gaan... Geen slechte keuze, bleek later... Ik had ergens gelezen dat er iets te doen was, een paar dj's die wat punk/emo/hardcore/rock draaide... met een groot scherm op de achtergrond... En het was te gek, gans goeie muziek en redelijk wat volk...Echt goed geamuseerd, maarja tegen een uur of 2 stuurde Christian ons een bericht dat hij toch genoeg VIP tickets had...Dus op naar de club en jawel VIP's we were... Echt fijn gratis bier enzo en goed geamuseerd met de een paar mensen van op ons werk die er ook waren...Zo heeft greg nog een weddenschap lopen dat als Iran wereldkampioen wordt hij 10 bakken krijgt en zoniet Christian 1 bak krijgt... Yeah we've had some beers, ma toch mooie weddenschap,oder? Nog een feestje gebouwd daar en tegen half 5 waren we thuis... De volgende morgen weer om half 10 eruit voor de voetbalmatch, ik was niet echt zo fris nee, maar het voetballen heeft nog best wel gegaan... 2 of 3 keer gelijk gespeeld, 1 keer gewonnen, 1 keer verloren...dat gaat nog...Terug thuis, wou Greg nog naar een middeleeuws dorp thingy gaan, dus zijn we daar ook maar naartoe geweest... Het was opdezelfde plek als het OSterfeuer. Het viel goed mee, Greg heeft een nieuw zwaard gekocht en we hebben ons goed geamuseerd met een paar gans stoere don't mess with me, cuz I'm gonna cut you so bad, you wish I didn't cut you up so bad foto's(lees poseren met zwaard) ... Terug thuis gekomen was de kaars uit, de pijp op (of was het nu af) anyway gans deraan om het zo te zeggen... Dus es op tijd gaan slapen... maar dat mocht niet baten want vandaag was het een zombie werkdag... You know opstaan en vanaf dan de ganse dag koffie drinken om toch nog ewa productief te kunnen zijn... Wat ook nog redelijk gelukt is... Ook dankzij de verhuis op het werk... allee verhuis t' is te zeggen, der zijn wat tafels en computers verschoven, wat nieuw tafels en kleine kastjes in elkaargestoken... Is wel wel fijn nu zit iedereen zo wat samen enzo... De verhuis heeft toch nog de hele voormiddag in beslaggenomen en toen was ik toch min of meer wat wakkerder... Voila dat was het dan alweer, de foto's inderdaad, der zal nog een update volgen, dees week hopelijk... dus check it out een van de komende dagen, en tot de volgende post maar weer...

Tschuss....

And sunday came...

2006-05-15T01:07:00.000+02:00

Ook vandaag weer behoorlijk lui geweest terwijl Chris behoorlijk actief geweest is. Tjah, actief zijn is niet mijn sterkste kant...
Uiteindelijk nog samen naar het Mittelalter Festival gegaan in Öjendorfer Park. De halve middag bezig geweest om dat te zoeken, en dan nog bijna een uur onderweg geweest om er te geraken, mede dankzij werken aan de U-bahn. Toen we in het park kwamen, zag dat er toch behoorlijk bekend uit. We waren er namelijk al geweest met het Osterfeuer, maar dat hadden we pas door toen we er waren. Uiteindelijk dus toch het ding daar gevonden, vroegen ze nog 8€ inkom ook, terwijl we er eigenlijk maar 2u voor het gedaan was waren. Maar omdat we toch zo lang onderweg geweest waren, zijn we er toch maar binnen gegaan. Het was wel geen goed idee om teveel te geven en te verwachten dat je normaal geld zou terugkrijgen, ik kreeg munten terug die alleen daar binnen bruikbaar zijn, de afzetters... Maar kom, ook geen ramp natuurlijk. Daar binnen een hele hoop standjes, van pannekoeken, via zilverwerk tot speelgoedzwaarden. En tot mijn groot plezier ook echte zwaarden, met als gevolg dat ik nu een hoop geld armer ben, maar wel een tweede zwaard aan mijn collectie toegevoegd heb :-) Foto's staan normaal binnenkort wel op Chris z'n space.
We hebben daar ook nog wat gechoreografeerde gevechten gezien, zag er wel goed uit, maar als je er wat van kent, zie je de openingen wel :-) Ook nog een band met doedelzakken en andere 'middeleeuwse' instrumenten gezien. Ze klonken best wel goed, maar na een paar liedjes hadden we het wel gehad, het klonk allemaal nogal hetzelfde. Dan maar aan de lange tocht terug begonnen, in de metro mijn zwaard toch maar in mijn jas gewikkeld, je moet er ook niet overal mee rondlopen he :-)
Nog een opmerking gehad van onze verhuurster dat we blijkbaar toch wat dingen vergeten waren bij het kuisen, maar we hebben uitgelegd dat we nog niet veel ervaring hebben met kuisen, dus ze heeft nog wat geduld, eens zien hoe lang dat nog duurt :-)
And so sunday passed...

en ja Chris, I'm a blogwhore, and proud of it!

We voelden ons weer V.I.P.

2006-05-15T00:54:00.000+02:00

Zaterdag overdag vrij lui geweest, deed wel goed. Chris was wel wat actiever, maar omdat al zijn geplande activiteiten met voetbal te maken hadden, heb ik dus niet meegedaan. Chris zal ooit nog wel es posten wat hij allemaal gedaan heeft :-)
Zaterdagavond dan weer eens de Reeperbahn op gegaan. Er was de afterparty van de American Football plus optreden van de band die de bandcontest op OpenFriends gewonnen hadden in de Pat Club, en dan nog iets waarvan ik de naam al vergeten ben in de Grünspan. We kwamen dus eerst aan de Pat Club, waar we met Christian afgesproken hadden, maar die wist niet hoeveel V.I.P.-bandjes hij nog over ging hebben omdat de band er nog niet was enzo, en Chris wou graag naar de Grünspan gaan (ik eigenlijk ook, na de muziek in de Pat Club gehoord te hebben) dus zijn we daar naartoe gegaan, waar blijkbaar een rock/punk/emo/hardcore/... feestje aan de gang was. De muziek was goed, hoewel het ook niet echt dingen waren waar ik anders veel naar luister, was het wel een stuk aangenamer dan in de Pat Club. Na een paar aangename pintjes/uurtjes daar, toch nog maar naar de Pat Club gegaan, waar we dankzij Christian gratis binnen konden en nog gratis bier kregen ook, en dit alles op een dakterras waar we uitkeken op de Grosse Freiheit (zijstraat van de Reeperbahn, waar zich ook de club bevondt waar The Beatles ooit 'ontdekt' zijn). Best wel fijn dus :-) Na nog een paar aangename uurtjes/biertjes het daar ook maar afgetrapt, en weer een fijne avond gehad...

