San Francisco -> Diest/Halle/Heppen

Het aller aller aller laatste deel van onze reis, de trip terug naar thuis.
Voor de eerste keer écht vroeg opgestaan, 4u30. Pijnlijke zaak. Na een douche rap de laatste spullen bij elkaar gepakt en de taxi in. Eerst nog een ATM vinden om de man te kunnen betalen, en dan op weg naar de luchthaven. We moesten door de mist rijden om er te geraken, terwijl onze chauffeur evenveel met zijn gsm bezig was als met het stuur.
Er stond een lange rij aan de international check-in van Delta Airlines. Nog even aan de babbel geraakt met een groep leerkrachten die voor een week naar Italië gingen voor een conferentie. Uiteindelijk nog ruim op tijd onze bagage afgezet, waaronder mijn splinternieuwe $20 zak. De vlucht had 20min vertraging, dus tijd genoeg om tot aan de gate te wandelen, nog iets ontbijtigs te kopen en te wachten op het boarden. Jokes zat ondertussen aan een andere gate te wachten op zijn vlucht, die later zou vertrekken.
Weinig spannends te vertellen over de vlucht naar Atlanta. Het is beginnen regenen net voor we vertrokken, en ik viel bijna in slaap op de vlucht.
In Atlanta maakten we ons even zorgen omdat we onze bagage niet meer moesten ophalen en terug inchecken, maar bij het verlaten van het land is dat blijkbaar normaal. We zijn nog in de Panda Express gaan eten. Lekker eten, maar super onvriendelijke bediening. Toen we aan de gate aankwamen voor onze vlucht naar Brussel, bleken ze al aan het boarden te zijn. Ik had die dag nog gedacht dat het wel een leuk toeval zou zijn als we Eveline en Ward opnieuw zouden zien, en raad eens wie er in de rij stond? ;-)
We waren bij de laatste mensen die het vliegtuig op gingen, het zat goed vol. Niet lang nadat we onze plekjes ingenomen hadden, stegen we op. Zo'n 9u vliegen, lezen, film kijken, veel proberen te slapen en een klein beetje echt slapen later, landden we in Brussel.
Lange rijen voor de controle van de paspoorten, maar daar geraakten we redelijk rap door. Één van mijn tassen liet lang op zich wachten. Ik was die al bijna als verloren gaan opgeven toen hij op de band verscheen. Ondertussen wachtte Granny op me, om me terug naar huis te voeren. Lorre nam de trein, Jokes hebben we niet meer gezien. Een lekker ontbijt bij Granny en Granpa, dan lekkere satestokjes bij bieke, nog lekkere spaghetti thuis, zo wil ik altijd wel thuiskomen :-) Nu mijn bed opzoeken...