Needles -> San Diego

Eindelijk uit de woestijn weg. We hebben ons lang genoeg gaar laten bakken. 's Ochtends begonnen met een frisse duik in het zwembad, maar de zon had ons al rap weer helemaal gedroogd. De minimumtemperatuur 's nachts was 26°. Tegen 10u 's ochtends waren dat er al minstens 10 meer. Nog rap wat inkopen doen, ontbijtje met Jo's beroemde spiegeleitjes, en dan weer de baan op. Goed doorgereden want telkens we even stopten, was het weer bakken buiten. Het landschap veranderde weer helemaal. Van woestijn naar bergen naar woestijn naar suburbia... Ondertussen weer bijna op zeeniveau, hier aan de kust. Het gebied rond Los Angeles en naburige steden, is precies één grote suburb. Overal buitenwijken, af en toe wat winkels. Veel bebouwing dus, vrij saai om door te rijden. Tussen LA en San Diego werd het even beter, terug wat meer natuur, maar we waren al rap in de buitenwijken van San Diego. Aangezien dit één van de grootste steden van California is, zijn dat er wel wat. Zo'n 11 miljoen inwoners moeten uiteindelijk ergens wonen. Momenteel bevinden we ons op een KOA in zo een suburb, Chula Vista. We hadden Alvin gevraagd waar hier de leuke dingen zijn, en hij had ons een pizzeria aangeraden die we wilden opzoeken. We vroeger het hier na, en dat bleek wat ver te zijn om te wandelen. Dan kregen we het advies de bus te pakken naar de kust, maar toen we de uren nakeken, bleek die al niet meer te rijden. Uiteindelijk een kaartje gekregen met daarop de route naar een andere pizzeria. Weer een heel eindje wandelen, maar zo goed zag dat er niet uit. Onderweg waren we een thais restaurant tegengekomen, dus zijn we daar maar voor gegaan, wat ons goed bevallen is. Ondertussen is het hier heerlijk afgekoeld. Je kan nog altijd in tshirt en short buiten zitten, maar je smelt er niet meer van, zoals gisteren. Morgen gaan we San Diego bezoeken en nog een stukje naar het noorden rijden, zodat we de avond hopelijk met zeezicht kunnen afsluiten...