Kicker

2006-05-13T14:56:00.000+02:00

Na het werk gisteren, waren ze nog bezig aan een reorganisatie van de bureau-indeling, dus hebben we maar even geholpen met het verplaatsen van de bureaus. Daarna in de eVendi-mobiel naar het café waar het heuse kickertoernooi ging doorgaan.
"Die Belgier" hebben geprobeerd de Belgische eer te verdedigen, maar daar zijn we helaas niet zo goed in geslaagd. We zaten in de moeilijkste van de twee poules, tegen alle topteams moeten spelen, en echt wel zwaar verloren :-) Tegen onze bazen hebben we het nog redelijk gedaan, maar met 5 - 4 verloren, maar daarna echt wel pijnlijk verslagen geweest met 9 - 0 en 8 - 1 en nog zo van die cijfers... Tjah, we hebben gedaan wat we konden, en ons goed geamuzeerd ondertussen. Daarna de verliezersfinale gelukkig nog gewonnen, waardoor we voorlaatst geëindigd zijn en het dus nog niet helemaal slecht gedaan hebben :-)
Daarna nog wat nagepraat met de mensen van het werk, allemaal voetbalzotten. Ik dacht dat ik de voetbalstickers (je weet wel, die ventjes die je dan per team in een boek moet plakken enzo) niet meer zou zien na de lagere school, maar daarin was ik blijkbaar fout :-) Tjah, ieder zijn hobby zeker :-)
Nu heerlijk uitgeslapen, rustig dagje, misschien straks weer naar de American Football. Morgen naar een middeleeuws festival in Öjendorfer Park (als ik het juist geschreven heb toch, rare Duitsers met hun rare namen altijd ;-))
En ondertussen nog steeds aan het aftellen naar ons-heer-hemelvaart ;-)

Plooifiets/vespamotor, drumstel en kickertoernooi

2006-05-12T17:52:00.000+02:00

Ze gooien hier precies toch rare dingen binnen hoor. Deze middag komt er hier een pakket binnen voor de baas (het zoveelste) dus ik dacht dat het wel weer een stuk vespa zou zijn, en Christian (Loose, voor alle duidelijkheid) zei ook dat het de motor voor zijn vespa was. Een tijdje later gaat hij weg, om terug te komen met delen drumstel, en nu pakt hij zijn pakket uit, zit er een zo een opplooibaar fietsje in... rare jongens, die Duitsers ;-) Maar ik denk dat het fietsje ook hetgene is wat hij verwachtte, maar ik ben er niet zeker van.
En nu gaat hij dus lunchen (en as je goed naar de post-tijd kijkt, dat weet je waarom dat ook bij de rare dingen hoort ;-))
Vanavond is het dan ook nog het Grote eVendi Kickertoernooi, met als hoofdprijs een wisseltrofee van zeker 10cm hoog! Niet dat we ook maar enige kans maken, ik ben er vrij slecht in. Ik zal al blij zijn als ik geen enkele own-goal maak :-)
Ondertussen aan het aftellen naar het weekend van ons-heer-hemelvaart...

Almost weekend...

2006-05-12T00:13:00.000+02:00

Maar eerst nog een dagje arbeiten... En nu maar eens beginnen met mijn wekelijkse update... Not much to say though... Op het werk gaat alles redelijk vlot, dus ik heb niet te klagen... De sfeer is er goed and I'm having fun doing it, en dat is nog altijd het belangrijkste I guess...Wat hebben we deze week nog gedaan, let's see ... Except werken, eten maken en jawel na ongeveer 6 weken ook eens de keuken en de badkamer gepoetst te hebben, is der niet veel gebeurd... Damn die beurtrollen om te poetsen, maarja Gregory en ik hebben onze al 2 weken kunnen uitstellen...Dus hopelijk is het nog maar 1ne keer opwassen voordat we weer terug thuis zijn, zoniet zullen wij der wel voor zorgen, hehehe... Wie lui is moet slim zijn( en ik ben wel redelijk lui soms)... Cullinair gezien begint alles ook al beter te gaan, ipv een keer of 3 a 4 in de week pizza's op te warmen of hotdogs te maken, zijn we over aan het schakelen op meer en meer "fatsoenlijk" eten, dat we ook nog eens zelf maken...(unbelieveble but true). Ik kan in alle zeker heid zeggen dat ik met koken der bijna 100 per cent op vooruit ben gegaan.(Van niks koken tot spagethi, tagiatelli en zelfs aardappelen met vlees gereedmaken) En het is nog te eten ook, who would have guessed that... Verder nog naar de kapper geweest, which turned out pretty ok... Was er echt aan toe, en nu kan ik weer s' morges gewoon vlug wat gel derin doen ipv gans lang zitten te sukkelen om mijn haar iets ofwa fatsoenlijk te krijgen...god I hate standing before a mirror too long vooral smorgens...feels like a complete waste of time... dat ik beter kan gebruiken om fatsoenlijk wakker te worden(maar daar hebben we gelukkig nog altijd koffie voor) Wat staat er dit weekend op het programma... morgen na het werk(straks dus eigenlijk technisch gezien) is het kickertoernooi. Gewoon onder de mensen van het bedrijf, nuja met mijn beperkte kennis tot het hele kickergebeuren en met de nog mindere vermogens tot kickeren van Gregory gaan we morgen wel dik afgaan, but hey it's going to be fun ... Zaterdag is der ook nog veel te doen, normaal is er op de rathausmarkt een groot scherm waar we live Hemburg - Bremen kunnen volgen, en der is ook nog vanalles te doen rond openfriends, der komen bands optreden en nog vanalles... Het gaat weer een goed gevuld weekend worden... Dus hopelijk wordt het een lange post na het weekend... Anywayz until then

PS I know foto's en update enzo, ma ze komen der wel aan als ik es tijd en goesting heb en als ik eraan denk...

