Las Vegas -> Springdale

Al 15min nadat we vertrokken waren uit Vegas, zaten we alweer in het midden van de woestijn. Zo zie je maar weer dat Vegas vooral schone schijn is. We zijn door Arizona naar Utah gereden, om zo Zion National Park te bereiken. Een eilandje groen in een kloof tussen de rotsen in de woestijn. Om er te geraken, rijd je langs de Virgin rivier, die ook door Zion stroomt. Zo zie je dus het groen meer en meer toenemen naarmate je dichterbij Zion komt. Hier in Springdale ziet het leven er aangenaam uit. Een riviertje om wat groen en wat verfrissing te brengen, typische "wild west"-bergen wanneer je een beetje opkijkt, lekker zonnetje en af en toe wat wind om verfrissing te brengen... Bij het binnenrijden in het dorp even gestopt aan een benzinestation/winkel. Daar werd ons aangeraden het pad naar Angels Landing te beklimmen, omdat dat het mooiste pad in het park is. Ik heb er ook eindelijk een hoed gevonden, die zal je binnenkort wel op de foto's kunnen bewonderen. Er is hier een shuttle dienst vanuit het hele dorp naar het park, en dan is er een andere shuttle die je in het park rondrijdt, allemaal gratis. Laurent en ik zijn dus het park in gegaan, Jo is het dorp wat gaan verkennen. De camper hebben we in Springdale op de camping achter gelaten. Een vriendelijke vietamese die in het park werkt, vertelde ons waar we moesten zijn om naar Angels Landing te kunnen gaan. We stapten dus op de park shuttle, die ons tot aan The Grotto bracht, waar we de klim begonnen. Het eerste stuk was zanderig, daarna kwam een stevige, heen en weer slingerende klim, en dan over de kam tussen twee bergen, met afgronden aan beide kanten, tot aan Angels Landing. Je aan een ketting vasthouden op een pad van geen meter breed over de rotsen, afgronden aan beide kanten... avontuur ;-) Maar met prachtige zichten aan elke kant van het pad, vergeet je het gevaar en blijf je gewoon doorgaan tot je boven bent. Bovenaan werden we opgewacht door Alvin the chipmunk, een klein grondeekhoorntje (denk knabbel en babbel, maar dan in't echt) die heel nieuwsgierig aan mijn voet kwam snuffelen, om te kijken of hij er geen hapje van kon nemen. Hierna kwam een lastige afdaling, hetzelfde pad naar beneden. We zijn zonder problemen beneden geraakt. Hierna hebben we de shuttle nog een beetje verder het park in gereden tot aan de laatste stop van de shuttle, Temple of Sinawava. Daar zijn we nog een stukje langs de rivier gaan wandelen, waar we op het verste punt een paar hertjes gezien hebben die de rivier overstaken en rustig stonden te eten terwijl wij toekeken, superstil om ze niet te laten schrikken. Op de trugweg nog een hertje met gewei in de rivier gezien...
Het was al donker toen we terug aan de camper kwamen, waar Jo al een feestmaal voor ons voorbereid had. We hebben de BBQ aangestoken, lekker gegeten, daarna nog wat bij een kampvuurtje gezeten met de rivier die langs ons door kabbelt... zo is het leven wel uit te houden ;-) Nu zijn we al de volgende ochtend. De was steekt in de droger, zodra die gedaan is, gaan we verder naar The Grand Canyon