Veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel te vroeg opgestaan, ma dan ook écht veel te vroeg. Om 4u20 aan de klim naar Machu Picchu begonnen... Meer dan 2500 ongelijke en steile treden in het donker, gelukkig liep ik met iemand die licht bij had. Iets meer dan een uur klimmen later, stonden we voor de ingang.
Even aanschuiven en we konden naar binnen. Iedereen was zich door Machu Picchu aan het haasten om nog toegangstickets voor Wayna Picchu te krijgen, gelukkig waren wij er ook nog bij.
Dan zijn we naar de zonnewijzer gegaan, om te zien of de winterzonnewende al aangeduid zou worden... Een magisch moment wanneer de zon boven de bergen uitsteeg, nog even wachten, en dan een zonnestraal op een eeuwenoud teken in de rotsen...
Daarna hebben we de stad verkend, onder leiding van onze gids. Hij had soms wat moeite om alles uitgelegd te krijgen, helaas.
De klim naar de top van Wayna Picchu was erg zwaar. Weer veel te veel treden, bijna altijd onregelmatig en vaak hoog en ondiep. Maar het was de moeite waard, het zicht op Machu Picchu is prachtig, het is heerlijk daarboven te zitten en te genieten.
De afdaling was bijna even moeilijk als de klim, maar we zijn zonder problemen beneden geraakt.
Dan hebben ze ons nog behoorlijk afgezet met de bus ($7 voor 20min rijden, normaal geraak je voor die prijs een paar 100km ver) maar zo moesten we tenminste niet nog trappen doen.
Nog rap iets eten, en dan de trein op naar Ollaytantambo, en vandaar met de bus naar Cusco, en het Machu Picchu avontuur was gedaan...
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
0 reacties:
Een reactie plaatsen