Tschuss...

BLECH!

2006-05-11T17:10:00.000+02:00

Pffffffff, slechte dag vandaag... Kan mijn hoofd er niet bij houden, die rottige programma's willen niet meewerken, al de hele dag stijf en moe ondanks een overdosis Dextro Energy...
Als er toevallig iemand weet hoe je in JMeter een session kan bijhouden of als er iemand met HTTPUnit kan werken, please let me know ;-)
Ondertussen al veel spijt dat ik gisteren niet naar de kendo ben gegaan, ik heb wel zin om op iets te slaan.
Ik zou wel graag nog eens kendo kata willen trainen, maar wegens de late werkuren en de vroege trainingsuren, kan ik er nooit op tijd zijn voor de kata-training, tenzij dat ik niet zou eten, maar een dag werken, niet eten en meteen drie uur trainen is wat veel voor me. Er wordt in deze club wel veel nadruk gelegd op ji-keiko's, waardoor ik nu wel het gevoel heb dat ik daar wel wat beter in ben geworden, ofwel zijn zij gewoon niet zo goed :-)
Ook zijn er wel wat dingen anders in de reigi (ettiquete), ze doen hier bij osame-to (het zwaard 'wegsteken') nooit son-kyo (door de knieen gaan als groet) en nog zo wel wat van die dingen. Hopelijk weet ik nog wat ik moet doen wanneer ik weer in Belgie ben :-) Maar het blijft wel een zeer plezante en vriendelijke club, ik geniet van elke training daar.

Kuiswerkzaamheden (deel 2)

2006-05-11T10:27:00.000+02:00

Maak dat mee, wij kunnen blijkbaar kuisen :-D
Onze verhuurster was blijkbaar tevreden, nu nog hopen dat we het de volgende keer ook twee weken kunnen uitstellen :-)

Kuiswerkzaamheden

2006-05-10T22:38:00.000+02:00

Onze verhuurster was weer aan het zagen dat we nu toch echt eens moesten kuisen, dus zijn we daar ook maar aan begonnen. Het is waarschijnlijk niet veel properder nu, maar zoals Chris het zegt, at least it smells clean ;-)
Ik hoop voor haar dat ze niet teveel verwacht, de kuiscapaciteiten van twee 21-jarige jongens zijn behoorlijk beperkt ;-) Maar na een beetje geklungel met stofzuiger, dweil en vod, is het in onze ogen toch nog redelijk gekuist. Die stofzuiger is wel een raar ding, precies een veredelde kruimeldief ofzo. En natuurlijk niet gemaakt voor mensen van normale grootte, dus krom lope en hopen dat dat ding genoeg zuigkracht heeft... En ja we hebben naar verlengstukken gezocht, die waren niet beschikbaar ;-) Er stond hier nochtans een goeie stofzuiger die ik nog gebruikt heb na de schilders (zie de posts ergens half april) Maar die is dus blijkbaar verdwenen, zal zichzelf opgezogen hebben ofzo.
Ondertussen op het werk bezig geweest met JMeter, een tool om de prestaties van servers en databases en dergelijke te testen. Ik ga proberen het te gebruiken om de huidige prestaties van de website te testen, met name hoe lang het duurt om de belangrijkste pagina's te laden, zodat ik dus ook kan bewijzen dat ik het geheel sneller heb laten gaan. Ik moet alleen nog onderzoeken hoe ik dat ding kan laten inloggen op de site, anders kan het niet aan de interessante delen.
En dan verwacht de school ook nog dat we ons abstract afgeven, de korte inhoud van ons eindwerk dus, voordat we het eindwerk zelf af hebben. Ik vind het maar raar, maar het zal zo wel horen zeker. Maar ik heb mijn eerste versie al ingeleverd, maar mijn promotor vindt de titel niet goed, maar ik vind die wel goed en ik weet niet hoe ik die moet aanpassen, dus als je een idee hebt, zet dan maar een comment hieronder :-)
Dus de fantastische titel:

OpenFriends:
- OpenFriends Mobile: Dynamic webpages for mobile devices
- OpenFriends v2: Object/Relational Mapping technologies for the Java programming language

Laat maar weten wat je ervan vindt :-)

Alweer een deel Vespa aangekomen

2006-05-08T15:54:00.000+02:00

Blijkbaar is het dus makkelijker om dingen op het werk te laten leveren, toen mijn baas gaan lunchen was, kwam er iemand van DHL af met een pakket. Ik dat maar aangenomen en getekend, aangezien het voor hier bedoeld was, en nu blijkt dus dat er een Vespa-zadel in zat :-) Ge moet er maar voor zijn. Ik denk dat mijn baas nu wel ongeveer alle delen aangekregen heeft, dus binnekort rijdt hij rond op zijn originele Vespa :-) Als hij er zijn rijbewijs voor haalt toch :-)

And then there were pictures...

