Day 5: Huacachina - Islas Ballistas - Nasca

Weeral veel te vroeg opgestaan, want om 6u vertrok de minibus van aan de hostel naar de Islas Ballistas, de galapagos van de armen. Het begon met Dire Straights op de radio, maar al snel werd dat omgezet naar de nieuwste panfluit bewerkingen/verkrachtingen van alle (on)bekende hits van de afgelopen eeuwigheid. Het volume nog een beetje te luid, en het was al snel om ziek van te worden. Onderweg en tentenkampje in het midden van de woestijn gezien naast de weg, "Freedom Camp". Een levensgrote alien-pop maakt het beeld van dit vreemde kamp compleet.
Het was nog steeds vroeg toen we in Paracas aankwamen voor de boottocht rond de eilanden. De ochtendmist was nog niet helemaal opgetrokken en de laaghangende wolken kwamen nogal bedreigend over, maar ze hebben zich ingehouden.
In een stinkende haven op de boot gestapt, reddingsvesten aan, en vertrokken. Door de snelheid van de boot en de wind was het behoorlijk fris. We waren hiervoor gewaarschuwd, dus ik had me voorbereid.
Eerst zijn we langs de kandelaar aan de baai van Paracas gevaren. Dit is een grote figuur, uitgehakt in de rotsen, in de vorm van een kandelaar. Sommigen zeggen dat het een meer dan duizend jaar oud navigatieteken is, anderen beweren dat het veel recenter voor de toeristen gemaakt is.
Nog wat verder varen, en dan kwamen we aan de eilanden zelf. De zeeleeuwen en pinguins waren een leuke afwisseling voor de enorme hordes zeevogels. Pelikanen, meeuwen in alle soorten en maten, nog heel veel andere zeevogels zoals boobiebirds, het zag er zwart van de voge. En wit van hun schijt. Zoveel zelfs, dat vroeger de guano verzameld werd om als meststof te dienen. Nu zijn de eilanden beschermde natuurgebieden. Na een rondje rond de verschillende eilanden, veel te veel fotos en niet geraakt zijn, gingen we terug naar de haven.
Daar hebben we nog wat ontbeten, zoals altijd veel te weinig. Daarna zijn we weer in de minibus gesprongen, de eeuwige panfluiten op de achtergrond, en door het nationaal park van Paracas gereden. Denken we. Want er was niets te zien ;-) De irritante panfluiten maakten me een beetje wagenziek, ofwel was het de minibus zelf.
Ondertussen hadden we nog wat gebabbeld met twee Canadese vrouwen. Zij waren in het Amazonewoud geweest, hier in Peru. Lorre en Wout waren daar natuurlijk al meteen dolenthousiast over...
We hebben dan onze bagage opgehaald in de hostel, nog iets gegeten en dan naar Ica, en daar de bus genomen naar Nasca. 3u, nog wat Dire Straights, een verschrikkelijk slechte film over gigantische wormen die draken willen worden en veel mooie landschappen later, stonden we in Nasca. Nog voor we goed en wel van de bus waren, werden we aangeklampt door twee dames die ons absoluut naar hun hotel wouden brengen. Ze zijn nog net niet beginnen vechten om onze aandacht. Of dat dan met elkaar of met ons zou geweest zijn, was niet duidelijk. We zijn dan maar rap door gewandeld, maar ze hebben ons toch drie blokken lang achtervolgd. Na 5 blokken waren we bij onze vrienden, het Friend´s house hostel.
Friend´s house wordt uitgebaat door enkele jonge Peruanen die blijkbaar liever voor tv of playstation zitten dan dat ze werken. Maar het was wel in orde, een minidoolhof met dakterras en een klein altaartje voor maria.
Daarna zijn we op zoek gegaan naar iets om te eten. We kozen een restaurantje dat er goed uitzag, hoewel hun buren ons ook probeerden te verleiden terwijl we de kaart aan het bekijken waren. Ondertussen kwamen nog twee Engelse meisjes die we in Lima in de hostel ontmoet hadden langs. Daar nog even mee gebabbeld, en dan een plekje gezocht. We zagen al snel twee bekende gezichten, Taco en Fleur. We hebben dan een ander koppeltje naar een kleinere tafel gejaagd en zijn dan samen gaan zitten, tot grote verwarring van de erg trage bediening. De Peruvianen hebben niet de gewoonte van de schotels van een gezelschap tegelijk te brengen, wat wij wel gewoon zijn. Mijn kip met ananas was er dus pas tegen dat de rest bijna gedaan had. De meningen over onze tafelgenoten waren uiteindelijk nogal verdeeld. Zij namen de nachtbus naar Arequipa, wij gingen terug naar onze hostel. Daar hebben we nog wat gedronken op het dakterras, en dan goed gaan slapen.