2006-05-08T00:33:00.000+02:00

Weekend is over, too bad, niks aan te doen. We hebben in ieder geval niet stilgezeten dit weekend. Een deel van de foto's heb ik, as promised,online gezet ... Gans speciaal een space aangemaakt en here it is http://spaces.msn.com/snuffalicious/photos/ en de link staat ook nog es tussen de links, so have a look and enjoy. Een van dees dagen volgen er nog meer... Wat is der nog allemaal gebeurd... Ahja, natuurlijk moest het hier overkomen, maar we hebben gewoon Sophia gemist... How is it possible you might think. Well, Chris was dervan overtuigd dat het de 5 de was en heeft dus de rest van de week niet meer gekeken op de site of op het ticket zelf... Dus vrijdag avond komen we daaraan, kijk ik nog eerst op dat kaartje en wat zie ik t was de 4de, way to go Chris... Maarja we hebben nog het beste van de avond gemaakt. De zaal waarin de dag ervoor Sophia speelde, bleek echt wel een te gek café/zaal te zijn. En er was ook nog een optreden, het was wel geen Sophia maar het was best wel ok... Daarna nog op ons doos gehad met kickeren, t was wel een crappy kicker, met glas bedekt(wat niet echt zo leuk was, want als niemand meer aan het balletje kon met de kicker, moesten we hem oplichten). De zaterdag was het plan om naar de kapper te gaan en dan de saturn in te gaan... Maar omdat het rommel/vlooienmarkt was(flohmarkt), kwam ik op het lumineus(ofzoiets) idee om te gaan kijken voor een ouwe nintendo met een paar ouwe bekende spelletjes, maar helaas de flohmarkt was zo goed als gedaan... dus dan maar onmiddellijk naar de Saturn gegaan. Die avond was het HafenGeburtstag de 817 om precies te zijn, en ook de Queen Mary (= cruiseschip kwam de haven binnenvaren... De bootfanaten onder ons zullen binnenkort weer gans blij zijn met de volgende foto's die gepost gaan worden...Toen de Queen Mary eindelijk was binnengevaren, was er nog een te gek vuurwerk. En er waren ook wat militaire schepen aangemeerd...Dit in combinatie met mensen in matrozen pakken deed mij onmiddellijk denken aan de village people - In the Navy. Daarna ook nog de de Hafenfest afgewandeld en een goei pint gedronken. And then it was time to call it a day ... Vandaag niet al te actief geweest...wat nagekeken voor het werk morgen en de foto's online gezeten enzo... een luie dag mag ook wel eens... Nu alleen nog een manier vinden om draadloos internet zo te krijgen dat we in het tuintje onder ook bereik hebben... dan kunnen we ook buiten werken, als het goed weer is... That's about all I have to tell, en nu ga ik slapen want morgen moet ik weer gans uitgerust zijn om te gaan werken, so good night en tot de volgende post ...
Tschuss...

Hafengebürtstag

2006-05-07T20:36:00.000+02:00

Gisteren (of toch ergens dit weekend) was het blijkbaar de 817e verjaardag van de Hamburgse haven. En alsof dat nog niet gelegenheid genoeg was voor een feestje, kwam de Queen Mary 2 ook nog eens op bezoek (niet dat ik daarom ga vieren, maar veel mensen denken daar blijkbaar anders over) Het uiteindelijke resultaat: volk volk volk van Landungsbrücke tot Baumwall (nvdr: twee metrostations aan het water) En dan nog wat kermisachtige standjes, en vuurwerk toen de QM2 in haar dok lag. Ik heb de laatste tijd een beetje overdosis vuurwerk gezien, ongeveer elke week al dat ik hier ben, en begin het wat beu te geraken, maar kom.
Ter gelegenheid van de Hafengebürtstag lagen er ook een aantal militaire schepen in de haven, die natuurlijk ook van zich moesten laten horen, met als gevolg een heel misthoornconcert tussen de QM2, de militairen, de Cap San Diego (oud vrachtschip, tegenwoordig hotel/museum) en nog een aantal andere schepen. Daarna daar nog iets gaan drinken, maar twas helaas weer Jever (aka geïmporteerde Primus), maja ge kunt ni alles hebbe :-) Uitendelijk was het nog wel best gezellig, en das waar het om draait :-)

Duitse bazen, ze blijven verbazen

2006-05-06T21:37:00.000+02:00

Mijn begeleider, Christian Loose, heeft precies de goeie gewoonte opgevat om regelmatig na de lunch nog wat dingen mee te nemen. Al twee keer ijsjes gekregen, koffiekoeken, koekjes, ... Best wel fijn, zo werken ;-)
Ondertussen ben ik bezig met de tutorial van Hibernate, zodat wanneer ik doorheb hoe dat werkt, ik met kennis van zaken dingen in de site kan gaan deleten :-) Ze verwachten 50% minder aanvragen naar de database... Hibernate zorgt daar dus voor, en ik moet daarin gaan snoeien. Het getal schrikt wel wat af, maar kom, we zullen wel zien hoe ver we geraken :-)

Long time, no post...

2006-05-04T22:47:00.000+02:00

Maja het is nogal een drukke week geweest... Eerst wat vertellen over mijn weekendje back in Tongeren City... Was mij dat een weekendje, much has chanced in a month, voor Tongeren dan toch...But it was good to back for a while en ik heb mij goed geamuseerd... maja aan alle weekends komen een einde, and back to Hamburg it was... Pas op niet dat ik dat spijtig vind... Hamburg is ook te gek, vooral nu eindelijk het weer es goed is (about freaking time... ) en er deze week gans veel te doen is geweest, dinsdag optreden van Me First And The Gimme Gimmes, wat echt wel een te gek optreden was...Mijn eerste optreden in Hamburg en ja ik stond tussen Hollanders... Appearently they are everywhere... Gisteren ben ik dan optreden van Thrice gaan kijken, wat ook weer een super optreden was. Vandaag was het dan es een rustig avondje... en ja, ik heb gekookt, dat mag ook wel es op iets meer dan een maand tijd. Verbazingwekkend genoeg was het resultaat meer dan geslaagd... het was zelfs goed...Het enige klote is nu wel dat Gregory denkt dat ik kan koken, dus dat ik het wss ook wel vaker mag gaan doen, maja ... I have to say, I'm a little proud of myself ... Morgen nog een dagje werken en dan is het weekend, en kan ik eindelijk nog es uitslapen, ma eerst morgenavond nog es een optreden meepikken namelijk dat van Sophia. Ik ben es benieuwd of het zo goed gaat zijn als op pukkelpop... Dit weekend ga ik ook es de moeite doen om de foto's online te zetten, als der tijd voor is tenminste. Niet dat de foto's zo interessant zijn, ma der hebben al genoeg mensen achter gevraagd...But more on this and much more in the next post...

dus tot dan...
Tschuss...

One fine mid-springs-eve...

2006-05-03T23:07:00.000+02:00

Ahh, zo is het leven wel te genieten, heerlijk weer, heerlijke kendotraining, en nu heerlijk slapen :-)
Buiten het feit dat mijn hand weer open ligt op dezelfde plaats als vorige keer, niet goed getaped. Mijn duim ook ingetaped, en daar heb ik het blijkbaar wel goed gedaan, want daar is geen blaartje te bekennen :-)
Ondertussen nog wat duitsers op hun kop (en andere lichaamsdelen, vooral polsen en zijden) gegeven, en zij mij natuurlijk ook, maar dat hoort nu eenmaal bij kendo.
En hopelijk eindelijk van een verschrikkelijk irritant probleem af (many thanx to Martin Jericho) op het werk, html parsers zijn ook niet alles. Morgen nog testen of het ook effectief opgelost is ;-)
Morgen hopelijk weer genieten van een jasloos dagje, het teken dat de lente eindelijk echt op gang is :-) Morgenavond gaat Chris het tagliatelli-recept van zijn zus proberen te maken, ik ben benieuwd :-) Alvast bedankt voor het recept zus van Chris (sorry, je naam is me nog onbekend :-))

Wederom een Hamburger...

2006-05-02T15:19:00.000+02:00

Vrijdagmiddag om 12u op het werk vertrokken, om 22u was ik thuis. Wendy kwam juist op dat moment ook aan, dus het was een heerlijk weerzien :-) En dan genoten van een heerlijk weekendje vol fantastisch gezelschap, heerlijk eten en lekker luieren :-) Dankjewel Wendy da je er het hele weekend was, ik vond het superzalig, en dankjewel Mams voor de geneugten van Hotel Mama :-)
Maandagmiddag helaas alweer veel te vroeg moeten vertrekken (en eigelijk ook veel te vroeg vertrokken, zie verder) Om kwart na 5 vertrokken naar Tongeren, dan naar Aken, en daar bijna 45min op de trein wachten, om dan via Köln naar Hamburg te reizen, waar we om 2u eindelijk weer op de Alsenstraße waren.
Deze morgen allebei problemen om uit bed te geraken, en dan moesten we ook nog kaarten halen voor een optreden waar Chris vanavond naartoe gaat, en nog een ander optreden vrijdag waar ik ook mee naartoe ga, Sophia voor diegenen die de groep kennen, plus onze CC-kaarten moesten vernieuwd worden, dan maar bellen naar de baas, zeggen dat we te laat gaan zijn. Het antwoord: no worries... Zalig gewoon :-)
En dan daarstraks nog een gesprek gehad met Christian en Christian :-) Schrader en Loose dus, mijn begeleiders, over het eigenlijke stageproject. Het komt erop neer dat ik de site een hele hoop efficienter moet gaan maken, alle overbodige rommel eruit smijten zonder de verkeerde dingen te verwijderen, en ondertussen ook nog OF-mobile afwerken. Ik heb nog werk dus :-)
Deze middag kebab gaan halen, en op de terugweg aangesproken door een rare Indier die me mijn toekomst aan het voorspellen was, blijkbaar gaan de jaren 2006 - 2010 heel goed voor me zijn ;-) Ik vroeg me al af wanneer de vraag om geld kwam, kdenk da hij wa beledigd was toen ik hem geen 50€ wou geven... Twas een goeie show, ma nu ook weer niet zo goed, ik hoop maar dat ik nu niet voor eeuwig vervloekt ben ;-)

Just one day to go ...

2006-04-27T22:45:00.000+02:00

En dan is het weer een weekendje feestje bouwen in Belgie, en een feestje zal het worden ... Anyway we zijn der nog niet ... dus es effe wa zeveren over de voorbije dagen. Niet zoveel gebeurd eigenlijk... vooral veel gewerkt... en het werken heeft zijn vruchten ook afgeworpen, which is good ... de eerste 2 projecten zijn nu volop in test mode op de online server . Het weer begint zienderogen(= meer zon) en gevoelsmatig(=temperatuur) ook beter te worden, hoewel zoals Gregory precies al uitgebreid heeft neergeschreven... het echt nog wisselvalliger is dan met ons ...Oeh ook mijn punten terug gehad van het examen een maand geleden en jawel, op het enige vak(=Progress) waar het bijna onmogenlijk is om op te buizen, ben ik er toch ingeslaagd er net niet te geraken, maar het is maar een kleine buis, dus als ik mijn stage tot een goed einde breng, ben ik eerste zit door, dus weer een reden te meer om in het weekend te gaan vieren... Gisteren zijn we bij Kathleen gaan eten, wat heel lekker was, en eindelijk nog es wat fatsoenlijk eten, voor de verandering(alhoewel de spagetti van Gregory ook wel goed is, maar meestal zijn we te moe(lees te lui) na een dag werken om te koken, dus is het zo iets dat ofwel vlug gereed is of pizza en hotdogs). So thank you Kathleen... daarna nog een filmpje gezien thats about it ... nu verder al de vuile was pakken... en dan op het gemakske slapen gaan want t is al veel te laat geweest de voorbije dagenen morgen wat vroeger opstaan om te gaan werken ... Anyway tot in het weekend ...

Tschuss

FRUSTRATIE!!!!!

2006-04-27T14:40:00.000+02:00

Ok, gistere de hele middag en vandaag de hele voormiddag gezocht om iets wat ik had afgehaald en in mijn programma aant werk te krijgen ook effectief aant werk te krijgen. Lukt maar niet en lukt maar niet, tot mijn baas uiteindelijk merkt dat er nog een oudere versie in staat, die eerst verwijderd moet worden. Dat dus gedaan, en nu werkt het wel, maar geeft het de foute dingen terug... Het leven van de informaticus is niet alleen maar zonneschijn ;-) Ge zou der nog een maagzweer van kweken...

Duitse wisselvalligheid (deel 2)

2006-04-27T10:23:00.000+02:00

Vandaag is het dus weer prachtig weer, zonnetje schijnt, geen wind, echt aangenaam buiten, over wisselvalligheid gesproken dus...
Op het vlak van werk wordt het vandaag een lastig dagje, gisteren de hele tijd aan iets gewerkt wat in het ene geval wel werkt, in het andere onverklaarbaar niet... Uiteindelijk mijn begeleider erbij gehaald, die wist het ook niet, zei dan 'das werk voor morgen' en dan 'maar morgen ben ik er wel niet'. Dus nu zit ik hier schoon... Tjah, nog maar wat verder zoeken dan...

Duitse wisselvalligheid

2006-04-26T11:04:00.000+02:00

Gisteren zon, vandaag weer regen... Hier kan het Belgische wisselvallige weer wel een puntje aan zuigen. Wel ambetant voor ons, we hadden gehoopt op een weekje goed weer, maar dat zal er ook niet in zitten.
Ondertussen Marcus van op het werk overtuigd om ook aan kendo te beginnen, hij heeft gisteren zijn eerste les gehad, en kan vandaag bijna niet meer bewegen zonder spierpijn, en toch gaan hij doordoen :-) Alweer een kendolid erbij ;-)

Freedom of the Seas (nogmaals)

2006-04-25T10:31:00.000+02:00

Ik ben er dus ook maar eens naar gaan zien, eigenlijk vooral omdat mijn baas ging kijken en hij vroeg of ik niet mee kwam :-) In tegenstelling tot Chris dus niet speciaal vroeg moeten opstaan om dat bootje eens te zien :-) Tis naart schijnt wel het grootste pasagiersschip ter wereld, als ik het juist heb toch :-) Twas de moeite waard van es te zien, ma om dervoor op te staan, da vonnik der toch wel wa over ;-)
Anyways, de Freedom of the Seas heeft Hamburg dus wederom verlaten, op weg naar zonniger oorden... Hoewel het weer hier ook goed meevalt, we hebben eindelijk wat zon, de wind is er even mee opgehouden, het zou hier nog wel eens aangenaam kunnen worden...
Tschuss!!

Kendo, aah Kendo

2006-04-24T23:16:00.000+02:00

Wederom Kendo gaan doen in de Alsterdojo, deze keer er wel op tijd geraakt. Het was een behoorlijk zware training, maar wel weer heel plezant. Mijn duim en pink liggen wel open, maar daar leren we wel mee leven, en dat geneest wel. Wel nog iets raars gezien op de wc, er ligt daar een hoopje kalenderblaadjes voor de beginners, een rol voor de kyugraden, een andere voor de dangraden, en nog een speciale voor de sensei. Het idee van hiërarchie misschien toch een tikje te ver gedreven ;-)
En nog veel leuker nieuws (voor mij toch :-)) vrijdag weer naar huis, Wendy eindelijk weer zien (ik kijk er al megahard naar uit), nog es mij late verwenne bij Hotel Mama (en we zijn je er eeuwig dankbaar voor mams :-)) Jaja, gaat fijn worden :-) Wel eerst nog zowat 6u duitse trein overleven, maar dat zal ook wel lukken.
Tschuss!!!

American Football

2006-04-23T14:25:00.000+02:00

Sondays, lazy sundays, dus weer es wat tijd om wat over het weekend te vertellen... niet dat der veel te vertellen valt want t is nogal een rustig weekend geweest... vrijdag niks gedaan, en gisteren zijn we naar de american football geweest (Hamberg Blue Devils) en omdat ons bedrijf sponsored ... hebben we VIP tickets gekregen(I almost felt important). Free booze, free food and american football. Ook de randanimatie was leuk, de cheerleaders om precies te zijn. Telkens het spel stillag kwamen zij het publiek entertainen, en ze deden het goed... Normaal gezien gingen we naar de afterparty gaan, en we hadden ons allemaal hier verzameld(Gregory, Kathleen, Rolf, Frank en ik) maar op een of andere manier zijn we gewoon blijven zitten op ons appartement tot een uur of half 3 ... thats about everything what happened. Vandaag nog wat rondhangen in de stad, kaarten reserveren voor de trein voor vrijdag...(yepyep, Chris is comming back to town for the weekend, so be prepared) en deze avond Wayne's World kijken (Wayne's World Wayne's World party time , excellent...(gitaar solo) , for those who know the movie) En eindelijk ja eindelijk onze Poolse vrienden hebben vandaag eindelijk gedaan ... I can't believe it, dus zal ik mijn kamer een van de dagen ook es een poetsbeurt moeten geven, ma on the bright side, dat betekent weer gans fijn slapen tot half 9 ... Woord van de dag gaat denk ik wel gewoon woord van de week worden, want ik ben echt gewoon te lui om mijn woordenboek uit te halen elke dag ...

Thats about it,
tot de volgende post
Tschuss!!!

Hamburg Blue Devils

2006-04-22T20:16:00.000+02:00

We zijn juist terug van een match American Football, de Hamburg Blue Devils tegen de Bologna Warriors. Uiteindelijke stand: 47 - 0 (het deel van de 0 heb ik zeker goed begrepen, over het andere deel ben ik wat minder zeker) De mannen van Bologna zijn dus spectaculair ingemaakt geweest, en spectakel was er ook. Enkele mooie intercepts en andere termen waarvan ik nog niet weet wat ze betekenen gezien, waarvan de meeste me pijnlijk leken voor het onderwerp in kwestie. En aangezien we werken voor de hoofdsponsor (twas namelijk in de eVendi arena) hadden we VIP-kaarten (gratis drank en eten inbegrepen) en konden we mooi binnen zitten, terwijl de rest van de toeschouwers regen en wind moesten verdragen om hun ploeg te zien. Het was deels groter en deels kleiner dan ik verwacht had. Het ging hier om een 2e klasse spel van de american football watjehetooknoemt, dus ik dacht dat het eigelijk vrij klein zou zijn, maar het waren toch grote teams met veel entourage erbij, maar het was uiteindelijk maar een veld met maar 1 tribune en een hoopje sta-plaatsen, nog wat eet- en drinkstandjes erbij en dat was het zowat. En dan ook nog cheerleaders om de pauzes in het spel wat opvulling te geven, omdat er zowat evenveel pauze als spel is in het totaal. Vanavond ook nog afterparty in een van de clubs op de Reeperbahn, waarschijnlijk gaan we daar ook nog naartoe gaan.
En aan alle bierdrinkers die dit lezen: als je niet graag Primus drinkt, drink dan nooit Jever wanneer je in duitsland bent, het is precies alsof ze hier Primus invoeren en er een ander etiket op plakken.
Tschuss!!!

De verf is droog

2006-04-22T20:13:00.000+02:00

en de polen zijn weg, eindelijk rust!!!
Na twee weken lang het appartement van 's ochtends tot 's avonds bezet te hebben, zijn we eindelijk verlost van deze poolse invasie. Misschien wel een beetje grof om het te zeggen wanneer we in duitsland zitten, maar kom. De muren en de deuren zijn er wat witter op geworden, en de stoflaag heeft er weer wat inhoud bij gekregen. Eindelijk rust!!!! Morgen uitslapen om het te vieren :-)

aaah internet, sweet internet...

2006-04-21T00:07:00.000+02:00

Deze post is eigenlijk van gisteren, ma omdat het al laat was, de site nog altijd niet ging wegens onderhoud gedoe... en ik er nu pas aan denk om het te posten... maja anyway without any further delay...de post van gisteren ...

Finally we did it, internet gaat op het appartement... Eindelijk es wat fatsoenlijk msn'en zonder mij te haasten of te moeten zeggen dat ik nu echt wel verder moet werken... It's nice to hear from some of my friends at home ... Anyway word of the day topic gaat morgen pas van start, het beste wat we hebben gevonden tot nu toe is durchfall oftewel diaree... dus ge ziet dat we ons best nog niet gedaan hebben, ... ik ga wel al op voorhand zeggen dat ge niet veel aan de topic gaat hebben omdat het, mij kennende, de meest onnozele woorden gaan zijn en aangezien zelfkennis het begin van alle wijsheid is, I've still got a long way to go ... Anyway nog niet verteld wat ik in het weekend gedaan heb, dus hier volgt een samenvattende versie... donderdagavond effe naar het appartement van Rolf gegaan, aangezien die niet veel zin had om weg te gaan, effe mijn lost(= de serie) achterstand ingehaald, daarna nog ewa prison break gekeken en de hele serie Coupling meegekregen (voor wie het niet kent, think Friends ma dan Brits, dus veel en veel grappiger). Vrijdag namiddag dus Coupling gekeken en die avond es op tijd gaan slapen, jah op een vrijdagavond, ma hou dat maar es uit als die poolse ververs u om half 7 al wakker maken ganse dagen lang ... + komt daar nog es bij dat niemand goesting had om iets te doen buiten ik, ma alleen op cafe gaan is ook niet zo fijn ... Anyway zaterdag toch in mijn bed blijven liggen tot in de middag ik weigerde gewoon op te staan Polen of geen Polen. Daarna wat IT Crowd gekeken, ow man wat een serie :D een echte aanrader... daarna was het tijd om wat te gaan shoppen (Hamburg is een grote stad met veel winkelmogenlijkheden) maja shoppen met mij was eigenlijk gewoon een nieuwe riem halen omdat mijne kapot was gegaan (snap nog altijd niet hoe maja...). Daarna OsterFeuer, voor de pyromanen onder ons, het is gewoon een groot vuur met randanimatie, en daarna nog door de Nachtlager in, echt een te gek café ... Zondag -> pasen, niet veel gedaan in de namiddag, in de avond naar de Dom, de kermis op, echt wel een grote kermis, zoals de foto's wel zullen laten zien... Maandag 6 uur opstaan om naar een cruiseschip te gaan kijken dan voor reparatie de haven in moest, omdat we nog op bepaalde mensen moesten wachten een half uur te laat daar aangkomen en dus was het bijna gedaan, dat is de laatste keer dat ik zo vroeg ga opstaan om naar een cruiseschip te gaan kijken, desalniettemin was het wel fijn, daarna zijn we gaan brunchen, en dan op naar het stadspark...echt niet normaal hoe groot dat park is, ik weet waar ik het meeste van mijn vrije tijd ga doorbrengen wanneer het weer iets warmer is dan nu... En naar het schijnt zit het daar dan vol met mensen, er zouden zelfs feestweides zijn enzo dus dat kan niet slecht worden ... Die avond ben ik naar de Hamburg top acht honderd en een klets (817 denk ik ma ik ben niet zeker) gaan kijken, wat een live uitzending was, veel volk, wel wat sfeer en veel slechte muziek, ik snap niet het kan komen dat Summer of 69 op nummer 2 staat en Maddona met I'm sorry ofzoget op nummer 1 ... de rest van de top 10 waren dan ook weer allemaal nummers van dit jaar, dus ik snap niet wat summer of 69 dertussen doet maja ...

Anywayz, I'm off it's getting late en ik morgen toch ewa uitgerust op het werk verschijnen, wat wel zal lukken zolang er geen Polen verschijnen ...

Tot de volgende post, en vergeet ook niet dat ge zo ook comments kunt posten, so feel free to post your comment, als hem mij niet aanstaat wis ik hem wel ...

Tschuss !!!

Stomme polen

2006-04-20T10:24:00.000+02:00

Raad eens waar ze deze morgen weer aan het werken waren?
De keuken
's Ochtends
Wanneer de werkende mens komt om ontbijt te eten, hange die stomme stomme polen onze keuken vol met plastiek, en beginnen ze de deurlijst af te schuren. Ik weet niet wat ze aan het denken waren, maar tzal wel iets pools geweest zijn. Anyways, ontbijt was dus niet echt een optie, boterhammen voor deze middag maken ook niet, ik heb geen zin in stof met boterham.
Gelukkig is er een soort bakkerij waar ze ontbijtdingen hebben in bijna elk metrostation, dus we overleven het wel.
Ma toch, STOMME POLEN!!!!!!!

Shinai gedoopt

2006-04-20T10:22:00.000+02:00

WOEHOEEEW!!!! EINDELIJK KENDO!!!!
Na het vorige kendo-avontuur had ik wat schrik, maar dit is supergoed afgelopen! Om 19u25 hier vertrokken met de bedoeling om 20u daar te zijn, wat op voorhand al een verloren zaak was, maar kom. Eerst op de metro naar Sternschanze (1 halte verder) om daar te merken dat ik 5 min te laat was voor de bus en nog een half uur moest wachten. Maar er waren 2 haltes voor dezelfde bus, kwestie van het simpel te houden, dus aan een vriendelijke dikke duitser maar gevraagd waar ik nu moest zijn, en zo een half uur lang gebabbeld tot de bus kwam, waar hij dan nog zo vriendelijk was de chauffeur te vragen me op de juiste plek af te zetten. Een vriendelijke duitse dame die ook aan de bushalte stond hoorde dit, en heeft me ook nog de juiste plek gewezen. Dank aan beide vriendelijke duitsers, het werd zeer geappreciëerd :-)
Dan nog slechts 5 min wandelen, om een gebouw in japanse stijl te zien, omringd door een japanse tuin, dit kon al niet mis gaan. Binnen een volledig houten interieur, prachtig parket, het zag er schitterend uit. De les was reeds een half uur bezig, maar blijkbaar waren ze nog maar aan de opwarming bezig. Even aan de kant gewacht, tot men mij kwam vragen wat ik kwam doen. Toen ik zei dat ik wou meetrainen, werd me meteen de kleedkamer getoond, en zodra ik omgekleed was, bleek dat ik nog over een bogu (harnas) van de club kon beschikken! Iemand leidde me naar de uitrustingskamer, die vol bleek te liggen met bogu's en delen hiervan. Na passende delen bij elkaar gevoegd te hebben en me omgekleed te hebben, de trainingsruimte binnen waar ik metteen mee mocht doen. De trainer deed speciaal moeite om te zien dat ik alles wel verstond, waar ik wel wat moeite mee had omdat het duits niet zo goed te verstaan is door de men (helm). Maar met wat rondkijken en gebarentaal en extra uitleg in het engels ben ik toch door de training gekomen, waar ik erg van genoten heb :-) Op het einde nog ji-keiko (oefengevecht) en dus een kans om de duitsers eens wat op hun kop te geven ;-) Enkele pijnlijke kote's (slagen op de pols) gehad, die toch het minst goede deel van mijn geleende harnas zijn, maar van alle slagen op mijn men heb ik slechts heel weinig gevoeld, wat een zeer aangename ervaring was :-) Ook nog tegen de trainer gevochten, en ik heb me nog degelijk geweerd (al zeg ik het zelf :-)) Mijn nieuwe shinai (oefenzwaard van bamboe met leren handvat) zag mooi wit in het begin, ondertussen ziet hij zwart, blauw en een tikje rood, een mooie doop dus :-)
Het was wel te merken dat ik reeds meer dan een maand niet meer getraind had, mijn hand ligt wat open van het schuren, en de vermoeidheid sloeg al rap toe. Maar ik heb het toch de hele training volgehouden, volgende keer beter dus :-)
En dan na de training al metteen een eigen plekje in de uitrustingskamer gekregen voor mijn geleende harnas, ze zien me er precies al graag :-) En dan van een ander vriendelijk lid (sorry, de namen ken ik nog niet) nog een lift gekregen naar Hauptbahnhof (aka hoofdstation) vanwaar ik al snel een van de laatste metro's terug kon nemen om uitgeput maar voldaan hier mijn avonturen te kunnen neertypen en te vloeken over het stof van de stomme polen.
Voor iedereen die in Kendo, Kyudo of Iaido geinteresseerd is en ooit naar Hamburg komt, Alsterdojo is the place to be!!!
Nu ga ik mijn vermoeide lijf te slapen leggen, de mobile version van openfriends is eindelijk af, maar moet nu op de testserver getest worden. Ik ben benieuwd hoe goed ik het gedaan heb :-) Dus morgen weer een lange dag, maar het gaat wel weer fijn worden op het werk denk ik :-)
Tschuss!!!

Noot van de redactie: de post stond er helaas wat later dan verwacht op wegens onderhoudswerken aan de blogspotserver

Eindelijk online!!!

2006-04-19T01:06:00.000+02:00

WOEHOEW!!!! Internet... aaaahh... In het begin dacht ik nog, dat is zo erg nog niet, even zonder internet, maar na twee weken heb je het wel gehad... Na een lange tijd kabels ontwarren, de juiste spullen vastkrijgen, geduld hebben met de mensen die die moeten geven maar ze vergeten enzoverder enzovoorts hebben we nu eindelijk draadloos internet hier. Vielen dank Rolf, zonder u zou het waarschijnlijk niet gelukt zijn!
Vanaf nu zullen er dus meer posts volgen, we hope you enjoy it!!!
Tschuss!!!

and the quest for internet continuous...

2006-04-18T18:46:00.000+02:00

Een verlengd weekend zonder uitslapen is maar een vierde tot een half verlengd weekend. Dit allemaal dankzij de leuke Polen die lekker lustig blijven verder verven... en vroeg beginnen, veel te vroeg... Ge zoud denken van Polen gans katholieke mensen, de vorige paus was immers een Pool... Maar nee hoor, goede vrijdag en ze waren even vroeg als anders, zelf op Paaszondag waren ze ,jawel, druk aan het verven... En dat is nog niet alles, vrijdag hadden we eindelijk de juiste adapter voor de router...gans blij enzo, eindelijk internet zoud ge denken... Niet dus, na 15 min proberen, komt de vriend van de verhuurster ons zeggen dat de Polen de telefoonkabel per ongeluk overgeknipt hadden...zucht... nuja vandaag hebben de mensen van de duitse telefoonmaatschappij het al gemaakt, dus hopelijk dat we deze avond eindelijk op het wereld wijde web surfen kunnen, maar ik hoop der al niet meer op... Dus als ik deze avond online ben is het ons gelukt en anders zullen jullie morgen wel weten wat er deze keer is misgelopen ...

Toch hopelijk tot deze avond,
Tschuss...